2.12.09

Ευγνωμοσύνη, μια ζωτική ενέργεια ζωής






Πολλές είναι οι ανάγκες μας, 
αυτό είναι μια πραγματικότητα...

Πολλά μας «λείπουν», πολλά «αν μας λείψουν» θα μας οδηγήσουν σε μια σειρά προβλημάτων, πολλές οι υποχρεώσεις, πολλές οι επιθυμίες, πολλές οι απαιτήσεις...

Κι όλα αυτά που «έχουμε»; 

Κι όλα αυτά που φοβόμαστε να μη χάσουμε ή που αγνοούμε την σημασία και την αξία τους μέχρι τη στιγμή που «φεύγουν» από τη ζωή μας; 

Τι γίνεται με όλα εκείνα που διαθέτουμε, με όλα εκείνα που μας προσφέρθηκαν, με όλα εκείνα που αποκτήσαμε με κόπο ή αβίαστα;

Ακούγεται «ρηχό» σε μια εποχή με... «τόσο βάθος» σαν τη δική μας, σαν ήχος φάλτσος, να μιλάμε για την ευγνωμοσύνη κάθε φορά που σκεφτόμαστε ή μιλάμε για τις ανάγκες μας.
Είναι κι αυτή -όπως τόσα και τόσα- μια ξεχασμένη έννοια, ένα συναίσθημα λίγο-πολύ παραμελημένο μέσα στα τόσα προβλήματά μας...

Ωστόσο, η ευγνωμοσύνη 
είναι μια ζωτική ενέργεια της ζωής!

Πολλές από τις ανάγκες μας δεν είναι παρά μια βεβαίωση για το μέγεθος της αγνωμοσύνης μας.
Είναι σημαντικό να συλλογιστούμε και προς αυτή την κατεύθυνση, κάθε φορά που ταραγμένοι μέσα στις μικρές ή μεγάλες διακυμάνσεις της ζωής μας αισθανόμαστε γεμάτοι κενά και ελλείψεις.

Οι πραγματικές ανάγκες πρέπει να παραμείνουν πραγματικές, ακριβώς επειδή πρέπει να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα και όχι να ξεφεύγουμε απ' αυτήν.

Είναι άραγε, όμως, όλες οι ανάγκες πραγματικές;

Αν είμαστε ευγνώμονες 
μέσα στην καρδιά μας γι’ αυτά που έχουμε,
ολόκληρη η ζωή μας θα λάμπει 
και θα ακτινοβολεί αγάπη!

Οι επιλογές μας να είναι βασισμένες στην αγάπη, στην καλοσύνη, στη συμπόνια, στη βοήθεια, στην αλληλεγγύη, στο σεβασμό της κάθε μορφής ζωής και γενικά στο σεβασμό του σύμπαντος.



 Καλό μήνα φίλες, φίλοι και περαστικοί...



Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails Bookmark and Share