Η χρησιμότητα της ανακάλυψης Κίρλιαν

(συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης)

Ο Σεμιόν Νταβίνοβιτς Κίρλιαν και η Βαλεντίνα Κρισάφοβνα Κίρλιαν, από το Κρασοντάρ της Ρωσίας, είναι αυτοί που ανακάλυψαν τη φωτογράφηση της αύρας, μια μέθοδος, δηλαδή, αποτύπωσης πάνω σε φιλμ, από τα φυτά μέχρι τον άνθρωπο.
Οι παραψυχολόγοι αυτό το ονόμασαν βιοενέργεια.

Αυτός ήταν μηχανικός και αυτή δασκάλα, αλλά εργάστηκε και σαν βοηθός του.

Ήταν πάντα πάρα πολύ απορροφημένοι από τα πειράματά τους.

Και αυτό φαίνεται επειδή, η Βαλεντίνα πέθανε από κατάρρευση του νευρικού της συστήματος, λόγω μεγάλης χρονικής περιόδου έκθεσης σε ρεύματα υψηλών βολτ.

Μετά, το θάνατο της γυναίκας του ο Κίρλιαν, πείστηκε για τη ζωή μετά θάνατο.

Αυτό το αντιλήφθηκε όταν μετά από μακρά παρατήρηση, της τελευταίας αναλαμπής της αύρας ενός φυτού, που πέθαινε.

Είχε πειστεί ότι η βιοενέργεια που δημιουργεί τις αύρες των έμβιων όντων, ποτέ δεν χάνεται.

Άρα, η ψυχή είναι αθάνατη.

Ο Κίρλιαν άρχισε σαν τοπικός πολυτεχνίτης, ένας αυτοδίδακτος επισκευαστής με μαγικό άγγιγμα. Αν και είχε παρακολουθήσει μόνο τέσσερα χρόνια στο σχολείο επισκεύαζε τα πάντα και ότι δεν ήξερε το φανταζόταν.

Έτσι, όταν φτιάχτηκε ένα καινούργιο νοσοκομείο, στην πόλη του, και τα μηχανήματά του δεν λειτουργούσαν, πήγε ο Κίρλιαν και τα επισκεύασε.

Η ικανότητά του διαδόθηκε και έγινε ο περιοδικός κατασκευαστής κάθε ιατρικού ινστιτούτου της πόλης.

Μετά από κάποια χρόνια, αφού εδραιώθηκε στη δουλειά του, παντρεύτηκε.

Ένα απόγευμα, ενώ επισκεύαζε μια γεννήτρια υψηλής συχνότητας, μιας ηλεκτρικής συσκευής μασάζ, τον χτύπησε τυχαία μια ηλεκτρική εκκένωση. Δεν πόνεσε, αλλά είδε όμορφα πυροτεχνήματα που σκέφτηκε ότι θα άξιζε να καταγραφούν.

Πως, όμως, θα τα φωτογράφιζε;

Έπρεπε να έχει απόλυτο σκοτάδι, γυάλινες πλάκες και να πιεστεί το αντικείμενο που ήταν να καταγραφεί, να πιεστεί πάνω στην πλάκα. Και, φυσικά, στην αρχή το αντικείμενο θα ήταν αυτός.

Αυτό που είδε στην φωτογραφία ήταν τα οστά του χεριού και μια μυστηριώδη αύρα που περιέβαλλε τα δάχτυλα.

Το 1940 άρχισαν συστηματικά τις έρευνες και ανακάλυψαν ότι και τα φυτά εξέπεμπαν την ίδια αύρα.

Δεν ήξεραν τι ήταν, αλλά ένιωθαν σαν να ψηλαφούσαν τη ζωή.

Έτσι, άρχισαν να εξετάζουν ζευγάρια φύλων.

Σε μια περίπτωση ένα από τα δύο έδωσαν διαφορετικά στοιχεία, ενώ ήξεραν ότι τα φύλα, που ήταν από το ίδιο κλαδί έδιναν ίδια αποτελέσματα.

