20.5.09

Το "Πείραμα του Θεού"




Σε μια υπόγεια κυκλική σήραγγα, που βρίσκεται στα Γαλλο-Ελβετικά σύνορα, μήκους 27 χιλιομέτρων , 175 μέτρα κάτω από το έδαφος, σχεδιάζεται το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα που έγινε ποτέ, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε την γέννηση του Σύμπαντος.

Μέσα λοιπόν σε αυτή τη σήραγγα δέσμες πρωτονίων κινούμενες με την ταχύτητα του φωτός θα συγκρούονται μετωπικά αναπαράγοντας στιγμιαία τις επικρατούσες συνθήκες λίγο πριν από το big bang.

Η μεγάλη συχνότητα των συγκρούσεων, υπολογίζονται πάνω από 600 εκατομμύρια συγκρούσεις το δευτερόλεπτο, θα δώσουν τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε και να ανακαλύψουμε και τα πλέον σπάνια σωματίδια που μπορούν να δημιουργηθούν από τη μετατροπή της ενέργειας αυτής σε ύλη.

Το πείραμα αυτό θα διαρκέσει δεκαετίες και θα λάβουν μέρος χιλιάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο και θα συντονίζονται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Ερευνας (CERN), θα κοστίσει περίπου 2 δις. Ευρώ.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μέσω της ερευνητικής ομάδας του Τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, συμμετέχει από το 1995, στο μεγαλύτερο σε όγκο πείραμα ATLAS.
Το πείραμα ATLAS μαζί με το εξίσου πολύπλοκο πείραμα CMS, θα προσπαθήσουν να απαντήσουν σε σημαντικά ερωτήματα όπως:
Γιατί τα σωματίδια έχουν μάζα; Υπάρχει το σωματίδιο Higgs που φέρεται να είναι υπεύθυνο για τις μάζες των σωματιδίων; Τι είναι η σκοτεινή ύλη; Υπάρχουν άλλες δυνάμεις στη φύση; Πως εξαφανίστηκε η αντϋλη μετά τη Μεγάλη Έκρηξη του Σύμπαντος;

Οσον αφορά στον εξοπλισμό, έχει δημιουργηθεί το μεγαλύτερο επιστημονικό όργανο, ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) που αποτελείται από 5.000 μαγνήτες και από έξι ανιχνευτές.
Δύο δε από τους ανιχνευτές αυτούς ο Atlas και ο Cms είναι τεραστίων διαστάσεων. Το συνολικό βάρος αυτών των επιστημονικών οργάνων ανέρχεται στους 9.000 τόνους.

Οι επιστήμονες θα προσπαθήσουν να παράξουν με τον LHC το μυστηριώδες «Μποζόνιο του Χιγκς», γνωστό και ως «Σωματίδιο του Θεού», ένα σωματίδιο που εξηγεί γιατί ορισμένα σωματίδια έχουν μάζα ενώ άλλα όχι.

Λόγω αυτού του σωματιδίου και το όλο εγχείρημα
αποκαλείται και ως «Πείραμα του Θεού».

Επιφυλάξεις...

Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι υπάρχουν και επιφυλάξεις για τα αποτελέσματα του πειράματος.
Ορισμένοι μάλιστα επιστήμονες μιλούν και για καταστρεπτικά αποτελέσματα για τον πλανήτη ακόμα και για ολόκληρο το σύμπαν.
Ωστόσο οι υπεύθυνοι του πειράματος χαρακτηρίσουν αυτές τις «φήμες» ως αποκυήματα φαντασίας.
Σύμφωνα με αυτά τα σενάρια, ίσως λένε, να δημιουργηθεί μια μίνι «μαύρη τρύπα» που θα καταπιεί τη Γη, ή να παραχθούν τα «παραδοξόνια» υποθετικά σωματίδια που καταστρέφουν τα πάντα, ή σύμφωνα με το πιο ακραίο σενάριο να δημιουργηθούν φυσαλίδες κενού που θα καταστρέψουν το Σύμπαν.

Αγωγές για να μην λειτουργήσει

Αγωγή κατά των 20 χωρών που χρηματοδοτούν το πείραμα έχει κατατεθεί από ομάδα σκεπτικιστών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων με σκοπό να εμποδίσουν την λειτουργία του πειράματος.

Το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή σε πρώτη φάση, αλλά θα εξετάσει την υπόθεση ξανά, βάση του ότι το πείραμα παραβιάζει το δικαίωμα στη ζωή κατά την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Αγωγή έχουν καταθέσει και οι περιβαλλοντολόγοι στην Αμερική, οι οποίοι ζητούν από την αμερικανική κυβέρνηση να καθυστερήσει την έναρξη του πειράματος.

Πλεονεκτήματα για
την καθημερινότητα

Αρκετός κόσμος αναρωτιέται τι χρησιμεύει το συγκεκριμένο πείραμα.
Επιστήμονες του CERN χρησιμοποιούν τις εφευρέσεις του Ίντερνετ και τις δορυφορικές επικοινωνίες ως επιτυχή παραδείγματα προηγούμενων πειραμάτων τους και αναφέρουν τρεις περιπτώσεις όπου μπορεί να επωφεληθεί ο κόσμος από το LHC.

Θεραπεία Καρκίνου
Χρησιμοποιώντας στοχευμένες ακτίνες από πρωτόνια, οι επιστήμονες θα μπορούν να στοχεύουν καρκινογόνους όγκους καλύτερα από την υπάρχουσα ραδιοθεραπεία, χωρίς να δημιουργούνται ζημιές σε υγιή κύτταρα.

