7.12.12

Αν ήταν όλα… αλλιώς




  • Αν η ψυχή μας φορούσε πάντα τα καλά της και καλωσόριζε τα όνειρά μας….
  • Αν το καράβι μας έφτανε φωταγωγημένο στο λιμάνι που είχαμε διαλέξει….
  • Αν στην προβλήτα μας περίμεναν, με ανθοδέσμες και χειροκροτήματα, όλοι αυτοί που αγαπήσαμε….
  • Αν τόσες φορές , παρασυρμένοι από το τραγούδι των σειρήνων, δεν είχαμε χάσει τη ρότα μας….
  • Αν δεν είχαμε κρυφτεί λαθραία σε λάθος όνειρα….
  • Αν όλα αυτά που γυάλιζαν και τα μαζέψαμε με τόση αφοσίωση και στοργή ξέραμε από την αρχή πως δεν ήταν χρυσάφι….. Μπορεί και να το ξέραμε, αλλά μας έφαγε η ουτοπία.
  • Αν δεν είχαμε ξεπουλήσει σε γαλίφηδες εμπόρους τα τιμαλφή μας, για λίγες γουλιές παρηγοριάς….
  • Αν δεν είχαμε αφήσει την πόρτα της ψυχής μας ανοιχτή, για να βρουν άσυλο οι κατατρεγμένοι…. Τι απερισκεψία κι αυτή! Πάντα τους ληστές τους περνούσαμε για κατατρεγμένους.
  • Αν ξέραμε να διαβάζουμε εγκαίρως τα σημάδια των καιρών και να προβλέπουμε καταιγίδες…….
  • Αν φορούσαμε στολές παραλλαγής…. Αυτό είναι σίγουρο μέσον για να πετύχεις. Μα εντελώς το αψηφήσαμε!
  • Εμείς ακόμα και τη νιτσεράδα για τις βροχές που κάποιος προνοητικός-δεν μπορεί πάντα υπάρχει ένας τέτοιος στο περιβάλλον μας-έχωσε στις αποσκευές μας, τη χαρίσαμε στον πρώτο τεμπέλη ψαρά.  Έτσι….. Γιατί μας άρεσε το χαμόγελό του….. Αχ, αυτή η λάθος εκτίμηση…. Ο υπερβάλλων ζήλος… Η περιττή γενναιοδωρία!
  • Αν είχαμε υψώσει έναν τοίχο για να προστατέψουμε τη ζωή μας… Ένα ανάχωμα έστω. Μια ξερολιθιά.
  • Αν δεν είχαμε μπερδέψει τα σημεία του ορίζοντα και περιμέναμε να βγει ο ήλιος από τη δύση… Πόσος χαμένος χρόνος, αλήθεια!
  • Αν δεν χαμογελούσαμε, με κείνο το ηλίθιο χαμόγελο, σ’ αυτόν που ερχόταν καταπάνω μας μ’ ένα σουγιά…. Λέγαμε αποκλείεται!  Άλλη θα είναι η πρόθεσή του.
  • Αν δεν δίναμε ραντεβού με την ψυχή μας , πέρα από τα όριά της….
  • Αν δεν κάναμε τον κλόουν, με στόχο να διασκεδάσει η ομήγυρις και να ξεχάσει τον καημό της….
  • Αν όλος ο κόσμος ήταν ένα κουκούλι που θα μας προστάτευε και μέσα εκεί, με όλη μας την άνεση, θα γινόμασταν από σκουλήκια πεταλούδες…..
  • Αν… Αν….
  • Αν ήταν όλα…. αλλιώς!
  • Άντε καλέ!
  • Μα τότε, πως θα ξεχωρίζαμε το φως που κλείνουν μέσα τους τα φύλλα της παπαρούνας;

(Αλκυόνη Παπαδάκη, από το βιβλίο «Αν ήταν όλα… αλλιώς») 


 
·         
Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails Bookmark and Share