Τότε, ανακάλυψαν ότι το ένα είχε προσβληθεί από μικροοργανισμούς.
Έτσι, γεννήθηκε το δεύτερο στάδιο της έρευνάς τους, η διάγνωση.

Τότε, όμως ξέσπασε ο πόλεμος και η έρευνα σταμάτησε.

Μετά από πέντε χρόνια ξανάρχισαν.

Μόνο το 1948 μπόρεσαν οι Κίρλιαν να κατασκευάσουν ένα μοντέλο της συσκευής τους που στάλθηκε στη Μόσχα για έγκριση.

Κάνοντας μια στροφή, προς το έγχρωμο φιλμ, που πρόσφερε πολλές δυνατότητες, άλλαξαν τη διαδικασία σε παρατήρηση κάτω από μικροσκόπιο, εικόνες πάνω στη φωτεινή επιφάνεια λυχνιών κενού και τελικά σε μη οπτικές διαδικασίες.

Όλα αυτά τα χρόνια της εμπειρίας, τους μετέτρεψαν σε επιστήμονες και εφευρέτες ανώτερης τάξης.

Αυτό, όμως δεν σημαίνει πως απέκτησαν φήμη και περιουσία. Γιατί είχαν βγει και άλλοι που έκαναν παρόμοιες ανακαλύψεις. Όμως, δεν κατάφεραν κάτι, έτσι στα 1960 αναγνωρίστηκαν από πολλούς εκπροσώπους της επιστήμης.

Γενικά, ήταν άνθρωποι με μεγάλη αφοσίωση, μαχητικό πνεύμα και πίστη στη σημασία της ανακάλυψής τους.

Συγκεκριμένα, ο Σεμιόν Κίρλιαν, ήταν ένας συνεσταλμένος και ανήσυχος, με μια ήρεμη αξιοπρέπεια στη στάση του.

Είχε την ευγενική έννοια του μικρού ανθρώπου που αγωνίζεται να σώσει τον κόσμο.

Ήταν περήφανος, αλλά όχι επιδεικτικά, για τα επιτεύγματά του.

Ένιωθε ότι δεν είχε σημασία αυτός, αλλά η ανακάλυψή του.

Ήταν επιστήμονας, μηχανικός, ένας έξοχος εφευρέτης.

Αργότερα, εγκρίθηκε μια γενική έρευνα του φαινομένου και των πρακτικών εφαρμογών του.

Αυτό που ήταν φοβερό, ήταν ότι σύμφωνα με την φυσιολογική κατάσταση του οργανισμού, το μέγεθος και η φωτεινή λαμπρότητα της άλω έχουν την τάση να μεταβάλλονται.

Το δέρμα του ανθρώπου όταν φωτογραφίζεται με έγχρωμο φιλμ αποκαλύπτει ότι τα διαφορετικά τμήματα διακρίνονται από διαφορετικά χρώματα.

Επίσης, συναισθήματα, όπως ο πόνος και ο φόβος προκαλούν άμεση μεταβολή του χρώματος.

Η μηχανή Κίρλιαν χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα σε πολλούς κλάδους, όπως η διαστημική τεχνολογία, γεωλογία, μεταλλουργία, στον έλεγχο ασφαλείας σε κάθε βιομηχανία.

Επίσης, δοκιμάστηκε σε δικαστικές υποθέσεις, για τον έλεγχο φονικών όπλων. Καθώς, η μηχανή Κίρλιαν δείχνει αν ένα άτομο είναι ερωτευμένο ή όχι, άρα θα βοηθούσε και στα ινστιτούτα γάμων.

Επίσης, και στη θεραπεία των αλκοολικών και των ναρκομανών.

Μεγάλη βοήθεια παρέχει και στην ιατρική για την διάγνωση και την πρόληψη των ασθενειών.

Όπως, ότι τα προσβεβλημένα από καρκίνο κύτταρα, προδίδονται από τις πολύ θαμπές φωτογραφίες που δίνουν.

Με αυτό το τρόπο μπορούν να ανακαλύψουν ποια άτομα βρίσκονται στο πρωταρχικό στάδιο του καρκίνου, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να σωθούν πολλοί άνθρωποι από αυτό.

