29.1.10

Αναζητώντας τη "Δίδυμη" ή "Αδελφή" Ψυχή

Μερικούς ανθρώπους τους συμπαθούμε με την πρώτη ματιά, άλλους τους αντιπαθούμε και μας απωθουν, χωρίς να μας έχουν κάνει κάτι, χωρίς να τους γνωρίζουμε.
Κάποιους τους ερωτευόμαστε, τους ποθούμε, λιώνουμε για χάρη τους, ενώ για κάποιους άλλους αδιαφορούμε ή τους ξεχνάμε.

Υπάρχει όμως και μια πολύ ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων:
Αυτούς που όταν τους συναντήσουμε, νιώθουμε αμέσως ότι κάτι βαθύτερο μας συνδέει, ότι κάπου τους έχουμε ξαναδεί, ότι τους γνωρίζαμε μια ολόκληρη ζωή.
Είναι περίεργο συναίσθημα, δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς.
Κάποιες φορές νομίζουμε ότι είναι φιλία, κάποιες φορές ότι είναι έρωτας.


Η ψυχή μας έχει μνήμη
Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Πλάτωνας, που λέει πως η ψυχή μας πριν κατοικήσει στο σώμα μας έχει γνώση όλων αυτών των θεμάτων, που είναι αντικείμενα θεωρητικών ερευνών αλλά και τις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής.
Κατά την ενσωμάτωσή της όμως τα ξεχνάει…
Έχει πάντως τη δυνατότητα να τα ξαναθυμηθεί και συχνά το καταφέρνει!

Αν ισχύουν τα παραπάνω, τότε έχουμε ελπίδες να συναντήσουμε την ''αδελφή ψυχή'' μας, αφού ακόμα και εμείς να μην την αναγνωρίσουμε με την πρώτη ματιά, η ψυχή μας τη θυμάται...
Είναι όμως τόσο απλό και εύκολο όσο ακούγεται;

Υπάρχουν άνθρωποι που για χρόνια, ή και μια ολόκληρη ζωή προσπαθούν να συναντήσουν άλλους ανθρώπους, αναζητώντας το άλλο τους μισό, αλλά ποτέ δεν το συναντούν και η αέναη αναζήτηση συνεχίζεται.
Δεν ξέρουν τι ψάχνουν ή δεν ψάχνουν ουσιαστικά, ίσως επειδή δεν έχει ξυπνήσει μέσα τους η πραγματική ανάγκη για την απόλυτη ένωση.

Για να βρει κάποιος θα πρέπει να ψάξει, αλλά κατά τον Πλάτωνα, κανείς δεν ψάχνει ουσιαστικά για κάτι αν δεν είναι πραγματικά πεπεισμένος πως δεν το έχει.
Aυτή η ανάγκη είναι που ευαισθητοποιεί την ψυχή μας.
Η ευαισθητοποίηση γεννά την επιθυμία για την απόλυτη ένωση με το ιδανικό ταίρι που θα μας συμπληρώσει, θα μας ολοκληρώσει και θα μας κάνει να ξεχάσουμε την υπαρξιακή μας μοναξιά.
Κανένας δεν ερωτεύεται αν είναι ικανοποιημένος από ότι έχει κι από ότι είναι.
Ο έρωτας γεννιέται από μια καταθλιπτική φόρτιση, που χαρακτηριστικό της είναι η αδυναμία να βρει κανείς στην καθημερινότητά του κάτι που να αξίζει τον κόπο να ζει.

Ο Edgar Cayce αναφέρεται στα αναγνώσματά του σ' αυτήν την έντονη ανάγκη του ανθρώπου για συντροφικότητα.
Λέει πως, συχνά εκφράζεται σαν μια επιθυμία, σαν οδηγία για ένωση με το Θεό, βαθιά επιθυμία για ένωση με ένα άλλο πρόσωπο.
Ίσως τότε έχει φτάσει η στιγμή να συναντήσουμε το άλλο μας μισό, το πρόσωπο που αυτό και μόνο θα ήταν άξιο να αγαπηθεί και να αγαπήσει.
Δυστυχώς όμως, συχνά πέφτουμε έξω, καθώς ο κεραυνοβόλος έρωτας και όλη αυτή η «μαγική» θύελλα και ο αναβρασμός στην ψυχή μας που μας ξεσηκώνει, έχει κοινά χαρακτηριστικά με αυτό που νιώθει κάποιος συναντώντας την αδελφή ψυχή του.

Πολυάριθμοι κοινωνιολόγοι έχουν αναλύσει και περιγράψει τις καταστάσεις αναβρασμού που προκαλεί ο έρωτας και ένας από αυτούς, ο Durkheim το περιγράφει λέγοντας πως ο άνθρωπος που τις ζει, έχει την εντύπωση πως εξουσιάζεται από δυνάμεις που έρχονται από έξω, που τον παρασύρουν και που δεν μπορεί να τις κυριαρχήσει.
Νιώθει πως τον έχουν μεταφέρει σε έναν κόσμο διαφορετικό από εκείνον που κυλά η καθημερινή ζωή, η ιδιωτική του ζωή.
Σ' αυτόν τον κόσμο η ζωή δεν είναι μονάχα εντατική αλλά και ποιοτικά διαφορετική.
Ο άνθρωπος αδιαφορεί και ξεχνά εντελώς τον εαυτό του, δίνεται ολόψυχα στα κοινά συμφέροντα.
Οι δυνάμεις αυτές συχνά νιώθουν την ανάγκη να επεκταθούν, τότε η ανώτερη αυτή ζωή βιώνεται με τόση ένταση και με τρόπο τόσο αποκλειστικό, ώστε υπερπληρώνει τις συνειδήσεις και παραμερίζει σχεδόν ολότελα τις εγωιστικές ανησυχίες.

 

Η επώδυνη αναζήτηση...
Αν δεχτούμε τη θεωρία της μετενσάρκωσης, που είναι κοινή αντίληψη σε αμέτρητες φιλοσοφίες και θρησκείες και που απ' αυτήν προέρχεται και η πεποίθηση πως κάποτε θα συναντηθούμε με την αδελφή ψυχή μας, τότε δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα τη συναντήσουμε σ' αυτή τη ζωή, καθώς η ψυχή μας κάνει αμέτρητα ταξίδια έως ότου εκπληρώσει πλήρως το σκοπό για τον οποίο μετενσαρκώνεται.
Στην εξέλιξη αυτού του ταξιδιού θα βοηθήσουν όλοι εκείνοι που μισήσαμε ή αγαπήσαμε σε προηγούμενες ζωές και που πιστεύεται πως συναντούμε σε κάθε καινούργιο μας ταξίδι.

Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί "μα δεν είναι λάθος της ψυχής να γεννιέται με αυτούς τους όρους;"
Οι όροι αυτοί είναι συχνά τόσο δυσμενείς για τις δίδυμες ψυχές που βασανίζονται μέχρι να βρεθούν, αλλά το εάν οι περιστάσεις είναι ευνοϊκές ή δυσμενείς, και αν τελικά παίρνει ικανοποίηση η μία από την άλλη ή όχι καταδεικνύει το εάν είναι τελικά δίδυμες ψυχές.
Αυτό είναι μέρος την αναζήτησης, καθώς επίσης και μέρος της εξέλιξής μας και επομένως δεν είναι λάθος.
Ωστόσο, δυο αδελφές ή δίδυμες ψυχές δεν είναι απαραίτητο να είναι εραστές.
Δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν συμπεριφορές και βιώματα από την παιδική ηλικία τους, ή να φέρουν κάποιες ιδιότητες ή ικανότητες εκ γενετής που να ταιριάζουν απόλυτα με κάποιου άλλου.
Δε χρειάζεται καν να είναι του αντίθετου φύλου.
Μπορεί να είναι άτομα του ίδιου φύλου.
Μπορεί να είναι φίλοι ή συνεργάτες στη ζωή, είναι όμως δύο δίδυμες ψυχές.