Διαχείριση Πυρηνικών Απόβλητων
Οι ακτίνες σωματιδίων μπορούν να δημιουργήσουν υπο-ατομικά σωματίδια και αυτά θα μπορούσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για να σπάσουν τα ραδιενεργά απόβλητα σε αβλαβή σταθερά στοιχεία.

Μελέτη Αλλαγής του Κλίματος
Επίσης, το πείραμα θα μπορέσει να αποδείξει εάν πέρα από τα αέρια του θερμοκηπίου, ευθύνονται και οι κοσμικές ακτίνες για την αλλαγή του κλίματος. Συγκεκριμένα, θα ερευνήσει την θεωρία ότι οι κοσμικές ακτίνες δημιουργούν παραπάνω σύννεφα, τα οποία έχουν επιπτώσεις στις αλλαγές κλίματος.

Ποια είναι η γνώμη σας για το πείραμα αυτό;
Αξίζουν τον κόπο τα αποτελέσματα
ή ακόμη
και τα πλεονεκτήματα των αποτελεσμάτων,
για να ρισκάρουμε τη ζωή του πλανήτη μας
ή και αυτήν του σύμπαντος;

19.5.09

Όταν η νοσταλγία διώχνει τη μοναξιά



Την εξισορρόπηση και το μετριασμό της μοναξιάς, εξυπηρετεί η νοσταλγία, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, η οποία έγινε από Κινέζους ερευνητές, αλλά και από τον ελληνικής καταγωγής καθηγητή του βρετανικού πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, Κωνσταντίνο Σεντικίδη.

Είναι η πρώτη έρευνα, η οποία μελέτησε εξονυχιστικά τη σχέση νοσταλγίας και μοναξιάς με τη βοήθεια πειραμάτων σε εθελοντές, που περιλάμβαναν εργάτες εργοστασίων, φοιτητές και παιδιά.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, που δημοσιοποιήθηκαν από την «Association for Psychological Science», τα άτομα που ένιωθαν πιο μοναχικά, ανέφεραν ότι έπαιρναν τη μικρότερη κοινωνική υποστήριξη από τον περίγυρό .

Όταν οι ερευνητές υποκινούσαν τη νοσταλγία σε ορισμένους εθελοντές, εκείνοι ένιωθαν πλέον ότι απολαμβάνουν τη μεγαλύτερη κοινωνική υποστήριξη από τους γύρω τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νοσταλγία ενδυναμώνει την αντίληψη του ατόμου για το βαθμό κοινωνικής υποστήριξης που έχει και, με αυτό τον τρόπο, αντισταθμίζει τα αισθήματα μοναξιάς.

Επίσης διαπιστώθηκε ότι τα πιο ανθεκτικά άτομα, με τη μεγαλύτερη ικανότητα να ορθοποδούν γρήγορα μετά από τραυματικά συμβάντα και αναποδιές της ζωής, είναι αυτά που χρησιμοποιούν τη νοσταλγία για να ξεπεράσουν τα αισθήματα μοναξιάς τους.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτά τα ευρήματα έχουν πολύ σημαντικές επιπτώσεις στην κλινική ψυχολογία και δείχνουν ότι η «τεχνητή» νοσταλγία μπορεί να αξιοποιηθεί σε θεραπευτικό πλαίσιο, ώστε τα μοναχικά άτομα να αντιμετωπίζουν καλύτερα τον κοινωνικό αποκλεισμό που βιώνουν.

Με άλλα λόγια, όπως αναφέρουν,
«τα άτομα θα μπορούσαν να εκπαιδευθούν να επωφελούνται από την αναζωογονητική λειτουργία της νοσταλγίας, όταν είτε απουσιάζει η πραγματική κοινωνική στήριξη, είτε το άτομο νομίζει ότι απουσιάζει».


Επειδή,

Το παρελθόν υπάρχει στ' αλήθεια
μόνο όσο το θυμόμαστε.

Γι' αυτό κι εγώ,
στο ταξίδι αυτό της ζωής,
πάντα θέλω να θυμάμαι τους ανθρώπους
που με δένουν με το παρελθόν,
τα πρόσωπα που αγάπησα,
τα πρόσωπα που με πλήγωσαν,
τα πρόσωπα που μοιραστήκαμε
φωτεινές στιγμές μαζί.
Χωρίς να αισθάνομαι καμία λύπη,
καμία κακία ή στενοχώρια,
παρά μόνο ατέλειωτη νοσταλγία
για όλα αυτά
και απέραντη ευγνωμοσύνη
που φώτισαν -έστω και για λίγο-
με την παρουσία τους
τούτο το ταξίδι της ζωής μου.

Αυτό είναι το ταξίδι της ζωής.

Ένα σύνολο συγκινήσεων
και κάθε είδους συναισθημάτων.
Και αν δούμε για μια στιγμή την ζωή μας
σαν βιβλίο,
σαν ιστορία που ξετυλίγεται
μέρα με τη μέρα,
όλα μπλέκονται μαζί
και δεν υπάρχει πια καλό ή κακό,
ευχάριστο ή δυσάρεστο.
Είναι όλα μέρος της προσωπικότητάς μας
και της προσωπικής μας ιστορίας.

Αν καταφέραμε να έχουμε
όμορφες αναμνήσεις
και να τις διατηρούμε,
χωρίς να έχουν χάσει τη μαγεία τους
από το πέρασμα του χρόνου,
τότε είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι.

Γι’ αυτό, ας κλείσουμε το μάτι στη νοσταλγία,
για να ξεκινήσουμε νέες περιπέτειες
και περιηγήσεις
σε μέρη που θα κάνουν την ψυχή μας
να χαμογελάσει.

