17.10.10

Η ουσία και το αποτέλεσμα της προσφοράς


Ο τελικός σκοπός της πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπου, δεν είναι μόνο το να παίρνει, ή να επιτυγχάνει τους εσωτερικούς του στόχους, αλλά να δίνει.
Είναι μια εσωτερική παρόρμηση που καλλιεργείται σταδιακά στον άνθρωπο, ο οποίος κατορθώνει να έρθει σε επικοινωνία με το είναι του.
Δεν σκέφτεται πλέον μόνο τον εαυτό του και την προσωπική πνευματική του πρόοδο, αλλά και την ανακούφιση των
βασάνων των ανθρώπων, την ανακούφιση των ανθρώπων από τον πόνο.
Έτσι, αυτά που ο ίδιος πήρε αισθάνεται την επιθυμία να τα δώσει στους άλλους, για να ωφεληθούν και αυτοί.

Το δόσιμο είναι ανιδιοτελές, σεμνό, αφανές, χωρίς την αίσθηση της ανωτερότητας, χωρίς σκοπιμότητες και χωρίς την ικανοποίηση των οποιοδήποτε προσωπικών μας επιθυμιών, σύμφωνο με τις ανάγκες του άλλου.
Πρέπει να είναι διακριτικό ώστε να μην θίγεται η αξιοπρέπεια αυτού που βοηθάμε.


Η προσφορά είναι ένα μάθημα και για αυτόν που δίνει και για αυτόν που παίρνει.
Καλό είναι να βασίζεται σε κάποιους κανόνες οι οποίοι είναι αντιληπτοί σε αυτόν που έχει ωριμάσει. Αντιληπτοί με την εσωτερική αίσθηση, γιατί πηγάζουν από τα βάθη του εαυτού μας και είναι σύμφωνοι με την εσωτερική αίσθηση της συνείδησής μας και όχι με δόγματα και φιλοσοφίες.


1. Δίνουμε μόνο για να βοηθήσουμε και όχι για επίδειξη, ή για να ικανοποιήσουμε τις προσωπικές μας ανασφάλειες και να νοιώσουμε ότι κάτι είμαστε. Αν ενεργήσουμε με λάθος τρόπο θα δώσουμε αυτό που μας «βολεύει», θα περιμένουμε να ακούσουμε το ευχαριστώ, αν δεν το ακούσουμε θα πληγωθούμε και υποσυνείδητα θα φροντίσουμε να δώσουμε πράγματα που θα εξαρτήσουν σε εμάς τον δεχόμενο την «βοήθεια», έτσι ώστε να κολακεύεται το εγώ μας συνεχώς. Θα ζητήσουμε ανταλλάγματα όπως συνήθως κάνουν οι γονείς με τα παιδιά τους. Τα καθιστούν ανίκανα να βγουν στην ζωή, έτσι ώστε οι ίδιοι τρέφουν το κατώτερο εγώ τους μέσω του ρόλου του γονιού.
Η «συνταγή» είναι: δίνω χωρίς να ενδιαφέρομαι ή να εξαρτώμαι προσωπικά και φεύγω χωρίς να ζητήσω το ευχαριστώ.


2. Εφόσον δεν έχουμε προσωπική εξάρτηση από τον βοηθούμενο ή από την διαδικασία της βοήθειας, πρέπει να δίνουμε μόνο όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη, αλλιώς τον άλλο τον κακομαθαίνουμε. Δίνουμε ό,τι χρειάζεται για να σταθεί στα πόδια του μόνος του.
Δεν γινόμαστε «δεκανίκι».


3. Όταν κάποιος ήδη δέχεται βοήθεια δεν πρέπει να «χωνόμαστε» και εμείς, μόνο και μόνο για να λέμε ότι κάτι κάνουμε.
Ας αφήσουμε τους άλλους να βοηθήσουν και ας μην μπλεκόμαστε στα πόδια τους.