Επίσης, βοηθάει σημαντικά στην αντιμετωπίσει της αρχής της φθοράς του σώματος, αλλά και του νου.

Πολλές νοητικές ασθένειες, και ειδικά η σχιζοφρένεια μπορούν να διαγνωστούν σε ένα αρχικό στάδιο.

Σε ένα άλλο τομέα που βοηθάει πάρα πολύ είναι στην αρχική κατάσταση των ασθενών πριν τους θεραπεύσουν με ακτίνες, ενάντια στην υπέρταση, στις διαταραχές των αρθρώσεων, εντερίτιδα και μεταβολικές διαταραχές.

Αυτό χρησιμοποιείται για να εκτιμηθεί η επίδραση της ακτινοβολίας αντικειμενικά.

Αυτό που είναι αρκετά ελπιδοφόρο και σημαντικό είναι ότι η μηχανή Κίρλιαν, μας έκανε να δούμε τον άνθρωπο και όλα τα έμβια όντα όχι μόνο σαν ύλη, αλλά και κάτι άλλο.

Πηγή:

www. kirlian.net
www. kirlian.org
http://www.kirlianlab.com/

Αύρα: Η δική μας φωτεινή ενέργεια!

Η Αύρα είναι μια φωτεινή ενέργεια που περιβάλλει και περικλείει το σώμα κάθε ζωντανού οργανισμού.

Είναι ένα είδος πολύχρωμου φωτοστέφανου, που αντικατοπτρίζει τη διάθεση, την κατάσταση και γενικότερα την ποιότητα της ζωής αλλά και την "εξέλιξη" του οργανισμού.

Οι ερευνητές που έχουν μελετήσει το φαινόμενο συμφωνούν όλοι τους σε δυο τουλάχιστον θέσεις: η αύρα έχει σχήμα περισσότερο ή λιγότερο ωοειδές και ακολουθεί συνήθως (όχι όμως πάντα) το περίγραμμα του ανθρώπινου σώματος.

Άνθρωποι με έκδηλη ζωντάνια έχουν πολύ δυνατή αύρα, η οποία "διαχέεται" πολύ περισσότερο γύρω από το φυσικό σώμα.

Η σύνθεση της αύρας διαφέρει αναλόγως του ατόμου.

Η υφή της, όπως το χρώμα και το μέγεθός της, δείχνει να αποκαλύπτει το βαθύτερο εσωτερικό κόσμο, την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου.

Μας δίνει συχνά πληροφορίες για το χαρακτήρα του, ενώ το σχήμα και το χρώμα της εκφράζουν την κατάσταση της υγείας αλλά και τη συναισθηματική του διάθεση.

Η αύρα υφίσταται στο ανθρώπινο, το ζωικό και το φυτικό βασίλειο, δηλαδή μέσα σε κάθε πηγή ζωής.

Κάθε οργανισμός εκπέμπει αυτό το τόσο περίεργο "φως" που επιστημονικά θα μπορούσε να αποκαλείται ακτινοβολία ενέργειας.

Κανείς μας δεν έχει συναίσθηση αυτής της ακτινοβολίας που ο ίδιος εκπέμπει, μπορούμε ωστόσο κάποιες φορές να νιώσουμε το φαινόμενο αυτό, χωρίς όμως να το δούμε.

'Οτιδήποτε εκπέμπουμε από μέσα μας ως συναίσθημα, ευτυχία, χαρά, ικανοποίηση, θλίψη και πολλά άλλα συναισθήματα, σχηματίζει την ανάλογη αύρα, η οποία όπως είπαμε δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι.

Η ένταση του διαχεόμενου "φωτός" εντοπίζεται στο ύψος του κεφαλιού και της πλάτης.

Το 1900, ο Άγγλος Walter Kilner ανακάλυψε ότι σκεπάζοντας έναν καθρέφτη με ένα λεπτό στρώμα δικυανίνης, ήταν δυνατό να δει κανείς την αύρα ενός ανθρώπου.