18.5.09

Πως η αγάπη συνδέεται με όλα…





Ζωή είναι η ύπαρξη της Αγάπης.

Λογική είναι η Αγάπη που υπολογίζει.

Μελέτη είναι η Αγάπη που αναλύει.

Επιστήμη είναι η Αγάπη που ερευνά.

Φιλοσοφία είναι η Αγάπη που σκέφτεται.

Θρησκεία είναι η Αγάπη που αναζητάει το Θεό.

Αλήθεια είναι η παντοτινή Αγάπη.

Ιδανικό είναι η Αγάπη που ανεβάζει.

Πίστη είναι η Αγάπη που μεταδίδεται.

Ελπίδα είναι η Αγάπη που ονειρεύεται.

Καλοσύνη είναι η Αγάπη που βοηθάει.

Αδελφικότητα είναι η Αγάπη που αγκαλιάζει.

Θυσία είναι η υπέρτατη Αγάπη.

Απάρνηση είναι η Αγάπη που εγκαταλείφθηκε.

Δουλειά είναι η Αγάπη που χτίζει.

Αδιαφορία είναι η Αγάπη που κρύβεται.

Απελπισία είναι η Αγάπη που χάνει τον έλεγχο.

Πάθος είναι η Αγάπη που χάνει την ισορροπία.

Ζήλεια είναι η Αγάπη που πληγώθηκε.

Υπερηφάνεια είναι η Αγάπη που τραυματίστηκε.

Πρόκληση είναι η Αγάπη που υποβαθμίστηκε.

Τέλος το Μίσος, που σίγουρα πιστεύεις
ότι είναι το αντίθετο της Αγάπης,
δεν είναι τίποτε άλλο
από την Αγάπη που αρρώστησε βαριά!

Να έχεις
την καλύτερη ημέρα
την καλύτερη ώρα,
το καλύτερο λεπτό,
και όλα στη ζωή σου
να είναι τα καλύτερα,
σήμερα και πάντα.

Η Ειρήνη, η Χαρά,
η Απλότητα και η Ελπίδα
να μείνουν στην ψυχή σου
για όλη σου τη ζωή…

ΑΓΑΠΑ τον εαυτό σου
Και όσους είναι γύρω σου.

Και να θυμάσαι ότι:

Αγαπώ σημαίνει ζω.
Αγαπιέμαι σημαίνει αξίζω.
Αγαπιέμαι και Αγαπώ
Σημαίνει ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΖΩ!

(Μου το έστειλαν στο email μου και το βρήκα πολύ αισιόδοξο και διδακτικό, γι’ αυτό και το δημοσιεύω. Όποιος φίλος συν-ταξιδιώτης επιθυμεί, μπορεί να το αναρτήσει στο blog του, ελεύθερα!)


17.5.09

«Η ΨΥΧΗ»





Ποιὸς σὲ φοβᾶται, Χρόνε;
Πέρνα, πέρνα!
Σβῆνε τὴ νιότη,
τρῶε τὴν ὠμορφιά,
γέρνα τὴ σάρκα καὶ μαζί της γέρνα!
Τὴν ἄϋλη τὴν Ψυχὴ
δὲ θὰ τὴ σβήσης,
γιατ' εἶναι αὐτὴ τοῦ Ἀπείρου
ἡ ζωγραφιά.
Τὸ Πνεῦμα,
ἐσὺ ἡ πνοή, δὲ θὰ νικήσης!
Κι' ὅσο θὰ ζοῦνε
τὰ ἔπη ἑνὸς Ὁμήρου,
κι' ὅσο ψηλὰ πυργώνει ὁ Παρθενών,
εἶσαι στιγμὴ στὴ Δόξα,
ἐσύ, τοῦ Ἀπείρου!
Δὲ σὲ λογάει ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου·
πέρνα·
σώριαζε σκότη
ἤ φῶς στὸν οὐρανόν!−
Αὐτὴ θὰ μένη αἰώνια·
κ' ἐσὺ γέρνα!…

Πηγή: Μ. Αργυρόπουλος, "Περασμένα και Τωρινά",
Αθήνα, Α. Γεράρδου, 1932, σ. σ. 96−97

16.5.09

Όχι, δεν είναι παραμύθι...





(Antanas Mockus)
Το παρακάτω κείμενο
αφορά πραγματικότητες
και όχι παραμύθια.

Μια φορά κι έναν καιρό,
υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη.
Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό,
ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι εκατομμύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα.

Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση.
Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους...

Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του.
Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του.
Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει τον σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.

Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος.
Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο, αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους.
Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης.
Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.
Σιγά, θα μου πείτε.
Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα.

Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό.
Και βουαλά!
Η κατανάλωση vερού αμέσως έπεσε.

Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη.
Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και ο αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδυ.

Το καλύτερο;

Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους.
Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά.
Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τι που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή.
Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζήδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας και είχαν την προσωπική του υποστήριξη.

Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο.
Φυσικά και μάζεψε χρήματα.

Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο, γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο, αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.

Όχι, δεν είναι παραμύθι...

Πρόκειται για τον Κολομβιανό
Antanas Mockus,
τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993.

Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα.

Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως:
η γνώση δίνει δύναμη
αρκεί να καταφέρεις
να τη μεταδώσεις
μέσω της τέχνης,
του χιούμορ
και της δημιουργικότητας.

Μόνο έτσι οι άνθρωποι
αποδέχονται τις αλλαγές.