Όπως και να έχει όμως, είναι η κατάλληλη απάντηση στην ερώτηση της δικής μας ψυχής.
Κάθε πρόσωπο είναι μια ερώτηση και κάθε πρόσωπο είναι μια απάντηση.
Έτσι, όταν δύο άνθρωποι συναντιούνται και ένας από δύο είναι μια ερώτηση και ο άλλος είναι η απάντηση σε εκείνη την ερώτηση, τότε είναι δίδυμες ψυχές.
Αλλά, δυστυχώς, συνήθως συναντιούνται είτε δύο ερωτήσεις, είτε δύο απαντήσεις.
Κάποιος απαντά στην ερώτηση του άλλου, με δεδομένο ότι κάθε πρόσωπο είναι μια ερώτηση και συγχρόνως μια απάντηση για κάποιον άλλον.
Αυτές οι δύο ψυχές, που οι ιδιότητές τους ταιριάζουν απόλυτα η μία με την άλλη, γίνονται φίλοι, συνεργάτες, εραστές, τη στιγμή που συναντιούνται, και βρίσκουν μια ικανοποίηση που δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ πριν ακριβώς, επειδή όλη η ζωή τους έχει υπάρξει μια ερώτηση και ξαφνικά απαντιέται.
Αυτό μπορεί να έρθει νωρίς ή αργά στη ζωή, αλλά έρχεται ένας καιρός στη ζωή των περισσότερων ψυχών, όταν συναντούν κάποιον, που είναι η απάντηση στην ερώτηση της ψυχής τους.
Οι ψυχές δεν χρειάζονται να ξέρουν ποια είναι η ερώτηση ούτε ποια απάντηση αντιπροσωπεύουν για κάποιον άλλον και φυσικά δεν ξέρουν ούτε την δική τους απάντηση, αλλά όταν έρχεται ξέρουν ότι τη βρήκαν, νιώθουν μεγάλη ικανοποίηση και πληρότητα, και ασυναίσθητα ξέρουν ότι είναι η απάντηση στην ερώτησή τους.
Μπορεί αυτές οι δυο ψυχές στο παρελθόν να υπήρξαν φίλοι ή εραστές ή γονείς με παιδί αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι γνωρίζονταν για πολλά χρόνια και πολλά χρόνια πριν σε μια προηγούμενη ζωή.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν όταν συναντούν τη δίδυμη ψυχή τους, ή και το αντίθετο, πολύ συχνά το ξέρουν και όμως δεν αισθάνονται βέβαιοι.
Μπορεί να συμβεί να γνωρίσουμε περισσότερες από μια αδελφές ψυχές ή συντρόφους ψυχής στη ζωή μας.
Λένε ότι, μαθαίνουμε πολλά από ζωή σε ζωή και υπάρχουν πολλές υποχρεώσεις που πρέπει να εκπληρώσουμε.
Ερχόμαστε σε επαφή με πολλούς ανθρώπους που έχουν κάποια μηνύματα να μας μεταφέρουν ή κάποια μαθήματα να μας δώσουν και αντίστοιχα εμείς σε κάποιους άλλους, που έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό.
Πολύ συχνά αγνοούμε τα μηνύματα και τους ανθρώπους που εκπληρώνουν αυτό το σκοπό, πολλές φορές τα κατανοούμε πολύ αργότερα, αφού έχουν φύγει από τη ζωή μας.
Τα μαθήματα, κάποιες φορές, είναι ευχάριστα και εύκολα, αλλά μπορεί να είναι και επίπονα κατά περιόδους. 



Υπάρχει κάποιος τρόπος για να προσελκύσουμε 
την αδελφή ψυχή στη ζωή μας;

Αν και κυκλοφορούν πολλά σχετικά βιβλία, είναι μάλλον ακατόρθωτο, η ιδανική δίδυμη ψυχή μας να μας κτυπήσει την πόρτα.
Δυστυχώς δε συμβαίνει όπως περιγράφεται!

Μπορούμε όμως, να ανοίξουμε την καρδιά και το μυαλό μας στην αναζήτηση και τελικά στην εύρεση μιας όμορφης σχέσης αγάπης, αλλά είναι μεγάλες οι πιθανότητες να μη χρησιμοποιήσουμε τις λέξεις ''αδελφή ψυχή'' όταν τη συναντήσουμε.
Γιατί πολύ απλά, όταν οι περισσότεροι από εμάς ακούμε τη φράση ''αδελφή ψυχή'' ή ''δίδυμη ψυχή'' σκεφτόμαστε κάποιον τέλειο.
Κάποιον που είναι πανέμορφος, λαμπρός, επιτυχημένος, αστείος, φυσικά ευτυχής και καλός.
Σκεφτόμαστε κάποιον που θέλει ακριβώς τα ίδια πράγματα με εμάς από τη ζωή.
Φανταζόμαστε κάποιο ζευγάρι όπου αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη συναντιούνται στο δρόμο και ερωτεύονται τρελά ή κάπως έτσι.
Σκεφτόμαστε ότι δεν θα υπάρξει ποτέ οποιαδήποτε σύγκρουση.
Φανταζόμαστε κάτι που είναι τόσο τέλειο φαινομενικά, ώστε από την πρώτη φορά που θα συναντηθούμε θα αρχίσουμε να λειτουργούμε τηλεπαθητικά.
Ότι όλα τα προβλήματα και οι προκλήσεις της ζωής μας θα τελειώσουν ξαφνικά και θα τα θάψουμε βαθιά στη μνήμη μας σαν να μην υπήρχαν ποτέ, επειδή η ''αδελφή ψυχή'' μας έχει φθάσει και η παρουσία της είναι τόσο υπερκόσμια και καταπληκτική που όλοι οι άλλοι, πρώην και επόμενοι, χλομιάζουν στη σύγκριση!

Η αγάπη, δυστυχώς, δεν έρχεται έτσι και μάλλον οι περισσότεροι το βιώσαμε και το ξέρουμε ήδη καλά.
Ας το δούμε και διαφορετικά.
Ας πούμε πως είμαστε εμείς το άλλο μισό κάποιου που ψάχνει επίσης.
Δεν θα πρέπει να συγκεντρώνουμε τα ίδια χαρακτηριστικά;
Εκείνος ή εκείνη δεν περιμένουν από εμάς να είμαστε άψογοι, ευτυχισμένοι, όμορφοι και επιτυχημένοι;
Φυσικά το περιμένουν, αλλά εμείς δεν είμαστε ακριβώς έτσι.

Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε και αυτοί που μας ψάχνουν είναι.  
Το άλλο μας μισό είναι και αυτό όπως κι εμείς.
Με τα αρνητικά και τα θετικά του, με τις παραξενιές και τα χαρίσματά του.
Μπορεί να έχει τις ίδιες προτιμήσεις και συνήθειες με εμάς ή εντελώς διαφορετικές.

Εάν μπούμε σε μια τέτοια φαντασίωση της αναζήτησης του ιδανικού, μετά όλο το ψυχολογικό παιχνίδι γίνεται μόνο με τον εαυτό μας.
Θα έχουμε δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση που κρύβει τον κίνδυνο να μη ρισκάρουμε τελικά να ερωτευτούμε έναν πραγματικό, ζωντανό άνθρωπο, διώχνοντας ευκαιρίες και βρίσκοντας ελαττώματα σε όλους.
Αυτή η κατάσταση που θα έχουμε δημιουργήσει για τον εαυτό μας, θα φέρει σίγουρα πολλή μοναξιά και απογοήτευση.