Το 1936, ο Otto Rahn έγραψε στο βιβλίο του "Η αόρατη ακτινοβολία των οργανισμών" ότι η αύρα αποτελείται από πολύ λεπτές υπεριώδεις ακτινοβολίες, οι οποίες γίνονται αντιληπτές μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

O Rahn ανακάλυψε επίσης ότι μόνο ο κερατοειδής χιτώνας μας είναι ικανός να συλλάβει τέτοιες ακτινοβολίες.

Οι θεωρίες του Rahn βρήκαν στη συνέχεια την απόδειξή τους μέσα στα περίφημα πειράματα που έγιναν με τη μέθοδο της φωτογραφίας Kirlian.

Το ειδικό αυτό σύστημα φωτογράφησης ανακαλύφθηκε τελείως τυχαία από τον Seymyon Kirlian το 1949.

Η μέθοδός του επέτρεπε να φωτογραφηθεί η αύρα ενός φυτού ακόμα και αν κάποια από τα φύλλα του είχαν προηγουμένως κοπεί. Η αύρα φαινόταν στη θέση των φύλλων που έλειπαν, "περιβάλλοντάς" τα σαν να βρίσκονταν ακόμα εκεί !

Ο Kirlian δούλευε για τους Ρώσους, προσπαθώντας τη συγκεκριμένη στιγμή να επιδιορθώσει κάποια μηχανήματα ανίχνευσης ηλεκτρισμού.

Επιδιορθώνοντας ηλεκτρόδια που είχε τοποθετήσει σε κάποιον εθελοντή που είχε βάλει να καθίσει σε μια καρέκλα, διαπίστωσε έκπληκτος ότι παράξενα φώτα εκπέμπονταν από τη μεριά της καρέκλας.

Από τη φύση του περίεργος για κάθε τι που συνέβαινε γύρω του, ο Kirlian φωτογράφησε το παράξενο αυτό φαινόμενο και με τον τρόπο αυτό κατάλαβε ότι οι ακτινοβολίες κάποιων μορφών ενέργειας μπορούσαν να αποτυπωθούν στο φωτογραφικό φιλμ.

Έκτοτε, η μέθοδος Kirlian χρησιμοποιείται ευρέως για εργαστηριακούς πειραματισμούς. Έτσι ακριβώς έγινε εφικτό να μελετηθεί από κοντά το φαινόμενο της Αύρας.

Φέρνοντας στο νου μας πρόσωπα αγίων της θρησκείας μας, θα διαπιστώσουμε ότι σχεδόν όλοι παρουσιάζονται με φωτοστέφανο γύρω από το κεφάλι.

Μπορεί λοιπόν κανείς να υποθέσει ότι η πνευματική ανύψωση ενός ανθρώπου κάνει την αύρα του ορατή από τους γύρω του.

Αναλόγως της φυσικής κατάστασης, αλλά κυρίως της υγείας ενός οργανισμού, το σχήμα της διαφοροποιείται.

Οι ραβδώσεις της, τα επίπεδά της, δείχνουν καλοσχηματισμένα όταν το άτομο χαίρει υγείας, ενώ γίνονται καμπύλες και μαλθακές όταν το άτομο δεν είναι υγιές ή όταν βρίσκεται σε άσχημη φυσική κατάσταση.

Οι μύστες ανακάλυψαν ότι οι φωτεινές αυτές λάμψεις προέρχονταν από κάποια συγκεκριμένα σημεία νεύρων, τα οποία δεν ήταν εδώ και αιώνες διόλου άγνωστα στους βελονιστές.

Η περίφημη αρχαία κινέζικη ιατρική χρησιμοποιεί βελόνες προκειμένου να επανα-ισορροπήσει τις ενέργειες μέσα στο ανθρώπινο σώμα.

Είναι πολύ πιθανό, οι πρώτοι Κινέζοι βελονιστές να ανακάλυψαν αυτά τα νευρικά κέντρα και τους στρατηγικούς κόμβους τους παρατηρώντας την αύρα του ανθρώπου...