Σημείωση: (Μου το έστειλε ένας καλός φίλος με email,
μου άρεσε και το δημοσιεύω,
δεν γνωρίζω την προέλευσή του)

15.5.09

Η απάτη του πλούτου








Την ευτυχία πρακτικά αναζητούμε όλοι, γιατί για την ευτυχία είμαστε πλασμένοι και αυτήν αποζητούμε σε κάθε μας βήμα, με κάθε μας επιλογή.
Κάποια στιγμή στη ζωή μας καθώς μεγαλώνουμε, συναντάμε κάποιον που μας λέει ότι αν έχουμε πολλά χρήματα και πλούτο θα νιώθουμε ασφάλεια, θα έχουμε δύναμη, θα γίνουμε ευτυχισμένοι.
Το πιστεύουμε και παίρνουμε αυτό το δρόμο.
Όμως ευτυχισμένοι μέσα από το μονοπάτι του πλουτισμού δεν γινόμαστε ποτέ.
Απλά χάνουμε τη ζωή μας καθημερινά και την ξοδεύουμε άδικα και εξαπατημένοι.

Αυτή η σχέση χρημάτων και ευτυχίας είναι ίσως
η μεγαλύτερη απάτη όλων των αιώνων,
όλης της ανθρωπότητας
και με τα περισσότερα θύματα.
Είναι μια συσχέτιση πλασματική.
Δίνει την εντύπωση σ' αυτόν που την ακούει ότι λέει την αλήθεια, αλλά στην ουσία πρόκειται για ένα καλά στημένο ψέμα, που εξαπατά και υποδουλώνει την ψυχή του ανθρώπου.
Γι' αυτό το Άγιο Πνεύμα του Θεού την αποκαλεί "η απάτη του πλούτου" (Ματθαίος ιγ΄ 22, Μάρκος δ΄ 19).

Τα πολλά και τα λίγα χρήματα είναι εντελώς σχετικές έννοιες.
Εξαρτώνται απόλυτα
από το τι έχουμε στην καρδιά μας
και πώς βλέπουμε τα χρήματα.
Για να μας φτάνουν τα χρήματα που έχουμε, πρέπει να αλλάξει το πνεύμα μας και ο τρόπος που τα χειριζόμαστε και όχι να αυξήσουμε την ποσότητά τους.

Κάποιος ρώτησε τον πολυ-δισεκατομμυριούχο John D. Rockfeller: "Πόσα χρήματα είναι αρκετά για εσάς;" Και εκείνος απάντησε αυθόρμητα. "Ακόμα και ένα δολάριο παραπάνω θα το ήθελα".
Ένα δολάριο με τόσες πετρελαιοπηγές, αεροπλάνα, ουρανοξύστες, επιχειρήσεις;
Και όμως.

Ούτε λιγότερα προβλήματα έχουν οι πλούσιοι,
ούτε πιο ασφαλείς είναι, ούτε πιο ευτυχισμένοι.
Αντίθετα μπορεί να έχουν περισσότερα και δυσκολότερα προβλήματα στη ζωή τους, να έχουν πίσω τους ένα δυστυχισμένο σπίτι, έναν πληγωμένο γάμο, μια κλονισμένη υγεία. Και δίπλα τους ακριβώς να υπάρχουν πολλά και καλά λεφτά... που όμως δεν είναι συγκοινωνούντα δοχεία τα χρήματα με την ευτυχία, ώστε το ένα να συνεισφέρει στο άλλο.

Δυστυχισμένοι άνθρωποι δεν υπάρχουν μόνο με λίγα χρήματα, αλλά και με πολλά, πάρα πολλά.
Φώναζε ο γνωστός ζάπλουτος του περασμένου αιώνα, "το μισό μου βασίλειο δίνω σε όποιον μου σώσει το παιδί μου", ο Αριστοτέλης Ωνάσης.
Ο γιος του Αλέξανδρος είχε ένα θανατηφόρο αεροπορικό δυστύχημα. Και ποιος δεν έτρεξε και ποιος δεν προσπάθησε. Ο Αλέξανδρος πέθανε αβοήθητος. Και το βασίλειο; Βασίλειο με πετρέλαια, ουρανοξύστες, αεροπλάνα; Βοήθεια μηδέν.

Συχνά η διαφορά ανάμεσα σε έναν πλούσιο και ένα φτωχό είναι περισσότερο στον τρόπο σκέψης και χρησιμοποίησης των χρημάτων και όχι στα ποσά.
Γι' αυτό λέει ο Απ. Παύλος ότι «όποιος έχει τροφή και κάτι να σκεπάζεται, ας είναι ικανοποιημένος».

Έτσι, οτιδήποτε ξεπερνά την επάρκεια
είναι ανούσιο,
άχρηστο και βλαβερό,
επειδή αυτά που έχουμε
είναι πιο πολύτιμα
απ' αυτά που δεν έχουμε.

Tο συμπέρασμα είναι:

Πλούσιος είναι όποιος έχει αυτά
που του χρειάζονται.
Πραγματικά πλούσιος είναι αυτός
που είναι ευτυχισμένος με όσα έχει
και τα απολαμβάνει.
Αυτός είναι και ευλογημένος άνθρωπος
από το Θεό.

14.5.09

Ο Νόμος της Χαλάρωσης



Ένας άλλος σπουδαίος νοητικός νόμος
είναι ο Νόμος της Χαλάρωσης.

Σε όλα τα νοητικά εγχειρήματα,
η προσπάθεια νικά τον εαυτό της.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεις,
τόσο μικρότερο θα είναι το αποτέλεσμα.