Ο πιο σίγουρος τρόπος, για να προκαλέσουμε τις εξελίξεις και να βρεθούμε τελικά με το άλλο μας μισό, είναι να μην το καθορίσουμε.
Να μη φανταζόμαστε το βλέμμα του, το πρόσωπό του ή το χρώμα των ματιών του.
Να μη ψάχνουμε επίμονα και βασανιστικά να το βρούμε σε κάθε καινούργια γνωριμία.
Να ασχοληθούμε, πρωτίστως και κυρίως, με την καλλιέργεια του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας, να χαλαρώσουμε και να κρατήσουμε την καρδιά μας και τα μάτια μας ανοικτά, ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε τα συναισθήματα στην ουσία τους.

Τότε θα μπορούμε να ξεχωρίσουμε το πραγματικό από την ψευδαίσθηση.

Τότε θα προσελκύσουμε τον σύντροφο που θα ταιριάζει στο δικό μας επίπεδο ανάπτυξης, που θα είναι η "αδελφή" ή "δίδυμη" ψυχή μας.
Πηγές:  
Πλάτων, Συμπόσιον (μτφ. Ι. Συκουτρής)  
Dorothy Thompson, "Are you my soulmate?"
Soul mates: Edgar Cayce on Spiritual Soul Mates by Soul Mates circulating file.

26.1.10

Όπου σε πάει η καρδιά...


 
Πήγαινε όπου η καρδιά σε πάει 
Κι όταν μπροστά σου
ανοίγονται πολλοί δρόμοι
και δεν ξέρεις ποιόν να διαλέξεις
μην πάρεις ποτέ τυχαία κάποιον
μα κάθισε και... περίμενε.
Ανέπνευσε βαθειά με εμπιστοσύνη
όπως έκανες τότε.. την πρώτη μέρα
που ήλθες σ' αυτό τον κόσμο,
χωρίς τίποτε να σ'αποσπά
περίμενε και... περίμενε ακόμα.
Μείνε στην σιωπή σου
και αφουγκράσου την καρδιά.
Κι αν η καρδιά σου απαντήσει
σήκω... και πήγαινε
όπου η καρδιά σε πάει!

Όσα συμβαίνουν στη ζωή
ποτέ δεν τελειώνουν
εκεί που αρχίζουν...
Χάρισμα είναι... κάθε συνάντηση
κάθε ασήμαντο της ζωής γεγονός
κλείνει μέσα του μια ευκαιρία...
Η κατανόηση του εαυτού γεννιέται
απ' τη δική σου προθυμία...
κι απ' τη δυνατότητα ν' αλλάξεις
κατεύθυνση ζωής... κάθε στιγμή!
Πήγαινε όπου η καρδιά σε πάει! 





Susanna Tamaro 
(Ιταλίδα συγγραφέας)
 

23.1.10

Εγώ είμαι η ΕΛΠΙΔΑ...


Tέσσερα κεριά έλιωναν αργά, αργά...
Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος
που μπορούσε να ακουστεί η συζήτησή τους...

Το πρώτο είπε:
Εγώ είμαι η ΕΙΡΗΝΗ.
Μα οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν.
Πιστεύω πως δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω!!!
Κι έτσι αφέθηκε σιγά, σιγά να σβήσει ολοκληρωτικά.

Το δεύτερο είπε:
Eγώ είμαι η ΠΙΣΤΗ.
Δυστυχώς δεν χρειάζομαι πουθενά.
Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξέρουν για μένα κι έτσι δεν έχει νόημα να μένω αναμμένο.
Μόλις ολοκλήρωσε τα λόγια του ένα απαλό αεράκι φύσηξε πάνω του και το έσβησε.

Πολύ λυπημένο το τρίτο είπε με τη σειρά του:
Εγώ είμαι η ΑΓΑΠΗ.
Δεν έχω τη δύναμη να μείνω αναμμένο.
Οι άνθρωποι δεν μου δίνουν σημασία και δεν αντιλαμβάνονται
το πόσο σημαντικό είμαι. Αυτοί μισούν ακόμα κι αυτούς
που τους αγαπούν περισσότερο...
και χωρίς να περιμένει άλλο, το κερί αφέθηκε να σβήσει.

Ξαφνικά ένα παιδί μπήκε στο δωμάτιο κι είδε τα τρία κεριά σβησμένα.
Φοβισμένο από το σκοτάδι είπε:
Μα τι κάνετε; Πρέπει να παραμείνετε αναμμένα,
εγώ φοβάμαι το σκοτάδι!!!
Και ξέσπασε σε κλάματα.
Τότε το τέταρτο κερί είπε με συμπόνια:
Μη φοβάσαι καλό μου, μην κλαίς...
Όσο θα είμαι εγώ αναμμένο θα μπορούμε πάντα
να ξανανάψουμε τα άλλα τρία κεριά…
Εγώ είμαι η Ε Λ Π Ι Δ Α !
Με μάτια λαμπερά και γεμάτα δάκρυα,
το παιδί πήρε το κερί της ΕΛΠΙΔΑΣ και άναψε τα τρία κεριά.


(Την ιστοριούλα αυτή τη βρήκα πολύ τρυφερή και αισιόδοξη 
και θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας)

Ας μη σβήσει ποτέ η ΕΛΠΙΔΑ μέσα μας!
Αποπνέει αισιοδοξία και παρηγοριά, 
προσδοκία και προσμονή, 
θετική σκέψη για το παρόν και το μέλλον!
Είναι ότι μπορούμε να έχουμε 
στις δύσκολες εποχές που ζούμε...

Καλό Σαββατοκύριακο αγαπητοί μου συνταξιδιώτες!



Have A Lovely Weekend!



19.1.10

Έχουμε γενέθλια και κερνάμε!



Σαν σήμερα, πριν ακριβώς ένα χρόνο, δημιουργήθηκε και ξεκίνησε το ταξίδι της η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ στο χώρο του blogging.

Αισθάνομαι πολύ τυχερή που σας γνώρισα και ταξίδεψα μαζί σας, παλιότεροι και νεότεροι φίλοι συνταξιδιώτες μου και που επικοινωνούμε μ’ αυτό τον όμορφο τρόπο της επίσκεψης και ανταλλαγής σχολίων στις αναρτήσεις μας.

Ο χρόνος είναι πολύτιμος για όλους μας, καταλαβαίνω ότι δεν είναι εύκολο να επισκεπτόμαστε όσο τακτικά θα επιθυμούσαμε τις σελίδες των φίλων μας συν-bloggers και γι’ αυτό το λόγο, σας είμαι ευγνώμων που -μέσα σ’ όλα τα σοβαρά που έχετε να κάνετε- βρίσκετε το χρόνο να διαβάζετε τα θέματα που αναρτώ κάθε φορά και να μου χαρίζετε την αγάπη σας. 

Παρακαλώ το Θεό να μου δίνει δύναμη να συνεχίσω να βρίσκομαι μαζί σας για αρκετά χρόνια ακόμη, ώστε να δυναμώσουμε όλοι μαζί παρέα και να κάνουμε προσπάθειες αυτοβελτίωσης για να ολοκληρωθούμε σαν άνθρωποι. 

Για το καλό το δικό μας και κατ' επέκταση των παιδιών μας και των συνανθρώπων μας.

Aς ανοίξουμε και σαμπάνια!

 
Σαν αναμνηστικό για τη σημερινή μέρα, αναδημοσιεύω την πρώτη μου ανάρτηση που αφιερώνω σε όλους εσάς, τους πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους- συνταξιδιώτες μου, που μου χαρίσατε τη συντροφιά σας και μου δείξατε την αγάπη σας με τα πολύτιμα σχόλια που αφήσατε στις αναρτήσεις μου.

