Η θεραπευτική δύναμη της αγκαλιάς

Έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Ιανουαρίου η ημέρα της αγκαλιάς. Ας γίνουμε όλοι λίγο πιο τρυφεροί σήμερα και ας δείξουμε την αγάπη μας προς τους φίλους μας, τους συγγενείς μας και σε όλα τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Μέσω της αγκαλιάς υποστηριζόμαστε στο να

Η Νοητική Νηστεία των Επτά Ημερών

Όλοι γνωρίζουμε πόση σημασία έχει η διατροφή στη ζωή μας. Το θέμα της δίαιτας είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα της σύγχρονης εποχής για όλους τους ανθρώπους.  
Είμαστε αυτό που τρώμε, συμφωνούν όλοι οι ειδικοί, ότι το σώμα αποτελείται στην ουσία από την τροφή που φάγαμε στο παρελθόν. 
Ολόκληρος ο κόσμος αρχίζει να το συνειδητοποιεί αυτό.

Ο Έμμετ Φοξ ασχολείται με το θέμα της δίαιτας από ένα επίπεδο πολύ πιο βαθύ και με μεγαλύτερες επιδράσεις. Αναφέρεται στη

Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Ένα διαχρονικά γοητευτικό παραμύθι που περνάει μηνύματα αισιοδοξίας, δημιουργώντας μια γιορτινή ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στη νοσταλγία και το γέλιο.
Ένα βιβλίο που είναι στο πνεύμα των ημερών και παραμένει επίκαιρο, συνεχίζοντας να απασχολεί σύγχρονους δημιουργούς, είναι η «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς.
Γενιές ολόκληρες παιδιών έχουν μεγαλώσει με τη μαγευτική Χριστουγεννιάτικη ιστορία του.
Ο Κάρολος Ντίκενς έγραψε τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» το 1843.
Μάλιστα, εκείνες τις ημέρες στην Αγγλία επικρατούσε ένας ασυνήθιστος παγετός.
Ο Ντίκενς συνδύασε αυτόν τον καιρό με την χριστουγεννιάτικη ιστορία του και λέγεται ότι χάρη στην παγκόσμια απήχηση του βιβλίου του, τα Χριστούγεννα είναι απόλυτα ταυτισμένα -στο συλλογικό υποσυνείδητο όλου του κόσμου- με το χιόνι.
Ο μεγάλος συγγραφέας βρισκόταν σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση, όταν έγραφε τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία».
Παρ’ όλα αυτά, πλήρωσε μόνος του τα έξοδα της έκδοσης του βιβλίου κι επέμεινε σε πολυτελές εξώφυλλο και εικονογράφηση.
Απαίτησε η τιμή του να είναι εξαιρετικά χαμηλή, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι -οι περισσότεροι φτωχοί δυστυχισμένοι εκείνη την εποχή- να μπορούν να το αγοράσουν.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε την εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα του 1843 κι έγινε αμέσως τεράστια επιτυχία, αν και εξαιτίας του υψηλού κόστους της έκδοσης, τα έσοδα του Ντίκενς ήταν χαμηλότερα από τα αναμενόμενα.
Από τότε, το όνομα του Charles Dickens συνδέθηκε για πάντα με τα Χριστούγεννα.
Σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι 166 χρόνια μετά, θα εξακολουθούσε να παραμένει επίκαιρος και περιζήτητος για το πνεύμα των ημερών: ο κόσμος του Ντίκενς μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη παραμονή Χριστουγέννων, με πρωταγωνιστή τον Τζιμ Κάρεϊ, με τη χρήση της υπερσύγχρονης τεχνολογίας της Ντίσνεϊ Real D και σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Ζεμέκις.

Με αυτό το νέο είδος ψυχαγωγίας ο θεατής αισθάνεται ότι βρίσκεται μέσα στο έργο κάνοντας ένα ταξίδι στο χωροχρόνο, όταν ο Σκρουτζ συναντά τα τρία πνεύματα που τον κάνουν να αναθεωρήσει τις πραγματικές αξίες της ζωής:
το πνεύμα του παρελθόντος, το πνεύμα του παρόντος 
και το πνεύμα του μέλλοντος.