Αυτό βέβαια είναι ακριβώς αντίθετο με αυτό που συμβαίνει στο φυσικό πεδίο, αλλά δεν θα μας εκπλήξει επειδή γνωρίζουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι νόμοι του νου είναι το αντίθετο από τους νόμους της ύλης.
Στο φυσικό πεδίο, όσο μεγαλύτερη προσπάθεια κάνουμε, τόσο μεγαλύτερα συνήθως, αποτελέσματα έχουμε.
Όσο πιο δυνατά πιέζεις ένα τρυπάνι, τόσο γρηγορότερα ανοίγει την τρύπα. Όσο πιο δυνατά χτυπάς με το σφυρί ένα καρφί, τόσο γρηγορότερα θα το καρφώσεις.

Με τη σκέψη όμως συμβαίνει το αντίθετο.
Κάθε προσπάθεια νοητικής πίεσης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία γιατί τη στιγμή που θ’ αρχίσει η ένταση, ο νους παύει να εργάζεται δημιουργικά και κινείται στα πλαίσια των παλιών συνηθειών.
Όταν προσπαθείς να εξαναγκάσεις νοητικά κάτι, διακόπτεις τη δημιουργική δύναμη.
Για να γίνει και πάλι δημιουργικός ο νους σου, πρέπει να τον αποφορτίσεις με μια συνειδητή χαλάρωση.
Σε κάθε νοητική προσπάθεια να είσαι χαλαρωμένος, ευγενικός και να μη βιάζεσαι, γιατί η προσπάθεια νικά τον εαυτό της.

«Εν τη επιστροφή και αναπαύσει θέλετε σωθή» (Ησαϊας Λ’, 15)

Βιβλιογραφία: Emmet Fox, «Make your life Worthwhile».

13.5.09

Ο Νόμος της Υποκατάστασης



Υπάρχουν ορισμένοι νόμοι που διέπουν τη σκέψη,
όπως υπάρχουν ορισμένοι βσικοί νόμοι της χημείας και της φυσικής.

Γνωρίζουμε ότι ο έλεγχος της σκέψης είναι το Κλειδί του Πεπρωμένου και για να τον μάθουμε πρέπει να κατανοήσουμε αυτούς τους νόμους, όπως ο χημικός πρέπει να κατανοήσει τους νόμους της χημείας και ο ηλεκτρολόγος τους νόμους του ηλεκτρισμού.

Ένας από τους μεγάλους νόμους του νου είναι ο Νόμος της Υποκατάστασης.
Το νόημά του είναι ότι, ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείς από κάποια σκέψη είναι να την υποκαταστήσεις με κάποια άλλη.
Δεν μπορείς να διώξεις μια σκέψη αν δεν βάλεις στη θέση της μια άλλη σκέψη.
Στο φυσικό πεδίο δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μπορείς να εγκαταλείψεις ένα βιβλίο ή να αφήσεις μια πέτρα ανοίγοντας και μόνο το χέρι σου.
Με τη σκέψη όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Αν θέλεις να διώξεις μια αρνητική σκέψη, ο μόνος τρόπος είναι να σκεφτείς κάτι θετικό κι εποικοδομητικό.

Αν σου πω, «Μη σκέφτεσαι το Άγαλμα της Ελευθερίας», εσύ θα το σκεφτείς αμέσως.
Αν πεις, «Δεν θα σκεφτώ το Άγαλμα της Ελευθερίας», το σκέφτεσαι.
Όταν όμως το μυαλό σου πηγαίνει σε κάτι άλλο, ξεχνάς αμέσως το Άγαλμα της Ελευθερίας. Αυτό αποτελεί μια περίπτωση Υποκατάστασης.

Όταν έρχονται στο νου σου αρνητικές σκέψεις, μην τις πολεμάς, αλλά σκέψου κάτι θετικό. Σκέψου κατά προτίμηση το Θεό. Αν αυτό είναι δύσκολο, τότε σκέψου οποιαδήποτε θετική ή εποικοδομητική ιδέα και τότε η αρνητική σκέψη θα χαθεί.

Μερικές φορές συμβαίνει να σ’ έχει καταλάβει με τόση ένταση κάποια αρνητική σκέψη, ώστε να μην μπορείς να την ξεπεράσεις.
Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε σαν μια έξαρση απαισιοδοξίας ή ανησυχίας ή ίσως θυμού.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να βρεις κάποιον και να μιλήσεις μαζί του για ένα οποιοδήποτε θέμα ή να δεις μια καλή ταινία ή να διαβάσεις οποιοδήποτε βιβλίο.
Αν προσπαθήσεις να πολεμήσεις το αρνητικό αυτό κύμα που σε κατακλύζει, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να το ισχυροποιήσεις.

Στρέψε την προσοχή σου σε κάτι διαφορετικό, αρνούμενος να αναμασάς ή να σκέφτεσαι το πρόβλημα και αργότερα, όταν θα έχεις πια απομακρυνθεί απ’ αυτό, μπορείς να επιστρέψεις σ’ αυτό και να το αντιμετωπίσεις με μια πνευματική διαδικασία.

«Να μην αντιστέκεστε στο πονηρό» (Ματθαίος Ε΄, 39)

Βιβλιογραφία: Emmet Fox, «Make your life Worthwhile».

12.5.09

Μαμά μου μην ξεχνάς





Πληθωρική προσωπικότητα υπήρξε ο Ρούντολφ Ντράικορς (Βιένη 1897-ΗΠΑ 1973):
Γιατρός, ψυχίατρος, παιδαγωγός, καλλιτέχνης, μουσικός και κήρυκας ανθρωπιστικής δημοκρατικής παιδείας.
Στη γλώσσα μας κυκλοφορούν πολλά βιβλία του.

Γενική συμβουλή του Ντράικορς προς τους γονείς είναι:
«Δεν είναι καθήκον μας να κάνουμε τα πάντα για το παιδί.
Καθήκον μας είναι να μάθουμε το παιδί να κάνει τα πάντα μόνο του».