Αφού πάρετε το κέρασμά σας λοιπόν, διαβάστε την πρώτη μου ανάρτηση που έκανα ακριβώς ένα χρόνο πριν και που σήμερα, πάντα επίκαιρη, την αφιερώνω σε όλους εσάς με αγάπη:



Η πρώτη ανάρτηση της ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ:
19/01/2009 
Φύλακας Άγγελος 

Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο, είτε για ορισμένο χρόνο, είτε για πάντα.

Όταν ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο. Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο, συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει. Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία, να παρέχει καθοδήγηση ή υποστήριξη, για να μας συνδράμει φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά. Μοιάζει θεόσταλτος και είναι. Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς που τον χρειαζόμασταν..

Μετά, χωρίς να κάνουμε κάτι λάθος και ίσως ακόμα σε μια άβολη στιγμή και παρ' ότι μπορεί να πληγωθούμε, η σχέση θα τελειώσει. Κάποιος από τους δύο θα πει ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος. Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να πεθάνει. Μπορεί απλώς να φύγει μακριά μας. Κάποιες φορές, μπορεί να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο που να μας αναγκάσει να πάρουμε θέση. Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι, η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση, η επιθυμία μας εκπληρώθηκε, οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε. Η προσευχή μας πήρε απάντηση και είναι ώρα να προχωρήσουμε.

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε. Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία, ή να μας κάνει να γελάμε. Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι που δεν κάναμε ως τώρα και πάντως η παρουσία του θα μας δώσει μεγάλη χαρά. Παρ' ότι μπήκε στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, το έργο του ήταν σπουδαίο.

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για πάντα, μας διδάσκει μαθήματα ζωής. Θα μας διδάξει αυτά, πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα συναισθηματικά θεμέλια. Η δουλειά μας είναι να δεχτούμε το μάθημα, να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε στη σχέση μας μαζί του, σε όλες τις σχέσεις και όλα τα πεδία της ζωής μας.

Λένε ότι, η αγάπη είναι τυφλή, αλλά η φιλία διαισθητική.

Είτε είναι για κάποιο λόγο, είτε για κάποιο χρόνο, είτε για μια ζωή, σ' ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία αυτής της εμπειρίας.

Σ' ευχαριστώ που είσαι μέρος της ζωής μου..

Οι άγγελοι υπάρχουν, αλλά μερικές φορές δεν έχουν φτερά κι έτσι τους ονομάζουμε φίλους.
Είσαι ένας από αυτούς.

17.1.10

Θέλω... από σένα!




  • Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις. 
  • Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές. 
  • Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις. 
  • Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν'αποφασίζεις για μένα.
  • Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις. 
  • Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα. 
  • Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ. 
  • Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις. 
  • Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι. 
  • Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα. 
  • Θέλω να πλησιάζεις χωρίς, να εισβάλλεις. 
  • Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις.
  • Θέλω να ξέρεις ... πως σήμερα, σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου ... 
  • Χωρίς όρους.
(Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι "Ιστορίες να σκεφτείς")
weekend-desi-glitters-28

13.1.10

Sunshine award για όλους!


Ένα ηλιόλουστο βραβείο 
ήρθε και στην ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ!!!

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ 
τους αγαπητούς μου συν-bloggers, 
για την τιμή που μου έκαναν 
να μου χαρίσουν, 
μέσα στην καρδιά του χειμώνα, 
αυτό το πανέμορφο 
και πολύ αισιόδοξo sunshine award!


Oι κανόνες της βράβευσης 
θέλουν να το χαρίσω, με τη σειρά μου, 
μόνο σε 12 άλλους φίλους bloggers, 
αλλά επειδή θεωρώ όλα τα blogs αξιολογότατα, 
μου είναι αδύνατο να αποφασίσω...


Έτσι λοιπόν,  
το προσφέρω με αγάπη 
σε όλους τους επισκέπτες φίλους 
συν-ταξιδιώτες μου!!! 


glittering heart

6.1.10

Δέκα βήματα αρμονίας για το 2010


Δέκα απλά και εφαρμόσιμα βήματα 
που θα μας βοηθήσουν 
να βελτιώσουμε τον εαυτό μας 
και να συμβιώσουμε αρμονικά 
με τους συνανθρώπους μας

1. Άσκηση της υπομονής σε ότι κάνουμε και ας καταλάβουμε πως τα αποτελέσματα απαιτούν χρόνο, αφοσίωση και σκληρή δουλειά. 
Περάτωση ενός απλού σκοπού σήμερα, δίνει το έναυσμα για δυσκολότερους στόχους αργότερα.

2. Η κριτική προς τους άλλους είναι εύκολη, ενώ για εμάς τους ίδιους είναι εξόχως δύσκολη. 

Ας κοιτάξουμε ειλικρινά τον εαυτό μας και ας πούμε, τί θα ήθελα ν' αλλάξω στον εαυτό μου; 
Ποιά είναι τα δυνατά μας σημεία και ποιές οι αδυναμίες μας; 
Τι πρέπει ν’ αφήσουμε;

3. Δεν υπάρχει πρόοδος στη δυσαρέσκεια. 

Τα συναισθήματα συνδέονται απ' ευθείας με τον τρόπο που προσλαμβάνουμε τον κόσμο γύρω μας.
Βλέποντας τα πράγματα με θετικό τρόπο μπορεί να κάνει τη ζωή μας καλύτερη και να ενδυναμώσει την εμπιστοσύνη και την αυτοεκτίμηση.

4. Όπως ικανοποιούμε τις ανάγκες του σώματός μας έτσι ας κάνουμε και για την ψυχή μας. 

Ο καθένας μας έχει ανάγκη από ανάπαυση, αγάπη και αποδοχή. 
Ας αφιερώσουμε τουλάχιστον πέντε αβίαστα λεπτά την ημέρα για προσευχή ή διαλογισμό ή άλλη χαλαρωτική ασχολία.

5. Να ακούμε την καρδιά μας. 

Η λογικότερη, ωφελιμότερη, γρηγορότερη άποψη μπορεί να αντιτίθεται σ' αυτό που ενδόμυχα πιστεύουμε και που μπορεί να μας ανταμείψει περισσότερο. 
Το να ακολουθούμε την καρδιά μας μπορεί να μας οδηγήσει σε μεγάλη σοφία.

6. Ας δεχθούμε πως δεν έχουμε κανέναν έλεγχο στις πράξεις των άλλων και ας ανακαλύψουμε την ελευθερία που φέρνει η συγχώρεση. 

Αν αφήσουμε όλες τις πληγές του παρελθόντος, αυτό θα φέρει ωφέλεια και στο σώμα μας και στο πνεύμα μας.

7. Ας καταλάβουμε πως η αποτυχία αν και οδυνηρή, μπορεί και να είναι ευεργετική. 

Να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. 
Να δείξουμε και στους άλλους να κάνουν το ίδιο.

8. Να μη σταματάμε να μαθαίνουμε. 

Η αληθινή σοφία προέρχεται απ’ τη μάθηση κι αυτή μεγαλώνει όσο είμαστε ανοιχτοί στις νέες ιδέες και προτάσεις.

9. Ότι είναι στο χέρι μας να κάνουμε, το ίδιο είναι και να μη κάνουμε. 

Η αυτοπειθαρχία είναι η πηγή όλων των αρετών. 
Αποφεύγοντας τοξικές ουσίες και κρατώντας σώμα και πνεύμα υγιές, θα μας βοηθήσουν να σταματήσουμε τις κακές συνήθειες και να ενστερνισθούμε θετικές στη θέση τους.