Οι εκπομπές φωτός που συνθέτουν την αύρα και που βγαίνουν από κάθε ζωντανό οργανισμό, συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμα κι όταν το σώμα που τις παρήγαγε φεύγει από τη συγκεκριμένη περιοχή.

Επιπλέον, κάποιοι άνθρωποι δείχνουν να "νιώθουν" τις δονήσεις ενέργειας που προέρχονται από αυτές τις εκπομπές.

Στα ζώα, το χάρισμα αυτό είναι πολύ διαδεδομένο.

Τα ζώα πιάνουν σχεδόν όλες τις ακτινοβολίες που προέρχονται από τον άνθρωπο, χαρά, συγκίνηση, θλίψη, φόβο.

Είναι ένας από τους κυριότερους λόγους για τους οποίους τα κατοικίδια, ειδικότερα ο σκύλος και η γάτα, βρίσκονται συναισθηματικά τόσο κοντά στα αφεντικά τους.

Λέγεται ότι τα παιδιά επίσης, ακόμα άφθαρτα και αυθόρμητα, είναι σπουδαίοι δέκτες τέτοιων φαινομένων, γιατί το πνεύμα τους είναι ελεύθερο και ακόμα αντιδογματικό.

Οι ερευνητές έχουν προ πολλού διαπιστώσει ότι ακτινοβολίες εκπέμπονται από τη ροή του αίματος όταν υπάρχουν ανοιχτές πληγές.

Και ότι επίσης η ηλεκτρική δραστηριότητα εκείνες τις στιγμές δεκαπλασιάζεται.

Κάθε ύλη αποτελείται από μόρια και μικροάτομα τα οποία έρχονται σε ισορροπία και αρμονία μέσα από μια συγκεκριμένη συχνότητα δονήσεών τους.

Αυτή ακριβώς η συχνότητα δονήσεων διαπιστώθηκε ότι βρίσκεται και μέσα στην αύρα μας...

Οι μπαταρίες, οι κάμερες, οι ανιχνευτές υπέρυθρων και όλες οι μηχανές δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς ενέργεια, ενώ αντιθέτως οι ζωντανοί οργανισμοί δημιουργούν κατά κάποιο τρόπο μόνοι τους τη δική τους ενέργεια, υπό την καθοδήγηση ενός κέντρου ελέγχου: του εγκεφάλου τους.

Σ' αυτές τις περιπτώσεις, η ενέργεια είναι υποχρεωτικά αόρατη.

Σύμφωνα με την παρατήρηση, η αύρα φέρει μέσα της πολλά χρώματα και σύμφωνα με τους μύστες, το μπλε συμβολίζει την πίστη και την αφοσίωση, το κόκκινο την επιθετικότητα, το άσπρο την αγνότητα, το πράσινο τη ζήλια και το γκρι την αρρώστια.

Πειράματα που έγιναν κατ' εξακολούθηση σε κουνέλια πιστοποιούν όλα αυτά.
Κουνέλια που είχαν επιτηδείως στρεσαριστεί από τους ερευνητές εξέπεμπαν μια πορφυρή «λάμψη» ενώ όταν τελούσαν υπό κατάσταση ηρεμίας, οι λάμψεις ήταν μπλε.

Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του, ο άνθρωπος μπορεί να έχει μια αύρα η οποία αλλάζει χρώμα αναλόγως του βαθμού των συγκινήσεών του αλλά και των δοκιμασιών μέσα από τις οποίες περνά.

Λέγεται ότι άτομα σε αρμονία με την ύπαρξή τους μπορούν να διακρίνουν την αύρα των γύρω τους.

Όσο και να φαίνεται περίεργο, πολύ συχνά, μπορούμε να δούμε τις αύρες άλλων ανθρώπων, δεν δίνουμε όμως προσοχή.

Η αύρα του καθενός από εμάς αντανακλά εκείνο που είμαστε στην πραγματικότητα.
Η ομορφιά της και το σχήμα της δείχνουν ποιοι είναι οι εσωτερικοί εκείνοι παράγοντες που μας διέπουν χαρίζοντάς μας αρμονία ή στρες.