1. Μη με παραχαϊδεύεις.
Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνεις πάντα ό,τι σου ζητώ.
Σε δοκιμάζω μονάχα για να δω.

2. Μη διστάζεις να είσαι σταθερή μαζί μου.
Το προτιμώ.
Με κάνεις να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

3. Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος απ’ ό,τι είμαι.
Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά τον σπουδαίο.

4. Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο αν μπορείς.
Θα προσέξω περισσότερο αυτά που θα μου πεις, αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

5. Μη μου δημιουργείς το αίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα.
Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει ν’ αναγνωρίζω.

6. Μην αναστατώνεσαι τόσο όταν σου λέω «δε σε χωνεύω».
Δεν απευθύνομαι σε σένα αλλά στη δύναμη που έχεις να μου εναντιώνεσαι.

7. Μη με προστατεύεις πάντα από τις συνέπειες.
Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω για να μάθω.

8. Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικρο αδιαθεσίες μου.
Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα – ίσα για να κερδίσω την προσοχή που ζητούσα.

9. Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις.
Γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου κάνοντας τον κουφό.

10. Μη μου δίνεις επιπόλαιες υποσχέσεις.
Νιώθω πολύ περιφρονημένος όταν δεν τις κρατάς.

11. Μην υπερτιμάς την τιμιότητά μου.
Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.

12. Μην πέφτεις σε αντιφάσεις.
Με μπερδεύεις έτσι αφάνταστα και με κάνεις να χάνω την πίστη μου σ’ εσένα.

13. Μη με αγνοείς όταν σου κάνω ερωτήσεις.
Αν κάνεις κάτι τέτοιο, θα ανακαλύψεις πως θ’ αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

14. Μην προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη.
Είναι σοκ για μένα όταν ανακαλύπτω πως δεν είσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

15. Μη διανοηθείς ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σου αν μου ζητήσεις συγγνώμη.
Μια τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σου.

16. Μην ξεχνάς πως μου αρέσει να πειραματίζομαι!
Χωρίς αυτό δε μπορώ να ζήσω.
Σε παρακαλώ παραδέξου το.

17. Μην ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω.
Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το ίδιο βήμα με μένα αλλά προσπάθησε σε παρακαλώ.

18. Μην ξεχνάς πως δε θα μπορέσω ν’ αναπτυχθώ χωρίς πολύ κατανόηση και αγάπη.
Αυτό όμως δε χρειάζεται να στο πω, έτσι δεν είναι;

11.5.09

Τι είναι αληθινό και τί ψεύτικο;



Τι είναι αυτό που καθορίζει τί είναι αληθινό και τί ψεύτικο;

Ο Lawrence LeShan, στο κλασικό του βιβλίο "Πραγματικότητες: Η Αναζήτηση για το Πλήρες Ανθρώπινο Ον" γράφει: "Μια πραγματικότητα είναι αληθινή για σένα, όταν δρας μέσα στους δικούς της όρους. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς κουβέντες. Είναι έγκυρη πραγματικότητα όταν, χρησιμοποιώντας την, μπορείς να επιτύχεις τους στόχους που είναι αποδεκτοί σ΄ αυτή. Η κοινή λογική ορίζει κάθε πραγματικότητα και σε τελική ανάλυση αποφασίζει για την εγκυρότητά της".

Η δήλωση του LeShan αντανακλά μια ανακάλυψη που έγινε από μια ομάδα επιστημόνων που πειραματιζόντουσαν με μωρά.
Ανακάλυψαν πως τις μοναδικές φορές που τα μωρά ξαφνιάζονταν ήταν όταν συνέβαινε κάτι σ' αυτά που καταστρατηγούσε την κοινή λογική.
Αυτή η ανακάλυψη θεμελίωσε το ότι ένας βαθμός αντιληπτικής προκατάληψης αποτελεί μέρος της γενετικής μας προδιάθεσης, μια προδιάθεση που ενισχύεται από τις ποικίλες ικανότητές μας και από τον εγκέφαλό μας.

Εξαρτόμαστε από την ερμηνεία που δίνουμε για τη ζωή και αποδεχόμαστε τις προκαταλήψεις αυτής της αντίληψης.

Μέσα από την καθημερινή ύπαρξή μας αναγνωρίζουμε μόνο ότι είμαστε προετοιμασμένοι από πριν να δούμε.
Επειδή δεν είμαστε προετοιμασμένοι να δούμε μέσα από τις ψευδαισθήσεις της αντίληψης, αποδεχόμαστε αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως μια πλήρη αλήθεια για το τι υπάρχει.

Η πραγματικότητα, στην στενότερη έννοιά της, είναι ένα προϊόν που το δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι και διατηρείται από τη δική μας αντίληψη.

Το ζήτημα της πραγματικότητας μπορεί ωστόσο να μας ξεγελάσει.

Οι εναλλακτικές πραγματικότητες και άλλες διαστάσεις δόνησης αγνοούνται ή παρακάμπτονται πολύ συχνά γιατί δεν είμαστε ενήμεροι ότι αγνοούμε ή ότι παρακάμπτουμε οτιδήποτε.

Αποδεχόμαστε ότι αντιλαμβανόμαστε και φαίνεται παράλογο αν όχι αδύνατο να πράξουμε αλλιώς.

Αλλά αυτό το σφικτό πλέγμα της φυσικής αντιληπτικής προκατάληψης (κάποιες φορές αναφέρεται ως περιβαλλοντική ακεραιότητα) μπορεί να είναι βασισμένο μόνο σε υποθέσεις που προέρχονται από ατομικά συστήματα πιστεύω παρά σε γενετική προδιάθεση.