10. Τα μέσα για ανάπτυξη και αλλαγή βρίσκονται μέσα μας και δεν μεταβιβάζονται σε κανέναν άλλο.

  Να ζούμε τη ζωή μας όπως θα θέλαμε να είναι, να καλλιεργούμε την πρόοδο, να αναλαμβάνουμε ευθύνες και να αγαπάμε τον εαυτό μας.


Εύχομαι το 2010 να είναι ευλογημένο!

Να μας απαλλάξει από τα προβλήματα και τις αγωνίες μας, χαρίζοντάς μας Υγεία, Δύναμη, Τύχη, Επιτυχία, Ευτυχία, μαζί με την Ηρεμία της ψυχής μας.


Καλή Φώτιση!

31.12.09

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

-->
Ο Άγιος Βασίλης ή Αϊ-Βασίλης, είναι μια παγκόσμια λαογραφική μορφή, ένα κυρίαρχο πρόσωπο του εορτασμού της Πρωτοχρονιάς,  που μοιράζει δώρα σε αυτούς που υπήρξαν "καλοί" κατά τη διάρκεια του χρόνου.
Η γνωστή παρουσία του με κόκκινη στολή, λευκή γενειάδα, πάντα χαμογελαστός με το σάκο με τα δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά ελάφια ή τάρανδοι, αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα τον πλέον αγαπημένο ήρωα των παιδιών τις ημέρες αυτών των εορτών, ακόμη και σε χώρες μη Χριστιανικές.
Ξεκινά κάθε χρόνο από χώρα του Βορρά, παραμονές πρωτοχρονιάς, για να χαρίσει δώρα σε όλα τα παιδιά της γης.

Για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ο Αϊ-Βασίλης ανάγεται στον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος έζησε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας και που αφιέρωσε σχεδόν όλη του τη ζωή στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο και που θεωρείται στη παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής αλλά και πρώτος δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μέγας Βασίλειος ήταν ψηλόλιγνος, με μαύρα μάτια και γένια. Ακόμη και ο Άγιος Νικόλαος στην Ορθόδοξη παράδοση αγιογραφείται ως ισχνός ασπρογένης γέροντας. Ο Μέγας Βασίλειος πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 379. Αυτή η ημερομηνία θεωρήθηκε από τους χριστιανικούς λαούς ότι φέρνει ευλογία και καλή τύχη στη νέα χρονιά. Στα κάλαντα της πρωτοχρονιάς, πέρα από τα παινέματα, κύριο πρόσωπο είναι ακριβώς ο Μέγας Βασίλειος για το έργο του οποίου γίνεται υπενθύμιση στον σπιτονοικοκύρη ώστε να επαναλάβει επ΄ ωφελεία βεβαίως των παιδιών που ψάλλουν αυτά.
Στη Δύση το πρόσωπο του Αγίου Βασιλείου έχει ταυτιστεί με την ιστορία του Αγίου Νικολάου, που φημιζόταν για τη γενναιοδωρία του. Στην ιστορία του Αγίου Νικολάου οι βόρειοι λαοί έχουν προσθέσει στοιχεία των δικών τους παραδόσεων (τάρανδοι, έλκηθρο, άστρο του Βορρά, μεγάλες κάλτσες κλπ) μια κουλτούρα που τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα.
Στα ελληνικά δεδομένα η μετατροπή αυτή φαίνεται να πέρασε περίπου στη δεκαετία του 1950-1960, κυρίως στον αστικό πληθυσμό από τους "συγγενείς" μετανάστες που με τις ευχητήριες κάρτες τους εισήγαγαν τον "Δυτικό" Άϊ-Βασίλη.

Η σημερινή μορφή του Άϊ-Βασίλη με την κόκκινη στολή και την άσπρη γενιάδα άρχισε να γίνεται δημοφιλής το 1931 όταν η γνωστή αμερικάνικη εταιρεία αναψυκτικών Coca-cola, παρουσίασε τον Αϊ-Βασίλη με πρωτοχρονιάτικα δώρα, τα προϊόντα της εταιρείας στα χρώματα βεβαίως εκείνης.
-->
Τα δώρα, η υπερβολή, η λάμψη, τα κάλαντα και η χαρά αυτών των ημερών συμβολίζουν  τη γενναιοδωρία που όλοι έχουμε ανάγκη...
--> Ο Άγιος Βασίλης είναι ένα μαγικό πρόσωπο, άπιαστο και τόσο κοντινό, που έμπαινε μες στο μυαλό μας κι έψαχνε να βρει το δικό μας το προσωπικό μας δώρο… Δεν μας απασχολούσε πως προλαβαίνει να μοιράσει τα δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου μέσα σε λίγες ώρες…. απλά το κάνει αφού, να και το δικό μας δώρο, το έφερε… Ας θυμηθούμε την προσμονή, για το δώρο που έρχεται από πολύ μακριά και την πίστη στο αδύνατο που είχαμε όταν ήμασταν παιδιά…  Να ξεχάσουμε το …μέγεθός μας… και να νιώσουμε και πάλι μικροί και να αφεθούμε στην ιερή ομορφιά και τη θαλπωρή αυτής της μοναδικής εποχής του χρόνου. Να ακουμπήσουμε για λίγο όσα κουβαλάμε όλο το χρόνο και να ανοίξουμε τα παράθυρά μας, ώστε το Πνεύμα των Άγιων ημερών να μπει παντού και να μας φέρει όλους κοντά, χωρίς πολλές σκέψεις και λογικές εξηγήσεις… 
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!

 

23.12.09

Χριστουγεννιάτικη ιστορία




Ένα διαχρονικά γοητευτικό παραμύθι που περνάει μηνύματα αισιοδοξίας, δημιουργώντας μια γιορτινή ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στη νοσταλγία και το γέλιο.
Ένα βιβλίο που είναι στο πνεύμα των ημερών και παραμένει επίκαιρο, συνεχίζοντας να απασχολεί σύγχρονους δημιουργούς, είναι η «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς.
Γενιές ολόκληρες παιδιών έχουν μεγαλώσει με τη μαγευτική Χριστουγεννιάτικη ιστορία του.
Ο Κάρολος Ντίκενς έγραψε τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» το 1843.
Μάλιστα, εκείνες τις ημέρες στην Αγγλία επικρατούσε ένας ασυνήθιστος παγετός.
Ο Ντίκενς συνδύασε αυτόν τον καιρό με την χριστουγεννιάτικη ιστορία του και λέγεται ότι χάρη στην παγκόσμια απήχηση του βιβλίου του, τα Χριστούγεννα είναι απόλυτα ταυτισμένα -στο συλλογικό υποσυνείδητο όλου του κόσμου- με το χιόνι.
Ο μεγάλος συγγραφέας βρισκόταν σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση, όταν έγραφε τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία».
Παρ’ όλα αυτά, πλήρωσε μόνος του τα έξοδα της έκδοσης του βιβλίου κι επέμεινε σε πολυτελές εξώφυλλο και εικονογράφηση.
Απαίτησε η τιμή του να είναι εξαιρετικά χαμηλή, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι -οι περισσότεροι φτωχοί δυστυχισμένοι εκείνη την εποχή- να μπορούν να το αγοράσουν.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε την εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα του 1843 κι έγινε αμέσως τεράστια επιτυχία, αν και εξαιτίας του υψηλού κόστους της έκδοσης, τα έσοδα του Ντίκενς ήταν χαμηλότερα από τα αναμενόμενα.
Από τότε, το όνομα του Charles Dickens συνδέθηκε για πάντα με τα Χριστούγεννα.
Σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι 166 χρόνια μετά, θα εξακολουθούσε να παραμένει επίκαιρος και περιζήτητος για το πνεύμα των ημερών: ο κόσμος του Ντίκενς μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη παραμονή Χριστουγέννων, με πρωταγωνιστή τον Τζιμ Κάρεϊ, με τη χρήση της υπερσύγχρονης τεχνολογίας της Ντίσνεϊ Real D και σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Ζεμέκις.