«Μα πως μπορώ να είμαι ευδιάθετος, όταν ζω σ’ ένα κόσμο γεμάτο χαζούς ανθρώπους; 
Αλήθεια δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι χαίρονται όταν έρχονται τα Χριστούγεννα!
Είναι μια περίοδος που πρέπει να ξοδεύεις συνεχώς χρήματα, χωρίς να εισπράττεις τίποτα.
Γίνεσαι ένα χρόνο μεγαλύτερος αλλά ούτε κατά μια ώρα πλουσιότερος.
Αν ήταν στο χέρι μου, θα φρόντιζα όποιος λέει: «Καλά Χριστούγεννα» να έβραζε μέσα στην ίδια του την πουτίγκα! Δεν θα μου καιγόταν καρφί αν δεν γιορτάζονταν ποτέ τα Χριστούγεννα!»

Έτσι παρουσιάζει ο Κάρολος Ντίκενς, μέσα από το βιβλίο του, τον Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο οποίος είναι μέχρι σήμερα το πρότυπο ενός τσιγκούνη.
Ένας άνθρωπος εσωστρεφής, στερημένος κάθε απόλαυσης, χαράς και διασκέδασης, δεν μπορεί να καταλάβει τη χαρά των Χριστουγέννων, γιατί βλέπει την μεγάλη αυτή γιορτή μόνο σαν περιττό έξοδο.
Η χαρά των ανθρώπων γύρω του δεν τον αγγίζει, αντίθετα τους βρίσκει χαζούς επειδή δεν νοιάζονται για τα χρήματα που ξοδεύουν, χρήματα που γι’ αυτόν είναι περιττές και αλόγιστες σπατάλες.
Ο ανιψιός του πάλι, γιος της πολυαγαπημένης του αδελφής που δεν ζει πια, καταλαβαίνει απόλυτα και ζει τη χαρά των Χριστουγέννων, αγνοώντας τα έξοδα.
Την ίδια γνώμη συμμερίζεται και ο Μπομπ Κράτσιτ, ο μοναδικός υπάλληλος του Σκρουτζ. Παρ’ όλο που ζει σε άθλιες συνθήκες λόγω της τσιγκουνιάς του αφεντικού του, προσπαθεί με όσα μέσα έχει, να ζήσει χαρούμενα με τη γυναίκα και τα πολλά παιδιά του τα Χριστούγεννα.

Είναι βράδυ, παραμονή Χριστουγέννων. 

Ο Σκρουτζ φτάνει στο σπίτι που παλιά μοιραζόταν με το συνεταίρο του Τζέικομπ Μάρλευ. 

Ο Τζέικομπ Μάρλευ έχει πεθάνει πριν εφτά χρόνια, κι έτσι το σπίτι ανήκει πλέον στον Σκρουτζ. Βλέπει παράξενες οπτασίες, που έχουν σχέση με τον πρώην συνεταίρο του. 

Φοβισμένος, ετοιμάζει το βραδινό το ενώ ακούει παράξενους ήχους.

Ξαφνικά βλέπει να μπαίνει μέσα από την πόρτα το φάντασμα του πρώην συνεταίρου του. 

Μακριές αλυσίδες ξεκινάνε από το λαιμό, τη μέση και τα ρούχα του και κρατάνε ταμεία, κλειδαριές και λογιστικά βιβλία.

Ο Σκρουτζ στην αρχή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινά όσα συμβαίνουν γύρω του, αλλά στο τέλος πείθεται κι αρχίζει να ρωτάει το φάντασμα για ποιο λόγο τον επισκέφτηκε. Το φάντασμα του περιγράφει τα μαρτύρια της μεταθανάτιας ζωής του, τονίζοντάς του πως κάθε κακή πράξη που έκανε όσο ζούσε, πρόσθετε ένα κρίκο στην αλυσίδα που θα κουβαλούσε όταν πέθαινε. Προσπαθούσε να τον προειδοποιήσει πως θα πάθαινε και ο Σκρουτζ τα ίδια και χειρότερα εάν δεν άλλαζε τον τρόπο ζωής του.

Ο Σκρουτζ θα πρέπει να μαλακώσει την καρδιά του, για να αναθεωρήσει τη σκληρή στάση μιας ολόκληρης ζωής και να επανορθώσει τα σφάλματα του, προτού είναι πολύ αργά…

Επίσης, τον ειδοποιεί πως θα τον επισκέπτονταν τρία πνεύματα, το πρώτο στις μία η ώρα, το δεύτερο την ίδια ώρα την άλλη μέρα, και το τρίτο στις δώδεκα η ώρα μετά τα μεσάνυχτα την άλλη μέρα.