Με άλλα λόγια, είναι πιθανό να αποτελεί περισσότερο μια προτίμηση παρά μια προκατάληψη.

Η περιοχή του συστήματος εγκέφαλος-νους που διεκπεραιώνει το φιλτράρισμα είναι ο δικτυωτός σχηματισμός, μια μικρή μάζα από στενά πακεταρισμένα νευρικά κύτταρα που βρίσκονται στον κεντρικό πυρήνα του εγκεφαλικού στελέχους, κάτω από το μεταιχμιακό εγκεφαλικό σύστημα.

Αυτό που οδηγεί το φιλτράρισμα όμως, είναι η αντιληπτική μας προτίμηση και όχι αναγκαστικά οι γενετικά καθορισμένες αντιληπτικές προτιμήσεις μας.
Αυτό συμβαίνει επειδή αναμειγνύουμε επίκτητες τάσεις με φυσικές αντιληπτικές δεξιότητες.

Επιτρέπουμε στους αγαπημένους μας, στα σχολεία μας, στις εργασίες μας, στους συντρόφους μας, στην κοινωνία μας, στις κυβερνήσεις μας, χωρίς να συμπεριλάβουμε τις δικές μας διαισθήσεις αναφορικά με το τι νομίζουμε ότι αντιλαμβανόμαστε, να καθορίσουν και να ερμηνεύσουν τη ζωή μας.

Το επιτρέπουμε αυτό επειδή είναι θεμελιωδώς ευκολότερο, πιο πρακτικό και λιγότερο επικίνδυνο, το να αποδεχτούμε παρά να αρνηθούμε τις προκαταλήψεις αμοιβαία αποδεχόμενων πεποιθήσεων.

Η κοινωνία χρωστάει την ύπαρξή της σ' αυτήν την τάση που έχουν οι άνθρωποι να αποδέχονται την άποψη της κοινής γνώμης ως προσωπική τους αλήθεια.

9.5.09

Μάνα, Μανούλα, Μαμά…






«Μητέρα, η καρδιά της ανθρωπότητας» (Βίκτωρ Ουγκώ)
«Μόνο οι λαοί με ικανές μάνες ευδοκιμούν», είπε ο Γκαίτε.
«Όταν σ’ένα λαό καταπέσει η μητρότητα, σε τίποτε δεν ωφελεί όλη η άλλη παιδεία.
Η κατάπτωση της μάνας είναι η δύση και η παρακμή ενός λαού.»


Όλοι μας έχουμε από μια…
Οι περισσότεροι είμαστε «θύματα» της φροντίδας της πολλά χρόνια μετά την ενηλικίωσή μας.
Σε κυνηγά για να σε ταίσει, για να φορέσεις κάτι από πάνω, σε περιμένει ξάγρυπνη όταν ξενυχτάς, σου φτιάχνει πορτοκαλάδες και τοστ όταν διαβάζεις για τις εξετάσεις, σε χαρτζιλικώνει κρυφά από τον μπαμπά, σου κάνει πλάτες αν χρειαστεί, σε προστατεύει από όλους όσους έχουν να πουν κάποιο αρνητικό σχόλιο για σένα κι ας έχει να σου προσάψει ότι την παραμελείς, δεν την ακούς και δεν την λογαριάζεις..

Ποιά είναι;
Μα η Ελληνίδα Μάνα φυσικά!!!!

Γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά και για πολλούς περισσότερους ακόμη, τιμάμε τη Μητέρα την δεύτερη Κυριακή του Μάη.

Η συγκεκριμένη ημερομηνία καθιερώθηκε σχετικά πρόσφατα, το 1914, όταν στις ΗΠΑ με προεδρικό διάταγμα δικαιώθηκε ο αγώνας μιας γυναίκας που ήθελε να τιμήσει τη μητέρα της.
Η Ana Jarvis ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας, θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της δικής της μητέρας, η οποία αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Βόρειων και Νότιων μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Από πολύ παλιά όμως, υπήρχαν εορταστικές εκδηλώσεις για τη μητέρα…
Η πρώτη αναφορά γίνεται – φυσικά – στην Αρχαία Ελλάδα, όπου την άνοιξη λατρευόταν η Θεά Γαία – Μητέρα Γη.
Με τη πάροδο των χρόνων, η γιορτή αφιερώθηκε στη Ρέα, κόρη της Γαίας, μητέρα του Δία - άρα και όλων των Θεών- και Θεά της γονιμότητας.

Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η γιορτή της μητέρας ήταν αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη και γινόταν τον Μάρτιο.

Στην Αγγλία του 15ου – 16ου αιώνα, η τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής ήταν αφιερωμένη στον εορτασμό όλων των μητέρων της Αγγλίας (Mothering Sunday).
Κατά την διάρκεια αυτής της μέρας, οι υπηρέτες που έμεναν στα σπίτια των αφεντικών τους έπαιρναν μία μέρα άδεια για να περάσουν την ημέρα με τις μητέρες τους.

Στην Ελλάδα η γιορτή της Μητέρας γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1929, στις 2 Φεβρουαρίου ημέρα της Υπαπαντής.
Από τη δεκαετία του ‘60 όμως και μετά, καθιερώθηκε να γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Μάη, όπως και στις περισσότερες χώρες του κόσμου.

Βέβαια, όπως συμβαίνει σε όλες τις ημέρες αυτού του είδους, η εμπορευματοποίηση των αισθημάτων είναι τεράστια.
Στην αγορά θα βρείτε ένα σωρό «μπιχλιμπίδια» που γράφουν γλυκές και συγκινητικές φράσεις για το πόσο πολύ αγαπάτε την μητέρα σας και θέλετε να της το δείξετε με αυτό το δώρο…
Υπάρχει πάντα και η ασφαλής και διαδεδομένη λύση των λουλουδιών….