4. Αν σε κάποια περίπτωση δεν μπορούμε να βοηθήσουμε όσους χρειάζονται βοήθεια, θα επιλέξουμε αναγκαστικά αυτόν που έχει την μεγαλύτερη ανάγκη, ή αυτόν που έχει αγωνιστεί για να μην βρεθεί στην θέση που βρέθηκε. Αυτούς που «πηγαίνουν γυρεύοντας» τους αφήνουμε για μετά. Αν κάποιος είναι «ανεπίδεκτος μαθήσεως» τον αφήνουμε να πάει στην ευχή του Θεού και να βοηθηθεί με τον σκληρό τρόπο από την ζωή.
Δεν τρέχουμε από πίσω του παρακαλώντας να τον «βοηθήσουμε».


5. Πρέπει να προσέξουμε τους ανθρώπους που «κλαίγονται». Αυτοί είναι οι «επαγγελματίες δυστυχισμένοι» που σκοπίμως συντηρούν αδιέξοδα στην ζωή τους, προκειμένου να τραβούν την προσοχή του περίγυρού τους και να προκαλούν τον οίκτο του. Αυτοί θα ζητήσουν την «βοήθειά» μας και θα απολαμβάνουν τις προσπάθειές μας να τους βοηθήσουμε, οι οποίες φυσικά δεν θα φέρουν αποτέλεσμα διότι οι ίδιοι δεν θέλουν να βοηθηθούν.
Παίζουν το παιχνίδι τους.


6. Δίνω από αγάπη σημαίνει ότι δεν έχω καμία ανάγκη, δεν ζητάω τίποτα για αντάλλαγμα, δίνω και φεύγω, δίνω και αφήνω τον άλλον να φύγει, δίνω αυτό που χρειάζεται, είμαι ελεύθερος απέναντι στον βοηθούμενο και τον βοηθώ να ελευθερωθεί και αυτός από εμένα. Τι βοήθεια μπορεί να δώσει π.χ. κάποιος σε μια γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος; Δεν θα επιδιώξει υποσυνείδητα έστω κάποια ανταλλάγματα;
Άρα δεν θα δώσει αυτό που πρέπει αλλά αυτό που τον «συμφέρει».


7. Ο χρυσός κανόνας είναι: Μπορούμε να δώσουμε μόνο αυτό που έχουμε.
Αν είμαι φοβισμένος δεν θα δώσω στα παιδιά μου αγάπη, αλλά φόβο.
Αν είναι τσιγκούνης, θα τα κάνω φιλάργυρους.
Ας προσέξουν οι γονείς τα μεγάλα λόγια που λένε όσον αφορά την αγάπη προς τα παιδιά τους. Μιλάνε για αγάπη αλλά τους μεταδίδουν τις ανασφάλειές τους και μετά ζητούν ανταλλάγματα. «Εγώ που θυσιάστηκα για σένα…κλπ».


Για να δώσω αγάπη πρέπει να την έχω.
Για να δώσω ελευθερία πρέπει να την έχω κατακτήσει.
Για να βοηθήσω τους άλλους,
πρέπει να έχω πρώτα βοηθήσει τον εαυτό μου.

"Όταν ο Θεός μιλά μέσα από τα χέρια σου και χαμογελά στη γη μέσα από τα μάτια σου, επειδή δίνεις χωρίς υστεροβουλία και προϋποθέσεις, επειδή λειτουργείς στο επίπεδο του σκοπού, χωρίς να ζητάς τίποτα από κανέναν, η ευημερία θα είναι η ανταμοιβή σου"  (Χαλίλ Γκιμπράν «Ο Κήπος του Προφήτη»)


11 σχόλια:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ.ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΚΑΝΤΟ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ.
ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΘΕΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.ΕΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΗ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ.
ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΕ ΑΡΚΕΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΓΧΟΣ.

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

Αυτό το "δούναι-λαβείν" και μάλιστα μόνο το "δούναι", εγώ το βλέπω πιο απλά.
Έχε μόνος σου την ικανοποίηση της ευεργεσίας και ας μην σου πουν "ευχαριστώ".
Άσε που πολλές φορές, ούτε ο λήπτης να ξέρει την προέλευση της!
Και γιατί να την ξέρει; Η πράξη αρκεί!