Με αυτό το νέο είδος ψυχαγωγίας ο θεατής αισθάνεται ότι βρίσκεται μέσα στο έργο κάνοντας ένα ταξίδι στο χωροχρόνο, όταν ο Σκρουτζ συναντά τα τρία πνεύματα που τον κάνουν να αναθεωρήσει τις πραγματικές αξίες της ζωής:
το πνεύμα του παρελθόντος, το πνεύμα του παρόντος 
και το πνεύμα του μέλλοντος.

«Μα πως μπορώ να είμαι ευδιάθετος, όταν ζω σ’ ένα κόσμο γεμάτο χαζούς ανθρώπους; 
Αλήθεια δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι χαίρονται όταν έρχονται τα Χριστούγεννα!
Είναι μια περίοδος που πρέπει να ξοδεύεις συνεχώς χρήματα, χωρίς να εισπράττεις τίποτα.
Γίνεσαι ένα χρόνο μεγαλύτερος αλλά ούτε κατά μια ώρα πλουσιότερος.
Αν ήταν στο χέρι μου, θα φρόντιζα όποιος λέει: «Καλά Χριστούγεννα» να έβραζε μέσα στην ίδια του την πουτίγκα! Δεν θα μου καιγόταν καρφί αν δεν γιορτάζονταν ποτέ τα Χριστούγεννα!»

Έτσι παρουσιάζει ο Κάρολος Ντίκενς, μέσα από το βιβλίο του, τον Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο οποίος είναι μέχρι σήμερα το πρότυπο ενός τσιγκούνη.
Ένας άνθρωπος εσωστρεφής, στερημένος κάθε απόλαυσης, χαράς και διασκέδασης, δεν μπορεί να καταλάβει τη χαρά των Χριστουγέννων, γιατί βλέπει την μεγάλη αυτή γιορτή μόνο σαν περιττό έξοδο.
Η χαρά των ανθρώπων γύρω του δεν τον αγγίζει, αντίθετα τους βρίσκει χαζούς επειδή δεν νοιάζονται για τα χρήματα που ξοδεύουν, χρήματα που γι’ αυτόν είναι περιττές και αλόγιστες σπατάλες.
Ο ανιψιός του πάλι, γιος της πολυαγαπημένης του αδελφής που δεν ζει πια, καταλαβαίνει απόλυτα και ζει τη χαρά των Χριστουγέννων, αγνοώντας τα έξοδα.
Την ίδια γνώμη συμμερίζεται και ο Μπομπ Κράτσιτ, ο μοναδικός υπάλληλος του Σκρουτζ. Παρ’ όλο που ζει σε άθλιες συνθήκες λόγω της τσιγκουνιάς του αφεντικού του, προσπαθεί με όσα μέσα έχει, να ζήσει χαρούμενα με τη γυναίκα και τα πολλά παιδιά του τα Χριστούγεννα.


Είναι βράδυ, παραμονή Χριστουγέννων. 
Ο Σκρουτζ φτάνει στο σπίτι που παλιά μοιραζόταν με το συνεταίρο του Τζέικομπ Μάρλευ. 
Ο Τζέικομπ Μάρλευ έχει πεθάνει πριν εφτά χρόνια, κι έτσι το σπίτι ανήκει πλέον στον Σκρουτζ. Βλέπει παράξενες οπτασίες, που έχουν σχέση με τον πρώην συνεταίρο του. 
Φοβισμένος, ετοιμάζει το βραδινό το ενώ ακούει παράξενους ήχους.
Ξαφνικά βλέπει να μπαίνει μέσα από την πόρτα το φάντασμα του πρώην συνεταίρου του. 
Μακριές αλυσίδες ξεκινάνε από το λαιμό, τη μέση και τα ρούχα του και κρατάνε ταμεία, κλειδαριές και λογιστικά βιβλία.
Ο Σκρουτζ στην αρχή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινά όσα συμβαίνουν γύρω του, αλλά στο τέλος πείθεται κι αρχίζει να ρωτάει το φάντασμα για ποιο λόγο τον επισκέφτηκε. Το φάντασμα του περιγράφει τα μαρτύρια της μεταθανάτιας ζωής του, τονίζοντάς του πως κάθε κακή πράξη που έκανε όσο ζούσε, πρόσθετε ένα κρίκο στην αλυσίδα που θα κουβαλούσε όταν πέθαινε. Προσπαθούσε να τον προειδοποιήσει πως θα πάθαινε και ο Σκρουτζ τα ίδια και χειρότερα εάν δεν άλλαζε τον τρόπο ζωής του.
Ο Σκρουτζ θα πρέπει να μαλακώσει την καρδιά του, για να αναθεωρήσει τη σκληρή στάση μιας ολόκληρης ζωής και να επανορθώσει τα σφάλματα του, προτού είναι πολύ αργά…
Επίσης, τον ειδοποιεί πως θα τον επισκέπτονταν τρία πνεύματα, το πρώτο στις μία η ώρα, το δεύτερο την ίδια ώρα την άλλη μέρα, και το τρίτο στις δώδεκα η ώρα μετά τα μεσάνυχτα την άλλη μέρα.

Μετά την φυγή του φαντάσματος, ο Σκρουτζ κοιμάται μπερδεμένος χωρίς να μπορεί ακόμη να πειστεί ολοκληρωτικά  ότι όλα  αυτά που συνέβησαν ήταν αληθινά. Ξαφνικά, στις μία η ώρα, με τον πρώτο χτύπο του  ρολογιού, ο Σκρουτζ αρχίζει να περιμένει αγωνιωδώς το πρώτο πνεύμα των  Χριστουγέννων. Όταν αυτό εμφανίζεται ο Σκρουτζ παραξενεύεται επειδή έχει μορφή παιδιού. Του λέει α πως είναι το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων και ότι θα του δείξει σκιές από ότι έγινε στο παρελθόν.
Αρχίζει δείχνοντάς του το πως περνούσε ο Σκρουτζ όταν ήταν παιδί τα Χριστούγεννα. Απομονωμένος από τα άλλα  παιδιά και την οικογένειά του, ζούσε με τους ήρωες από τα παραμύθια του. Οι συμμαθητές του έπαιζαν, τραγουδούσαν και γελούσαν διασκεδάζοντας τις γιορτινές αυτές ημέρες, ενώ εκείνος κλεισμένος μέσα στο οικοτροφείο του σχολείου του διάβαζε ένα βιβλίο.
Κάποια άλλα Χριστούγεννα που είναι πια έφηβος, του δείχνει πως η αδελφή του η Φαν ορμά να του πει τα ευχάριστα νέα: Ο πατέρας του δέχτηκε να τον έχει μαζί του για τα Χριστούγεννα.
Μετά του δείχνει κάποια άλλα Χριστούγεννα που γιορτάζει μαζί με τους συναδέλφους του και το αφεντικό του.
Μια άλλη χρονιά του δείχνει την αγαπημένη του η οποία κατάλαβε ότι ο Σκρουτζ τώρα πια αγαπάει μόνο τα χρήματα και τον αποδέσμευσε από την υπόσχεση γάμου που της είχε δώσει.
Ο γερο-Σκρουτζ ικετεύει το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων να σταματήσει να του δείχνει εικόνες από το παρελθόν, επειδή είχε μετανιώσει για τις αποφάσεις του, αλλά το πνεύμα τον οδήγησε αρπάζοντάς τον σε κάποια άλλα περασμένα Χριστούγεννα. Μετά από αυτήν εικόνα ο Σκρουτζ καταφέρνει να διώξει το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων.

