29.5.13

Εάλω η Πόλις! Ημέρα μνήμης και περισυλλογής...


«Εάλω η Πόλις», πεντακόσια εξήντα χρόνια μετά… 
Μία από τις πιο θλιβερές επετείους στην ιστορία του Ελληνισμού μνημονεύουμε σήμερα, την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς. Ημέρα μνήμης, περισυλλογής και αυτοκριτικής αλλά και ελπίδας για ένα νέο ξεκίνημα! 

Σήμερα, μετά από πέντε και πλέον αιώνες, η πατρίδα μας
βουλιάζει όλο και βαθύτερα σε μια απελπιστική σήψη στα πλοκάμια των νέων κατακτητών... 
Η «Κερκόπορτα» για άλλη μια φορά ορθάνοιχτη στους επιδρομείς… Όμως, αν και φαινομενικά δεν υπάρχει αντίσταση στη νέα Άλωση που βιώνουμε… όλοι γνωρίζουμε ότι μετά από κάθε Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση... Αρκεί να το πιστέψουμε!
 
Τρίτη, 29 Μαΐου , 1453 μ.Χ.
"Εάλω η Πόλις..."

(Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, "Απόδειξις ιστοριών")

.... Οι Ελληνες, μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση...
.... Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγια Σοφιά. Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Αλλοι πάλι σ' άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που. Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους Ελληνες φάνηκαν γενναίοι αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.
Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν"... .........................................................


"ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΘΕΛΩ.
ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ"
(Μωάμεθ ο Πορθητής)

Κεραυνός χτύπησε τον απεσταλμένο του Μωάμεθ, σαν αντίκρισε την αποφασιστικότητα και την παλικαριά, στη ματιά του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, που με τη φωνή ολόκληρης της Ρωμιοσύνης έδινε την ιστορική απάντησή του, μνημείο ανδρείας και τιμής αιώνιο:
"Το δε την Πόλιν σοι δούναι, ουτ΄ εμόν εστίν ουτ΄ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών"!!! 
 (Κωνσταντίνος Παλαιολόγος)


ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΕ ΒΑΣΙΛΙΑ
Και ρίχτηκε με τ' άτι του μες στων εχθρών τα πλήθια, 

το πύρινο το βλέμμα του σκορπούσε την τρομάρα, 
και το σπαθί του τη θανή. Στα χάλκινά του στήθια, 
εξέσπασε η όργητα σε βροντερή κατάρα. 
Εθόλωσαν τα μάτια του. Τ' αγνό το μέτωπό του, 
θαρρείς ο φωτοστέφανος της Δόξας τ' αγκαλιάζει. 
Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Θρηνήστε το χαμό του. 
Μα, μη! Σε τέτοιο θάνατο ο θρήνος δεν ταιριάζει. 
Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Κυλίστηκε στο χώμα, 
ένας Τιτάν π' ακόμα χτες εστόλιζ' ένα θρόνο, 
κι εσφάλισε - οϊμένανε! - για πάντ' αυτό το στόμα, 
που κάθε πίκρα ρούφαγε κι έχυν' ελπίδες μόνο, 
Μαρμαρωμένε Βασιλιά, πολύ δε θα προσμένεις. 
Ένα πρωί απ' τα νερά του Βόσπορου κει πέρα 
θε να προβάλει λαμπερός, μιας Λευτεριάς χαμένης, 
ο ασημένιος ήλιος. Ω, δοξασμένη μέρα! 
(Κ. Καρυωτάκης)
Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails Bookmark and Share