Αυτή την Κυριακή όμως, κάντε το εξής :

Πάρτε τη μητέρα σας και πηγαίνετε μια βόλτα μαζί.

Πηγαίνετε στο αγαπημένο της μέρος, βγείτε για φαγητό, παρακολουθείστε μια παράσταση μαζί ή την αγαπημένη της ταινία….

Ότι δώρο και να έχετε σκοπό να της κάνετε, τίποτε δεν είναι πιο σημαντικό γι’ αυτήν από τα να περάσει λίγο χρόνο μαζί σας.


Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου σε όλες τις μανούλες του κόσμου, και ιδιαίτερα στην μονάκριβη μητέρα μου, αφιερώνοντάς της τους παρακάτω ευαίσθητους στίχους του ποιητή Ντάνυ Πιέρρου:

«Μάνα, μητέρα, μανούλα, μαμά
Όπως και να σε πω, είσαι εσύ.
Εσύ, που μου μετάγγισες τη ζωή,
Εσύ που μου ζωγράφισες τη ζωή.
Και σ’ ευχαριστώ για κάθε της χρώμα:
Για το πράσινο της ελπίδας και το γαλανό της γαλήνης,
Για το πορφυρό της αγάπης
και το κόκκινο της ζεστασιάς,
Για το ροζ των ονείρων και το μοβ της γνώσης,
Για το γκρίζο της θλίψης και για το λευκό της χαράς!»

8.5.09

Είμαι ευγνώμων...




Η ζωή, με τη διαρκή και αδιάκοπη ευγνωμοσύνη παίρνει άλλη όψη.
Όλα γίνονται καλά, ευχάριστα, ευλογημένα.
Όταν αποφασίσουμε να εκτιμούμε την καθημερινότητά μας, θα συνειδητοποιήσουμε τι θησαυρό κατέχουμε, πόσο πλούσιοι είμαστε και θα απολαμβάνουμε το κάθε τι στη ζωή μας, με αποτέλεσμα να είμαστε χαρούμενοι, και συγχρόνως μια ζωντανή πηγή χαράς και βοήθειας για τους γύρω μας.

Διαβάστε πιο κάτω και πιστεύω θα συμφωνήσετε:

Είμαι ευγνώμων!

Για τη γυναίκα μου που κάποτε προλαβαίνει να μου φτιάξει έστω μια σαλάτα για να φάω,
επειδή είναι σπίτι μαζί μου και όχι έξω με κάποιον άλλον ίσως.

Για τον άντρα μου που κάθεται στον καναπέ, έστω και χωρίς να κάνει τίποτα,
γιατί είναι στο σπίτι μαζί μου και όχι έξω στα μπαρ με παρέες.

Για την έφηβη κόρη μου που δε θέλει να πλύνει τα πιάτα,
γιατί τουλάχιστον μένει στο σπίτι μαζί μας και δε γυρνάει στους δρόμους.

Για τους φόρους που πληρώνω,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω δουλειά.

Για το καθάρισμα που έχω να κάνω μετά από ένα τραπέζι, στο πάτωμα και στη μοκέτα,
γιατί αυτό σημαίνει ότι ήμουν με τους φίλους μου.

Για τα ρούχα μου που έχουν αρχίσει και με στενεύουν,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω να φάω.

Για τη σκιά που με ακολουθεί καθώς δουλεύω,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχει λιακάδα.

Για το γρασίδι που θέλει κούρεμα, για τα παράθυρα που θέλουν καθάρισμα και για την αποχέτευση που θέλει φτιάξιμο,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω σπίτι.

Για όλα τα παράπονα που ακούω για την κυβέρνηση,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε ελευθερία να εκφραζόμαστε.

Για τη θέση παρκαρίσματος που βρήκα στην άλλη άκρη του τετραγώνου,
γιατί αυτό σημαίνει ότι μπορώ να περπατήσω, αλλά και γιατί έχω αυτοκίνητο.

Για τον τεράστιο λογαριασμό για το πετρέλαιο θέρμανσης ,
γιατί σημαίνει ότι έχουμε ζέστη.

Για την κυρία στο πίσω κάθισμα της εκκλησίας που ψάλλει παράφωνα,
γιατί αυτό σημαίνει ότι μπορώ να ακούω.

Για τη στοίβα από άπλυτα και για τη στοίβα για σίδερο,
γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε ρούχα να φοράμε και οικογένεια που τα λερώνει.

Για την κούραση που νιώθω και για τα πόδια μου που πονάνε στο τέλος της ημέρας,
γιατί σημαίνει ότι μπόρεσα να δουλέψω σκληρά.

Για το ξυπνητήρι που χτυπάει νωρίς το πρωί ,
γιατί σημαίνει ότι είμαι ζωντανός.

Και τελικά, για την τεράστια αλληλογραφία που πρέπει να διαβάσω και να απαντήσω,
γιατί σημαίνει ότι έχω φίλους που με σκέφτονται.

Κάθε ένα από αυτά τα αγαθά, τα δώρα,
τις δυνατότητες που έχουμε,
είναι χαρισμένο από τον ίδιο τον Κύριό μας και Θεό Δημιουργό μας,
που Αυτός δίνει ζωή και πνοή και τα πάντα, (Πράξεις Αποστόλων ιζ΄25)
και που ποτέ δεν εγκατέλειψε τα πλάσματά Του,
αλλά τα περιποιείται με φροντίδα και στοργή καθημερινή.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails Bookmark and Share