Μετά την φυγή του φαντάσματος, ο Σκρουτζ κοιμάται μπερδεμένος χωρίς να μπορεί ακόμη να πειστεί ολοκληρωτικά  ότι όλα  αυτά που συνέβησαν ήταν αληθινά. Ξαφνικά, στις μία η ώρα, με τον πρώτο χτύπο του  ρολογιού, ο Σκρουτζ αρχίζει να περιμένει αγωνιωδώς το πρώτο πνεύμα των  Χριστουγέννων. Όταν αυτό εμφανίζεται ο Σκρουτζ παραξενεύεται επειδή έχει μορφή παιδιού. Του λέει α πως είναι το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων και ότι θα του δείξει σκιές από ότι έγινε στο παρελθόν.

Αρχίζει δείχνοντάς του το πως περνούσε ο Σκρουτζ όταν ήταν παιδί τα Χριστούγεννα. Απομονωμένος από τα άλλα  παιδιά και την οικογένειά του, ζούσε με τους ήρωες από τα παραμύθια του. Οι συμμαθητές του έπαιζαν, τραγουδούσαν και γελούσαν διασκεδάζοντας τις γιορτινές αυτές ημέρες, ενώ εκείνος κλεισμένος μέσα στο οικοτροφείο του σχολείου του διάβαζε ένα βιβλίο.

Κάποια άλλα Χριστούγεννα που είναι πια έφηβος, του δείχνει πως η αδελφή του η Φαν ορμά να του πει τα ευχάριστα νέα: Ο πατέρας του δέχτηκε να τον έχει μαζί του για τα Χριστούγεννα.

Μετά του δείχνει κάποια άλλα Χριστούγεννα που γιορτάζει μαζί με τους συναδέλφους του και το αφεντικό του.

Μια άλλη χρονιά του δείχνει την αγαπημένη του η οποία κατάλαβε ότι ο Σκρουτζ τώρα πια αγαπάει μόνο τα χρήματα και τον αποδέσμευσε από την υπόσχεση γάμου που της είχε δώσει.

Ο γερο-Σκρουτζ ικετεύει το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων να σταματήσει να του δείχνει εικόνες από το παρελθόν, επειδή είχε μετανιώσει για τις αποφάσεις του, αλλά το πνεύμα τον οδήγησε αρπάζοντάς τον σε κάποια άλλα περασμένα Χριστούγεννα. Μετά από αυτήν εικόνα ο Σκρουτζ καταφέρνει να διώξει το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων.

Ο Σκρουτζ ξυπνάει πάλι στο κρεβάτι του και βλέπει το ρολόι να δείχνει σχεδόν μία η ώρα. Αυτή τη φορά τον καλεί το πνεύμα κοντά του, ένας γιγάντιος ενήλικας που είχε γύρω του διάφορα φαγητά και κρατάει ένα μεγάλο κέρας από το οποίο έβγαιναν φλόγες. Ο Σκρουτζ κρατήθηκε απ’ αυτόν και ταξίδεψαν στα Χριστούγεννα αυτής της χρονιάς. Οι άνθρωποι έβγαιναν από τις εκκλησίες για να πάνε για το εορταστικό γεύμα των Χριστουγέννων είτε σαν καλεσμένοι σε συγγενικά ή φιλικά σπίτια, είτε κάθε οικογένεια χωριστά.

Επισκέπτονται το σπίτι του υπαλλήλου του Σκρουτζ και βλέπουν πόσο φτωχικά, αλλά χαρούμενα και γεμάτοι αγάπη, γιορτάζουν τα Χριστούγεννα. Ο Κράτσιτ έχει πολλά παιδιά, (ένα απ’ αυτά είναι ο μικρός Τιμ που είναι βαριά άρρωστος , αλλά γεμάτος αισιοδοξία και καλοσύνη) και το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι είναι ιδιαίτερα φτωχικό με μια μικρή χήνα γεμισμένη με λαχανικά. Ο Σκρουτζ ανησυχεί για το μέλλον του μικρούλη Τιμ και ρωτά γι’ αυτόν το πνεύμα σχετικά με την τύχη του. Το πνεύμα του μιλά για τις σκιές του μέλλοντος που βλέπει, για μια θέση αδειανή με το παρατημένο δεκανίκι του Τιμ και λέει στον Σκρουτζ πως αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν τότε ο μικρούλης Τιμ θα πεθάνει.