Μια "όμορφη" αύρα αντλεί την ομορφιά της μέσα από την ποιότητα της ζωής μας: διατροφή, ξεκούραση, υγεία, φυσική κατάσταση, απουσία καταχρήσεων...

Η φυσική μας υπόσταση λοιπόν πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία με την πνευματική.

Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να "πιάσουν" την αύρα άλλων ανθρώπων με τη βοήθεια της ψυχικής τους όρασης.

Κάποιοι άλλοι όμως, μπορούν επίσης να την αντιληφθούν, με την συνεχή εξάσκηση του μυαλού τους αναπτύσσοντας τις εκπληκτικές ψυχικές δυνάμεις που άντλησαν από μέσα τους.

Η αύρα έχει ομάδες χρώματος. Έτσι σε κάθε άνθρωπο διακρίνεται με την φωτογράφιση, ή την βιντεοσκόπηση με ειδικά φίλτρα το χρώμα της αύρας που ανήκει.

Έτσι υπάρχει η λευκή, η κίτρινη, η κόκκινη, η καφέ, η πράσινη αύρα κ.τ.λ.

Έρευνες έχουν δείξει ότι ανάλογα με το χρώμα που έχει ο καθένας, ταιριάζει ή δεν ταιριάζει στα "χνώτα" του με τον άλλο. Είναι αυτό που λέμε ότι με την πρώτη ματιά "αυτός δεν μου γεμίζει το μάτι".

Έχει την φυσική εξήγηση ότι οι αύρες τους απωθούνται και έτσι ορθώνεται μια αμυντική συναίσθηση έναντι του άλλου.

Μια θετική αύρα μπορεί, λοιπόν, να «ευθύνεται» για την ικανότητα του ατόμου να έλκει τους γύρω του, ενώ μια αρνητική να τον καταδικάζει στο να τους απωθεί.

Όπως το χρώμα του προσώπου ή η γυαλάδα των ματιών μπορεί να μας δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας μας, έτσι και η αύρα αποκαλύπτει σε τι κατάσταση βρίσκεται η ψυχή μας.

Πηγή: http://www.supernatural.com/

"Αφού κατά λάθος ο κόσμος είναι μια ποίηση"

Ελληνες ποιητές για την Ποίηση

«Η ποίηση είναι από τα πιο επηρμένα μυστήρια, τα πιο αχανή, και μόνο ικανοποίηση στις παρομοιώσεις δίνεις αν πεις ότι είναι ένα μείγμα εύγεστων δηλητηρίων σε χρυσά δελεαστικά ποτήρια, ή ότι είναι ο πειρασμός, ο δαίμονας που μπαίνει ξαφνικά στο σώμα του κανονικού, προκαλώντας ένα σεληνιασμό γόνιμο ή ακόμα ότι είναι ένα είδος ευθανασίας των πραγμάτων που υποφέρουν μέσα μας είτε ως ανικανοποίητα είτε ως προδομένα "

"Η τέχνη ξαναπλάθει ως λαθραίος θεός τον κόσμο από την αρχή, μεταμορφώνοντας ό,τι μας απελπίζει ως γνωστό κι αδιάσειστο σε μια καταπραϋντική αβεβαιότητα."
"Βαδίζεις σε μια έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα."
(Κική Δημουλά)

Δεν άργησα να αντιληφθώ ότι και για τους ποιητές ισχύει αυτό εδώ, ότι δηλαδή δεν δημιουργούν με τη σοφία, αλλά με κάποιο φυσικό χάρισμα, με κάποια έμπνευση ανάλογη μ' εκείνη των μάντεων και των χρησμωδών. Γιατί πράγματι αυτοί λένε πολλά και καλά, αλλά δεν γνωρίζουν τίποτα γι' αυτά που λένε.
(Απολογία Σωκράτους)