Ο Σκρουτζ ξυπνάει πάλι στο κρεβάτι του και βλέπει το ρολόι να δείχνει σχεδόν μία η ώρα. Αυτή τη φορά τον καλεί το πνεύμα κοντά του, ένας γιγάντιος ενήλικας που είχε γύρω του διάφορα φαγητά και κρατάει ένα μεγάλο κέρας από το οποίο έβγαιναν φλόγες. Ο Σκρουτζ κρατήθηκε απ’ αυτόν και ταξίδεψαν στα Χριστούγεννα αυτής της χρονιάς. Οι άνθρωποι έβγαιναν από τις εκκλησίες για να πάνε για το εορταστικό γεύμα των Χριστουγέννων είτε σαν καλεσμένοι σε συγγενικά ή φιλικά σπίτια, είτε κάθε οικογένεια χωριστά.
Επισκέπτονται το σπίτι του υπαλλήλου του Σκρουτζ και βλέπουν πόσο φτωχικά, αλλά χαρούμενα και γεμάτοι αγάπη, γιορτάζουν τα Χριστούγεννα. Ο Κράτσιτ έχει πολλά παιδιά, (ένα απ’ αυτά είναι ο μικρός Τιμ που είναι βαριά άρρωστος , αλλά γεμάτος αισιοδοξία και καλοσύνη) και το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι είναι ιδιαίτερα φτωχικό με μια μικρή χήνα γεμισμένη με λαχανικά. Ο Σκρουτζ ανησυχεί για το μέλλον του μικρούλη Τιμ και ρωτά γι’ αυτόν το πνεύμα σχετικά με την τύχη του. Το πνεύμα του μιλά για τις σκιές του μέλλοντος που βλέπει, για μια θέση αδειανή με το παρατημένο δεκανίκι του Τιμ και λέει στον Σκρουτζ πως αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν τότε ο μικρούλης Τιμ θα πεθάνει.
Κοιτάζουν πάλι μέσα στο παρόν και βλέπουν τον κύριο Κράτσιτ να κάνει πρόποση στην υγεία του Σκρουτζ.
Το πνεύμα περιηγείται με τον Σκρουτζ στα σπίτια των ανθρακωρύχων, στους φάρους με τους φαροφύλακες, ακόμη και στα πλοία με τους ναυτικούς και όλου ζουν χαρούμενα την ημέρα των Χριστουγέννων.
Τέλος καταλήγουν στο σπίτι του ανιψιού του Σκρουτζ, όπου έχει στηθεί μεγάλο γλέντι. Όλοι χαρούμενοι διασκεδάζουν, παίζοντας παιχνίδια, όπου και ο Σκρουτζ θα ήθελε πολύ να πάρει μέρος. Όλοι γελούν και χορεύουν, τρώνε και πίνουν. Ακόμη και στην υγεία του Σκρουτζ!
Το φάντασμα των φετινών Χριστουγέννων προτρέπει τον Σκρουτζ να προφυλαχτεί από την άγνοια και την απληστία για το δικό του καλό.

Το τρίτο φάντασμα τον επισκέπτεται ακριβώς τα μεσάνυχτα.
Το κεφάλι του είναι τυλιγμένο σε μια μαύρη κουκούλα και το σώμα του τυλιγμένο με έναν μαύρο μανδύα.
Ο Σκρουτζ ήταν προετοιμασμένος αυτή τη φορά. Μόνος του κατάλαβε πως αυτό ήταν το πνεύμα των μελλοντικών Χριστουγέννων και βγήκε μαζί του έξω στον χιονισμένο δρόμο.
 Άκουσε κάποιους εμπόρους να κοροϊδεύουν έναν άνθρωπο που έλεγαν πως είχε πεθάνει.
Πιο εκεί, σε μια κακόφημη και ρυπαρή συνοικία με μισογκρεμισμένα σπίτια, είδε σε ένα παλιατζίδικο να πηγαίνουν τρία άτομα: μία πλύστρα, ένας νεκροθάφτης και μια παραδουλεύτρα.
Όλοι τους έδιναν στον παλιατζή προσωπικά αντικείμενα κάποιου που είχε πεθάνει, προκειμένου να πάρουν χρήματα. Ο Σκρουτζ αναρωτιόταν ποιος  άνθρωπος ήταν αυτός που είχε πεθάνει και τον κακολογούσαν και πουλούσαν τα πράγματά του.
Το φάντασμα τον οδηγεί σε ένα κρεβάτι, όπου ένας νεκρός με σκεπασμένο το πρόσωπο κείτονταν. Όμως δεν τολμούσε να σηκώσει το σεντόνι και να δει ποιος ήταν. Καταλαβαίνει όμως πως θα μπορούσε να ήταν αυτός, ο ίδιος ο νεκρός.
Μετά το φάντασμα τον οδηγεί στο σπίτι του ανιψιού του, ο οποίος λέει στη γυναίκα του ότι ο δανειστής του πέθανε και ότι είχαν πια ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα.
Κατόπιν πηγαίνουν στο σπίτι του υπαλλήλου, όπου όλοι κλαίνε, ο μικρούλης Τιμ δεν ζει πια. Ο Σκρουτζ στεναχωριέται από αυτό το γεγονός.
Το φάντασμα οδηγεί τον Σκρουτζ στο γραφείο του, όπου όμως άλλος δουλεύει. Στο τέλος τον οδηγεί σε ένα νεκροταφείο και του δείχνει μια ταφόπλακα που έχει το όνομά του επάνω της!

Ο Σκρουτζ ξυπνά κατατρομαγμένος στο κρεβάτι του, αλλά μόλις καταλάβει πως δεν έχει πεθάνει ακόμη, χαρούμενος αρχίζει να χοροπηδάει!
Βγαίνει στο παράθυρο και ρωτά έναν μικρό
«τι μέρα είναι;»
 «Χριστούγεννα» του απαντά ο μικρός και τότε του παραγγέλνει να πάει να αγοράσει μια τεράστια γαλοπούλα την οποία και στέλνει στην οικογένεια των Κράτστ.
Βγαίνει στο δρόμο, πηγαίνει στην εκκλησία, χαιρετάει όλο τον κόσμο και καταλήγει στο σπίτι του ανιψιού του Φρεντ, όπου ήταν καλεσμένος.
Το επόμενο πρωί ο Σκρουτζ έφτασε πολύ νωρίς στο γραφείο του και έπιασε τον Κράτσιτ αργοπορημένο. Αρχίζει απειλητικά να τον μαλώνει και στο τέλος πλησιάζει κοντά του και του λέει:
 «Γι’ αυτό το λόγο λοιπόν… θα σου κάνω αύξηση!»
Ο Κράτσιτ δεν το πιστεύει αυτό που γίνεται και πιστεύει πως ο Σκρουτζ τρελάθηκε.
Ο Σκρουτζ παύει δια μιας όλους τους κανονισμούς που είχε για οικονομία και λέει πως θα φροντίσει για τον  Τιμ αλλά και για τον μεγαλύτερο γιο του Κράτσιτ ο οποίος έψαχνε για δουλειά.
 Ο Τιμ τελικά δυνάμωσε και κατάφερε και περπάτησε κανονικά!
Ο Σκρουτζ έγινε ο καλύτερος άνθρωπος στην πόλη του, φρόντιζε όποιον είχε ανάγκη, γιόρταζε πάντα μαζί με όλους τους άλλους τα Χριστούγεννα.
Αυτό που έλεγε πάντα στους άλλους ήταν τα λόγια του Τιμ:
 «Ο Θεός να μας ευλογεί όλους!»