Ευτυχώς η σημερινή σου ανάρτηση δεν με προβλημάτισε και δεν με έβαλε σε σκέψεις ανάλυσης.
Το "giving" είναι κάτι κοινό για μένα και όχι μόνο σε υλικά, που συχνά δεν έχω, αλλά και σε ηθικά δοσίματα στήριξης...

Καλή εβδομάδα και μακάρι να έχουμε για να δίνουμε!

VASILIKI είπε...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS

Ευχαριστώ SΚΡΟΥΤΖΑΚΟ. Έτσι είναι. οικογένεια είναι το φυτώριο που έχει τη δυνατότητα να καλλιεργήσει και να βγάλει στην κοινωνία λουλούδια ή αγκάθια.
Να είσαι καλά φίλε μου!
Καλή εβδομάδα με υγεία, αγάπη και χαμόγελα!!!

VASILIKI είπε...

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ

Έτσι έχουν τα πράγματα φίλε μου, όπως τα αντιλαμβάνεσαι... αλλά εμείς οι άνθρωποι μερικές φορές κυριευόμαστε από την επίδειξη ισχύος και δύναμης και "δίνουμε" για τά μάτια του κόσμου ή με ανταλλακτική διάθεση. Το "δόσιμο" αυτό δεν μας οφελεί σε τίποτα!
Αυτό θέλω να υπενθυμίσω και να επισημάνω με τη σημερινή ανάρτηση.

Καλή εβδομάδα σου εύχομαι, επίσης
και να δούμε... πότε θα οργανώσουμε εκείνη την περιβόητη συνάντηση!!!

Ανώνυμος είπε...

Άλλη μία υπέροχη ανάρτηση από σένα Βασιλική που προωθεί και ενισχύει την ποιότητα στη ζωή μας.
Σπουδαίο το δόσιμο χωρίς προσμονή ανταλλάγματος και μακάρι όλοι να το καταφέρνουμε.
Επίσης πολύ χρήσιμο βρήκα τον διαχωρισμό που κάνεις για την προσφορά βοηθείας σε αυτόν που την έχει πραγματικά ανάγκη και σ'αυτόν που συνεχώς την αποζητά. Γιατί πολλές φορές στην προσπάθεια μας να εξυπηρετήσουμε και να προσφέρουμε γινόμαστε θύματα και στερούμε τον χρόνο και την ενέργειά μας από άλλες δράσεις.
Σ'ευχαριστώ πολύ για τις αναρτήσεις σου, τις διαβάζω πάντα ακομα κι όταν δεν αφήνω σχόλιο. Μου υπενθυμίζουν θέματα που πολλές φορές η ταχύτητα της καθημερινότητας με κάνει και τ'αφήνω στο πλάι.

VASILIKI είπε...

Χρωματιστή

Σ' ευχαριστώ Χρωματιστή μου φίλη για την όμορφη τοποθέτησή σου.
Πολύ σωστά αντιλήφθηκες το νόημα της ανάρτησης. Η σημαντικότερη προσφορά είναι όταν βοηθάμε κάποιον να βρίσκει τις δικές του δυνάμεις για να ανταπεξέρχεται στις δυσκολίες του χωρίς να γινόμαστε θύματα εκμετάλλευσης από τους "επαγγελματίες δυστυχισμένους", αλλά και χωρίς να περιμένουμε κάποια ανταμοιβή για οποιαδήποτε προσφορά κάνουμε. Η ανταμοιβή μας θα έρθει χωρίς να την περιμένουμε, αφού πάντα αυτό που κάνουμε μας επιστρέφει.

Να έχεις μια υπέροχη εβδομάδα!
Φιλιά

Diatton είπε...

Άλλη μια ανάρτηση με ανθρώπινο περιεχόμενο. Δε θα διαφωνήσω, απλά θα προσθέσω ότι καλό είναι να υπάρχει και μια αναγνώριση απ' την πλευρά αυτού που λαμβάνει ώστε να αποτελέσει αυτό ένα κίνητρο για τον δότη...