Αμ' οι ποιητάδες; Αρσενικές Πυθίες, που κουβεντιάζουνε με τους Θεούς σαν παλιοί κουμπάροι…Μεσάτοι, κουνιστοί και με κομμένα μάτια, κει που περπατάνε σκορπίζοντας αρώματα και χάχανα καμπανιστά, σταματάνε ξαφνικά, γουρλώνουνε τα μάτια και κοιτάζουνε τ' άστρα μέρα μεσημέρι. Κείνη τη στιγμή κατεβαίνουν άγγελοι των Θεών και τους καλούνε στον Όλυμπο της Μωρίας!... Εκεί μεθάνε κ' εδώ χρησμολογούνε. Με τα μάτια των στίχων μας λυτρώνουν από τα δεσμά της ματαιότητας. Αφτοί δίνουν αιωνιότητα σ' ότι αγγίσουνε με την πνοή τους. Χάρη σ' αφτούς ο κόσμος γίνεται καλύτερος και βασιλέβουνε στη γης η ψυχή κι ο Θεός!
(Κ. Βάρναλης: Η αληθινή απολογία του Σωκράτη)

Λέξεις ερχόμενες από πολύ παλαιά ή άλλες νεότερες, ακόμα και ιδιωματικές συνωστίζονται στην άκρη της πένας σου, σαλεύουνε σαν κάτι να ζητάνε, αναπηδούν ως το σημείο να σε πιτσιλάνε και στο πρόσωπο…
Χρειάζεται συνεχώς ν' απωθείς, ν' αποποιείσαι, να επιλέγεις, να υιοθετείς… Να δοκιμάζεις με τον ίδιο τρόπο που δοκιμάζει ο Σολωμός δεκαεννέα φορές τον ίδιο στίχο. Επειδή –κοντά στα άλλα πρέπει να το υπενθυμίζει κανείς αυτό- η ακριβολογία στη σκέψη δεν συμπίπτει πάντα με την ακριβολογία στα αισθήματα∙ πόσο μάλλον στα οράματα ή στους διασκελισμούς που απαιτούνται για να κινηθείς σ' ένα επίπεδο υπεράνω πολύ της χρηστικής πραγματικότητας.
(Οδ. Ελύτης: "Ιδιωτική Οδός")

Εγχειρίδιο Ποιητικής
1. Αν ζήσεις μ' ένα ποίημα, θα πεθάνεις μόνος.
2. Αν ζήσεις με δύο ποιήματα, θ' αναγκαστείς να απατήσεις το ένα.
3. Αν συλλάβεις ένα ποίημα, θ' αποκτήσεις ένα παιδί λιγότερο.
4. Αν την ώρα που γράφεις φοράς το στέμμα σου,οι άλλοι θα σε κοροϊδεύουν.
5. Αν την ώρα που γράφεις δεν φοράς το στέμμα σου,θα κοροϊδεύεις εσύ τον εαυτό σου.
6. Αν επαινείς τα ποιήματά σου, θα σ' αγαπήσουν οι βλάκες.
7. Αν επαινείς τα ποιήματά σου κι αγαπάς τους βλάκες,θα σταματήσεις να γράφεις.
8. Αν γράψεις ένα ποίημα και επαινέσεις το ποίημα κάποιου άλλου,θα σ' ερωτευθεί μια ωραία γυναίκα.
9. Αν γράψεις ένα ποίημα και επαινέσεις υπερβολικά το ποίημα κάποιου άλλου,θα σε προδώσει μια ωραία γυναίκα.
10. Αν αφήσεις τα ποιήματά σου γυμνά,θα σε κατατρύχει ο φόβος του θανάτου.
11. Αν σε κατατρύχει ο φόβος του θανάτου,τα ποιήματά σου θα σε σώσουν.
12. Αν απαρνηθείς τα ποιήματά σου για την πεζογραφία,θα βγεις σίγουρα κερδισμένος.Η ποίηση θα αντέξει και χωρίς εσένα.
(Χάρης Βλαβιανός Νέα Ποιήματα 1996 – 1997)