Κοιτάζουν πάλι μέσα στο παρόν και βλέπουν τον κύριο Κράτσιτ να κάνει πρόποση στην υγεία του Σκρουτζ.

Το πνεύμα περιηγείται με τον Σκρουτζ στα σπίτια των ανθρακωρύχων, στους φάρους με τους φαροφύλακες, ακόμη και στα πλοία με τους ναυτικούς και όλου ζουν χαρούμενα την ημέρα των Χριστουγέννων.

Τέλος καταλήγουν στο σπίτι του ανιψιού του Σκρουτζ, όπου έχει στηθεί μεγάλο γλέντι. Όλοι χαρούμενοι διασκεδάζουν, παίζοντας παιχνίδια, όπου και ο Σκρουτζ θα ήθελε πολύ να πάρει μέρος. Όλοι γελούν και χορεύουν, τρώνε και πίνουν. Ακόμη και στην υγεία του Σκρουτζ!

Το φάντασμα των φετινών Χριστουγέννων προτρέπει τον Σκρουτζ να προφυλαχτεί από την άγνοια και την απληστία για το δικό του καλό.

Το τρίτο φάντασμα τον επισκέπτεται ακριβώς τα μεσάνυχτα.

Το κεφάλι του είναι τυλιγμένο σε μια μαύρη κουκούλα και το σώμα του τυλιγμένο με έναν μαύρο μανδύα.

Ο Σκρουτζ ήταν προετοιμασμένος αυτή τη φορά. Μόνος του κατάλαβε πως αυτό ήταν το πνεύμα των μελλοντικών Χριστουγέννων και βγήκε μαζί του έξω στον χιονισμένο δρόμο.

 Άκουσε κάποιους εμπόρους να κοροϊδεύουν έναν άνθρωπο που έλεγαν πως είχε πεθάνει.

Πιο εκεί, σε μια κακόφημη και ρυπαρή συνοικία με μισογκρεμισμένα σπίτια, είδε σε ένα παλιατζίδικο να πηγαίνουν τρία άτομα: μία πλύστρα, ένας νεκροθάφτης και μια παραδουλεύτρα.

Όλοι τους έδιναν στον παλιατζή προσωπικά αντικείμενα κάποιου που είχε πεθάνει, προκειμένου να πάρουν χρήματα. Ο Σκρουτζ αναρωτιόταν ποιος  άνθρωπος ήταν αυτός που είχε πεθάνει και τον κακολογούσαν και πουλούσαν τα πράγματά του.

Το φάντασμα τον οδηγεί σε ένα κρεβάτι, όπου ένας νεκρός με σκεπασμένο το πρόσωπο κείτονταν. Όμως δεν τολμούσε να σηκώσει το σεντόνι και να δει ποιος ήταν. Καταλαβαίνει όμως πως θα μπορούσε να ήταν αυτός, ο ίδιος ο νεκρός.

Μετά το φάντασμα τον οδηγεί στο σπίτι του ανιψιού του, ο οποίος λέει στη γυναίκα του ότι ο δανειστής του πέθανε και ότι είχαν πια ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα.

Κατόπιν πηγαίνουν στο σπίτι του υπαλλήλου, όπου όλοι κλαίνε, ο μικρούλης Τιμ δεν ζει πια. Ο Σκρουτζ στεναχωριέται από αυτό το γεγονός.

Το φάντασμα οδηγεί τον Σκρουτζ στο γραφείο του, όπου όμως άλλος δουλεύει. Στο τέλος τον οδηγεί σε ένα νεκροταφείο και του δείχνει μια ταφόπλακα που έχει το όνομά του επάνω της!

Ο Σκρουτζ ξυπνά κατατρομαγμένος στο κρεβάτι του, αλλά μόλις καταλάβει πως δεν έχει πεθάνει ακόμη, χαρούμενος αρχίζει να χοροπηδάει!

Βγαίνει στο παράθυρο και ρωτά έναν μικρό

«τι μέρα είναι;»

 «Χριστούγεννα» του απαντά ο μικρός και τότε του παραγγέλνει να πάει να αγοράσει μια τεράστια γαλοπούλα την οποία και στέλνει στην οικογένεια των Κράτστ.

Βγαίνει στο δρόμο, πηγαίνει στην εκκλησία, χαιρετάει όλο τον κόσμο και καταλήγει στο σπίτι του ανιψιού του Φρεντ, όπου ήταν καλεσμένος.