Ποτέ μου δεν φαντάστηκα τον εαυτό μου να υπάρχω για τους άλλους, αν το κάνω όμως θα' θελα να μου το αναγνωρίσουν. Και δε μιλάω για μια αναγνώριση πομπώδους μορφής (τότε θα μιλούσαμε για κάτι εντελώς γελοίο κι ανάξιο λόγου) αλλά για μια διακριτική και χαρακτηριστική πράξη, επαρκής αλλά και ικανή να υποχρεώσει ηθικά το δότη να προσφέρει συνέχεια... Αυτή είναι η άποψή μου για την (αέναη) προσφορά στην οποία θητεύω κι ο ίδιος αλλά με τους δικούς μου όρους (θα πρέπει η άλλη πλευρά πρώτα να το αξίζει και μετά να το αναγνωρίζει κι είπαμε με ποιο τρόπο)...

Καλό μεσημέρι στη Βασιλική που η θεματολογία των αναρτήσεών της αποτελεί μαγνήτη για τους συνοδοιπόρους της...

VASILIKI είπε...

Diatton

Αν και το έχω ξαναπαρουσιάσει αυτό το θέμα παλαιότερα, θεωρώ ότι είναι ωφέλιμο τέτοια ουσιώδη ζητήματα να τα υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας, γιατί έχουν ζωτική σημασία για την πνευματική μας πρόοδο.
Να καταφέρουμε, δηλαδή, κάποτε να αποβάλλουμε την εγωιστική διάθεση στις συναλλαγές μας με τους συνανθρώπους μας. Δεν είναι εύκολο πάντα... Όλοι -κατά βάθος- αποζητούμε κάποια αναγνώριση, κάποια εκτίμηση έστω, όταν προσφέρουμε κάτι, μικρό ή μεγάλο, σε υλική ή ηθική μορφή...
Η αλλαγή αντίληψης στην προσφορά "άνευ όρων" θέλει πολύ δουλειά με τον εαυτό μας. Προσεγγίζει τα όρια της "αγιότητας" και αυτό δύσκολα κατορθώνεται, αφού τα "αγκάθια" και οι "πειρασμοί" είναι συνέχεια μπροστά μας...
Σε τελική ανάλυση, η καλή διάθεση σε ότι κάνουμε βοηθάει αρκετά.
Να μην ξεχνάμε πως ότι κάνουμε λειτουργεί ανταποδοτικά εκεί που δεν το περιμένουμε...

Να είσαι καλά φίλε και συνταξιδιώτη Διάττων!
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και την κατάθεση της άποψής σου.

Diatton είπε...

Όντως το θεμα το έχεις ξαναθίξει και στο παρελθόν αγαπητή Βασιλική, αλλά εγώ ήρθα και πάλι γιατί ήθελα να επαναλάβω την παρακάτω φράση που την έγραψες μέσα στο σχόλιό σου με το οποίο μου απάντησες... Να μην ξεχνάμε πως ότι κάνουμε λειτουργεί ανταποδοτικά εκεί που δεν το περιμένουμε... Επίσης θα ήθελα να σου πω πως μου αρέσει πολύ η ιστοσελίδα σου την οποία και ξεχωρίζω ανάμεσα σε πάρα πολλές άλλες γι' αυτό και νιώθω ελεύθερα να εκφράζω τη γνώμη μου μέσα σ' αυτή...

Καλό σου μεσημέρι και καλό σου Σαββατοκύριακο αγαπητή μου φίλη...

VASILIKI είπε...

Diatton

Πολύ όμορφο αυτό που έγραψες Διάττων!
Οι όμορφες εκπλήξεις κάνουν τη διαφορά στη ζωή...
Πραγματικά δεν περίμενα τη δευτερολογία σου και αληθινά χάρηκα που ξαναπέρασες.
Σ' αυτή την ιστοσελίδα μπορείς να εκφράζεσαι ελεύθερα, όπως ακριβώς νιώθεις και όσο συχνά θέλεις, τόσο εσύ όσο και όλοι οι συνταξιδιώτες μου.
Σέβομαι, εκτιμώ και υπολογίζω κάθε σχόλιο.

Χαίρομαι που η σελίδα μου κατέχει ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις σου.

Καλό Σ/Κ αγαπητέ φίλε!!!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΓΕΜΑΤΟ ΥΓΕΙΑ .

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails Bookmark and Share