 




Καλά Χριστούγεννα 
να έχουμε όλοι!
Με υγεία, αγάπη 
και καλή διάθεση!


18.12.09

Δώστε το δικό σας χρώμα στα Χριστούγεννα



Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται από τα βάθη των αιώνων, βασισμένα σε διάφορα ήθη και έθιμα ανάλογα με τις λαογραφικές παραδόσεις των λαών.
Για τους περισσότερους από εμάς, Χριστούγεννα σημαίνει κούραση, τρέξιμο στα μαγαζιά για αγορές, επισκέψεις, δώρα για συγγενείς και φίλους.


Φέτος, βρείτε τρόπους  να κάνετε δικά σας αυτά τα Χριστούγεννα, αντί να μπείτε στο χορό των απαιτήσεων και των προσδοκιών που δεν σας εκφράζουν και ίσως σας γεμίζουν με πίεση και άγχος και τελικά σας δημιουργούν θλίψη ή θυμό.

Οι γιορτές των Χριστουγέννων  
συμβολίζουν την προσφορά 
στο συνάνθρωπο, αλλά και στον εαυτό μας.

Πρόσφερε ένα δώρο στον εαυτό σου με αγάπη. 
Μπορεί να είναι ακόμη και κάτι απλό όσο ένα φρέσκο μπουκέτο λουλούδια ή κάτι που σου αρέσει, αλλά έχεις πολύ καιρό να το κάνεις για σένα. 
Μια πράξη φροντίδας και τρυφερότητας για σένα.

Οργάνωσε το χρόνο σου ανάλογα με τις ανάγκες σου, ώστε να αποφύγεις περιττές πιέσεις χρόνου και άγχος. 
Αν αισθάνεσαι ότι θέλεις απλά να κάτσεις σπίτι φέτος τις γιορτές, συζήτησέ το με τον σύντροφο ή την οικογένειά σου και αναζήτησε κοινό έδαφος για το πώς μπορεί να γίνει. 
Το ίδιο και στην περίπτωση που δεν θες να καθίσεις σπίτι σου αυτά τα Χριστούγεννα αλλά π.χ. θες να ταξιδέψεις κάπου που δεν έχεις ξαναπάει. 
Πιθανότατα του χρόνου ή σε κάποια άλλη γιορτή ή διακοπές να μπορείς να κάνεις αυτό που δεν έκανες φέτος.

Αν «πρέπει» να κάνεις κάποιες επισκέψεις βάλε όρια και εκτίμησε πόσο χρόνο θα μπορούσες να αφιερώσεις σε αυτές. 
Σε κάποιες επισκέψεις ίσως θα ήθελες να περάσεις περισσότερο χρόνο, ενώ σε άλλες όχι. Και πάλι συζήτησέ το με όσους τους αφορά (π.χ. σύντροφο, οικογένεια, φίλους) και οργάνωσε ανάλογα το χρόνο σου.

Κράτησε κάποιο χρόνο για σένα . 
Οι μέρες των γιορτών μπορούν να αποστραγγίσουν την ενέργειά σου, ειδικά αν είσαι αυτός που οργανώνει, που κάνει όλες τις δουλειές ή που θέλει να τους ευχαριστήσει όλους. 
Είναι σημαντικό όταν υπάρχει υπερφορτισμένο κλίμα να δώσεις λίγο ήσυχο χρόνο στον εαυτό σου. 
Μπορείς να φύγεις για λίγο από το δωμάτιο ή το σπίτι. 
Τα Χριστούγεννα δεν έχουν να κάνουν με υπερβολικές προσδοκίες και ενοχές, ούτε με ασφυκτικό άγχος και εξαναγκασμούς. 
Δώσε στον εαυτό σου χρόνο και αγάπη για να μπορείς να προσφέρεις ανάλογα και στους γύρω σου το χρόνο και την αγάπη σου.

Αν καλείς εσύ στο σπίτι σου φέτος συγγενείς και φίλους για την ημέρα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς, προσπάθησε να το κάνεις όσο πιο εύκολο γίνεται. 
Ακόμη κι αν δεν το συνηθίζεις, προσπάθησε να μοιραστείς τις δουλειές του σπιτιού, τα ψώνια και τις ετοιμασίες με την οικογένεια ή τους φίλους σου. 
Να θυμάσαι ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια, ο κυριότερος σκοπός είναι να περάσεις όμορφα με τους καλεσμένους σου.

Αποφορτίσου από τον υπερκαταναλωτικό χαρακτήρα των γιορτών. 
Δεν είναι απαραίτητο να αγοράσεις ακριβά δώρα ή δώρα για όλους. 
Αν υπάρχουν παιδιά, τα οποία βιώνουν πιο έντονα αυτές τις μέρες, ίσως μπορείς να πάρεις δώρα μόνο σε αυτά. 
Στους μεγαλύτερους μπορείς να κάνεις συμβολικά δώρα και να δώσεις μεγαλύτερη έμφαση στο πώς θα περάσετε όμορφα μαζί (π.χ. μια βραδιά παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια ή ως δώρο μπορείς να μαγειρέψεις ή να φτιάξεις ένα γλυκό). 
Μη διστάσεις να δωρίσεις ένα δώρο που σου έχουν κάνει αλλά δεν το θες ή δεν το χρειάζεσαι. Σε κάποιον άλλο ίσως φανεί χρήσιμο.

Ας θυμηθούμε όλοι, φέτος στις γιορτές, να κάνουμε μια γενναιόδωρη πράξη βοήθειας σε αυτούς που το έχουν ανάγκη... Και η βοήθεια δεν είναι μόνο τα χρήματα σε ένα λογαριασμό -οπωσδήποτε είναι κι αυτό-, αλλά δεκάδες μικρές και μεγαλύτερες κινήσεις που μπορούν να γίνουν στην καθημερινότητά μας και να δώσουμε χαρά στους γύρω...

Βοηθήστε μια γιαγιά να περάσει το δρόμο, δείξτε υπομονή και ανοχή στην/ον ηλικιωμένη κυρία ή κύριο που οδηγεί αργά μπροστά σας, δώστε τη σειρά σας στο σουπερμάρκετ σε μια μητέρα με δύο παιδιά, ή σε έναν ηλικιωμένο, αγοράστε μια τυρόπιτα σε ένα ζητιάνο,  αδειάστε τις ντουλάπες από τα ρούχα  που δεν φοράτε και πηγαίνε τα στην εκκλησία. 
Επισκεφθείτε ένα γηροκομείο ή ένα ορφανοτροφείο με γλυκά και λουλούδια...
Πάρτε τηλέφωνο και πείτε χρόνια πολλά σε γνωστούς και φίλους με την εγκάρδια φωνή σας και όχι στέλνοντας μια ψηφιακή κάρτα με ευχές μέσω e-mail ή μέσω γραπτού μηνύματος...

Αφεθείτε στη νοσταλγία των ημερών και θυμηθείτε Χριστούγεννα από άλλες χρονιές, αναμνήσεις παιδικές, αναμνήσεις από εποχές που με αφέλεια, χαρά και πίστη στον Άγιο Βασίλη και στη σημασία των Χριστουγέννων νοιώθαμε ότι κάτι εξαιρετικό συμβαίνει αυτή την εποχή. 
Πράγματι συμβαίνει! 
Αν το έχετε ξεχάσει μοιράστε αγάπη στους γύρω σας και θα το θυμηθείτε...

Αφήστε την θετική ενέργεια των άγιων ημερών να σας κυριεύσει και μοιράστε χαμόγελο και χαρά στους γύρω σας,  κοντινούς και μακρινούς 
για να νοιώσετε την αληθινή ομορφιά 
και το θαύμα των Χριστουγέννων.





LinkWithin

Related Posts with Thumbnails Bookmark and Share