Το επόμενο πρωί ο Σκρουτζ έφτασε πολύ νωρίς στο γραφείο του και έπιασε τον Κράτσιτ αργοπορημένο. Αρχίζει απειλητικά να τον μαλώνει και στο τέλος πλησιάζει κοντά του και του λέει:

 «Γι’ αυτό το λόγο λοιπόν… θα σου κάνω αύξηση!»

Ο Κράτσιτ δεν το πιστεύει αυτό που γίνεται και πιστεύει πως ο Σκρουτζ τρελάθηκε.

Ο Σκρουτζ παύει δια μιας όλους τους κανονισμούς που είχε για οικονομία και λέει πως θα φροντίσει για τον  Τιμ αλλά και για τον μεγαλύτερο γιο του Κράτσιτ ο οποίος έψαχνε για δουλειά.

 Ο Τιμ τελικά δυνάμωσε και κατάφερε και περπάτησε κανονικά!

Ο Σκρουτζ έγινε ο καλύτερος άνθρωπος στην πόλη του, φρόντιζε όποιον είχε ανάγκη, γιόρταζε πάντα μαζί με όλους τους άλλους τα Χριστούγεννα.

Αυτό που έλεγε πάντα στους άλλους ήταν τα λόγια του Τιμ:

 «Ο Θεός να μας ευλογεί όλους!»

 

Καλά Χριστούγεννα 

να έχουμε όλοι!

Με υγεία, αγάπη 

και καλή διάθεση!

Στο χέρι μας είναι... ή μάλλον στο μυαλό μας!

Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι οι σκέψεις που περνούν από το μυαλό μας ευθύνονται για όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας;

Aυτό που σκεφτόμαστε είναι ουσιαστικά αυτό το οποίο ζούμε. Η σκέψη μας επηρεάζει την συμπεριφορά μας, τη διάθεση μας, τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, τις πράξεις και τις αντιδράσεις μας στο περιβάλλον. 
Άρα αυτό που συμβαίνει στο μυαλό μας
είναι η ζωή μας η ίδια!
Η δύναμη του μυαλού αποτελεί το δεύτερο δυνατότερο εργαλείο μας, μετά από την δύναμη της ψυχής η οποία μπορεί σε πολλές καταστάσεις να μας δώσει ακόμα και υπεράνθρωπη θέληση ή υπεράνθρωπες δυνάμεις. (π.χ. σε περιπτώσεις κινδύνου).
Πρέπει λοιπόν να είμαστε προσεχτικοί για το τι σκεφτόμαστε και πως το σκεφτόμαστε!
Σκεφτείτε ότι το μυαλό μας λειτουργεί σαν μια μονάδα αναπαραγωγής εικόνας.
Οι εικόνες που προέρχονται από την σκέψη μας, πολλές φορές παίρνουν σάρκα και οστά μέσα στο μυαλό μας και είτε μας φοβίζουν, είτε μας δίνουν την δύναμη να δημιουργήσουμε, είτε μας εμπνέουν, είτε μας κάνουν να ονειρευόμαστε.
Οι αρνητικές σκέψεις μας δημιουργούν αρνητικές εικόνες και συνεπώς και αρνητικές αντιδράσεις τις οποίες και εκφράζουμε προς το περιβάλλον μας.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις θετικές μας σκέψεις που κάνουν ακριβώς την αντίθετη δουλειά , προς όφελος μας.
 
Πως μπορούμε να κάνουμε ριζικές αλλαγές
στη ζωή μας;
Οι αλλαγές στην ζωή μας είναι εφικτές μόνο όταν μπορούμε να ελέγχουμε την σκέψη μας, να φιλτράρουμε τον αρνητισμό και να προβάλλουμε μόνο τα θετικά και την ομορφιά που περιέχει η ζωή μας.
Αυτή είναι η δύναμη της σκέψης μας!

• Μπορούμε λοιπόν, εκτός από θετικές σκέψεις να κάνουμε δημιουργικές σκέψεις.
• Να προγραμματίζουμε, να σχεδιάζουμε και να βάζουμε στόχους για το αύριο.
• Παράλληλα, με την δύναμη της δημιουργικής σκέψης μπορούμε άμεσα να επηρεάσουμε και τους γύρω μας.
• Μπορούμε να τους εμψυχώσουμε, να τους εμπνεύσουμε, να τους δώσουμε κίνητρα και να τους μεταδώσουμε ενέργεια και όραμα.

Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται δημιουργικά. Ξεκινώντας από τα απλά, καθημερινά πράγματα που έχουμε στο πρόγραμμα μας, μπορούμε σε πρώτο στάδιο να οργανώνουμε τη σκέψη μας για το πως θα υλοποιήσουμε αυτά που έχουμε να κάνουμε.

 Σε δεύτερο στάδιο, δημιουργικά, προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να απλουστεύσουμε και να διευκολύνουμε τις καθημερινές μας υποχρεώσεις, πράγμα που θα έχει σαν αποτέλεσμα την εξοικονόμηση του προσωπικού μας χρόνου.
Στο τρίτο στάδιο και αφού έχουμε λύσει κάποια από τα λειτουργικά προβλήματα της καθημερινότητας μας, μπορούμε να διοχετεύσουμε την δύναμη της σκέψης μας στο να οραματιστούμε τα επόμενα βήματα στην ζωή μας, στις προσωπικές μας σχέσεις, στην καριέρα μας και στην οικογένεια μας.

• Οι σκέψεις μας έχουν την ιδιότητα να περνούν και να αποθηκεύονται στο υποσυνείδητο μας το οποίο μπορεί να επηρεάσει την συμπεριφορά μας και τις αντιδράσεις μας.
• Οι σκέψεις μας έχουν την δυνατότητα να περάσουν και στο υποσυνείδητο των γύρω μας, όταν τις εκφράζουμε.
• Οι σκέψεις που έχουμε μοιραστεί με άλλους ανθρώπους, τους προδιαθέτουν θετικά ή αρνητικά απέναντι μας, τους δημιουργούν αισθήματα σεβασμού ή αγάπης, συναισθήματα θυμού.
• Οι σκέψεις μας δημιουργούν δράση και αντίδραση και στον ψυχικό μας κόσμο αλλά και στον κόσμο που μας περιβάλλει.

Ας ονειρευτούμε! 
Η δύναμη της σκέψης μπορεί να μας μεταφέρει σε κάποια υπέροχη στιγμή που νιώθαμε ευτυχισμένοι, στην παραλία από το νησί των διακοπών μας. Να μας μεταφέρει ήχους, χρώματα, μυρωδιές, ανθρώπους.... δεν είναι εντυπωσιακό;

• Ας ονειρευτούμε τώρα... πως θα θέλαμε να είναι η ζωή μας, η σχέση μας, η δουλειά μας και ας τα σκεφτούμε όσο πιο έντονα μπορούμε, με όσο πιο πολλές λεπτομέρειες! Αυτή η σκέψη, μας κάνει να νιώθουμε όμορφα; Αυτή η σκέψη, μας δίνει κίνητρα να προσπαθήσουμε να φτάσουμε στο σημείο το οποίο ονειρευτήκαμε; Αν ναι, να την κάνουμε καθημερινά αυτή τη σκέψη, ξανά και ξανά και ξανά!
• Ας εγκαταστήσουμε λοιπόν ένα καινούργιο λειτουργικό στον εγκέφαλό μας, που θα τον κάνει να σκέφτεται πάντα θετικά, θα αγνοεί τους φόβους και δεν θα τους μετατρέπει σε εικόνες, θα αγνοεί τις κακές σκέψεις για πιθανές αποτυχίες και θα τις μετατρέπει σε μια μεγάλη εικόνα επιτυχίας και αυτοπεποίθησης.
• Με την πάροδο του χρόνου και η ζωή μας θα γίνει πιο όμορφη και θα πλησιάζει την ζωή που ονειρευτήκαμε, αλλά και η συμπεριφορά μας θα γίνει πιο αποτελεσματική και πιο αποδεκτή από το περιβάλλον μας.
• Ας πολεμήσουμε τις κακές σκέψεις από τη ρίζα τους και να μην τις αφήνουμε να ανεβαίνουν στην επιφάνεια.

Στο χέρι μας είναι... 

ή μάλλον στο μυαλό μας!

«Αυτό που μπορεί 
το μυαλό να πιστέψει,
μπορεί και να 
το πραγματοποιήσει»

Ι can escape from the world I see by giving up attack thoughts

The idea for today contains the only way out of fear that will ever succeed.

Nothing else will work; everything else is meaningless.

But this way cannot fail.

Every thought you have makes up some segment of the world you see.

It is with your thoughts, then, that we must work, if your perception of the world is to be changed.If the cause of the world you see is attack thoughts, you must learn that it is these thoughts which you do not want.

There is no point in lamenting the world.

There is no point in trying to change the world.

It is incapable of change because it is merely an effect.

But there is indeed a point in changing your thoughts about the world.

Here you are changing the cause.

The effect will change automatically.The world you see is a vengeful world, and everything in it is a symbol of vengeance.

Each of your perceptions of "external reality" is a pictorial representation of your own attack thoughts. One can well ask if this can be called seeing.

Is not fantasy a better word for such a process, and hallucination a more appropriate term for the result?

You see the world that you have made, but you do not see yourself as the image maker.

You cannot be saved from the world, but you can escape from its cause. This is what salvation means, for where is the world you see when its cause is gone?

Vision already holds a replacement for everything you think you see now.

Loveliness can light your images, and so transform them that you will love them, even though they were made of hate.

For you will not be making them alone.

The idea for today introduces the thought that you are not trapped in the world you see, because its cause can be changed.

This change requires, first, that the cause be identified and then let go, so that it can be replaced. The first two steps in this process require your cooperation.

The final one does not.

Your images have already been replaced. By taking the first two steps, you will see that this is so. Besides using it throughout the day as the need arises, five practice periods are required in applying today's idea.

As you look about you, repeat the idea slowly to yourself first, and then close your eyes and devote about a minute to searching your mind for as many attack thoughts as occur to you.

As each one crosses your mind say:
I can escape from the world I see by giving up attack thoughts about ----

Hold each attack thought in mind as you say this, and then dismiss that thought and go on to the next.

In the practice periods, be sure to include both your thoughts of attacking and of being attacked. Their effects are exactly the same because they are exactly the same.

You do not recognize this as yet, and you are asked at this time only to treat them as the same in today's practice periods.

We are still at the stage of identifying the cause of the world you see.

When you finally learn that thoughts of attack and of being attacked are not different, you will be ready to let the cause go.

A Course in Miracles

What I see is a form of vengeance

Today's idea accurately describes the way anyone who holds attack thoughts in his mind must see the world. Having projected his anger onto the world, he sees vengeance about to strike at him. His own attack is thus perceived as self defense. This becomes an increasingly vicious circle until he is willing to change how he sees.

Otherwise, thoughts of attack and counter-attack will preoccupy him and people his entire world. What peace of mind is possible to him then?It is from this savage fantasy that you want to escape Is it not joyous news to hear that it is not real? Is it not a happy discovery to find that you can escape? You made what you would destroy; everything that you hate and would attack and kill. All that you fear does not exist.Look at the world about you at least five times today, for at least a minute each time As your eyes move slowly from one object to another, from one body to another, say to yourself:
I see only the perishable

I see nothing that will lastWhat

I see is not realWhat

I see is a form of vengeance

At the end of each practice period, ask yourself:
Is this the world I really want to see?

The answer is surely obvious
A Course in Miracles

I am determined to see things differently

The idea for today is obviously a continuation and extension of the preceding one. This time, however, specific mind-searching periods are necessary, in addition to applying the idea to particular situations as they may arise. Five practice periods are urged, allowing a full minute for each.In the practice periods, begin by repeating the idea to yourself. Then close your eyes and search your mind carefully for situations past, present or anticipated that arouse anger in you. The anger may take the form of any reaction ranging from mild irritation to rage. The degree of the emotion you experience does not matter. You will become increasingly aware that a slight twinge of annoyance is nothing but a veil drawn over intense fury.Try, therefore, not to let the "little" thoughts of anger escape you in the practice periods Remember that you do not really recognize what arouses anger in you, and nothing that you believe in this connection means anything. You will probably be tempted to dwell more on some situations or persons than on others, on the fallacious grounds that they are more "obvious." This is not so. It is merely an example of the belief that some forms of attack are more justified than others.As you search your mind for all the forms in which attack thoughts present themselves, hold each one in mind while you tell yourself:
I am determined to see ---- [name of person] differentlyI am determined to see ---- [specify the situation] differentlyTry to be as specific as possible. You may, for example, focus your anger on a particular attribute of a particular person, believing that the anger is limited to this aspect. If your perception is suffering from this form of distortion, say:
I am determined to see ---- [specify the attribute] in ---- [name of person] differently
A Course in Miracles