Πολλοί στίχοι είναι σαν αργυρές κλωστές δεμένες στα καμπανάκια των άστρων- αν τους τραβήξεις, μια ασημένια κωδωνοκρουσία δονεί τον ορίζοντα. Πολλά ποιήματα μένουν αργά τη νύχτα στην ερημιά βρέχουν κάθε τόσο τα τέσσερα δάχτυλα των στίχων τους σ’ ένα ρυάκι, ύστερα χάνονται ονειροπαρμένα μες στο δάσος, πνίγονται στο χρυσό πηγάδι της σελήνης- ένα σωστό ποίημα όμως ποτέ δεν καθυστερεί σε μια γωνιά του ρεμβασμού. Είναι πάντα στην ώρα του, λέει παρών στο πρώτο κάλεσμα της εποχής του.
(Γιάννης Ρίτσος)

Η ποίηση μοιάζει ανάρρωση γλυκιά με απουσίες δικαιολογημένες... Με τέσσερις αισθήσεις γυρίζει ή με έξι ραβδοσκοπώντας φλέβες του ουρανού ώσπου σκοντάφτει στον προτελευταίο στίχο... Ο τελευταίος στίχος δεν μένει πάντα τελευταίος. Κάποτε γίνεται πρώτος στίχος ενός ποιήματος που γράφει κάποιος αναγνώστης
( Μιχάλης Γκανάς)

Αυτό είναι στο βάθος η ποίηση, η τέχνη να οδηγείσαι και να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει να γίνεσαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμα κι όταν ουρανός δεν υπάρχει. Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς
να σημειώνεται μέσα στη στιγμή όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια.
Οδυσσέας Ελύτης

Αφού κατά λάθος
ο κόσμος
είναι μια ποίηση.
Τάσος Λειβαδίτης

Μια πόρτα ανοιχτή, για την οποία αιώνες τώρα
φτιάχνονται ατέλειωτες αρμαθιές αντικλείδια
Παυλόπουλος

Τι νομίζεις, λοιπόν κατά βάθος η ποίηση
είναι μια ανθρώπινη καρδιά
φορτωμένη όλο τον κόσμο.
Νικηφόρος Βρεττάκος

Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα.
Σεφέρης

Λανθάνουσα κοινή ανθρώπινη ανάγκη για ουρανό
Σαχτούρης

Ποίηση ανάμνηση από φίλντισι άναμμα τσιγάρου κατά λάθος από φεγγάρι δασκάλα μόνη μελαγχολική στο διάλειμμα ένα βιολί που παίζει μοναχό του χαλκός χαλκωματένια χαλκωματάς -όλα τα παλιά γυαλίζω πεταλούδα που γλιτώνει από τη φωτιά φωτιά που γλιτώνει από τα νερά βιολέτες σ’ άσπρο λαιμό άσπρο άλογο που τρέχει σε μαύρο ουρανό νύχτα στρωμένη τσιγάρα λέξεις.
(Θωμάς Γκόρπας, Ποίηση ‘76)

Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος
να μιλήσουμε,
αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε
τα πρόσωπά μας.
(Μανόλης Αναγνωστάκης)

Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίηση
είναι το καταφύγιο που φθονούμε.
(Κώστας Καρυωτάκης)

Κι η ποίηση: ένα παιχνίδι
που τα χάνεις όλα,
για να κερδίσεις ίσως
ένα άπιαστο αστέρι.
(Τάσος Λειβαδίτης)

Η ποίηση είναι
εκείνος ο εαυτός μας
που δεν κοιμάται ποτέ.
(Γιώργος Σαραντάρης)

Το χρυσό δίχτυ,
όπου τα πράγματα σπαρταρούν
σαν ψάρια.
(Γιώργος Σεφέρης)

Η ποίηση είναι ένα αίνιγμα από συνηθισμένα λόγια
(Τάσος Λειβαδίτης)

Σφαγμένη εντός σου μια ερώτηση που δε λέει να σωπάσει
(E. Κακναβάτος)

Ακραία δυνατότητα μιας άνοιξης
(Νίκος Φωκάς)

Χαρταετός που ξέφυγε απ’ τα χέρια μικρού παιδιού

(Θωμάς Γκόρπας)

Η ποίησις είναι ανάπτυξις
στίλβοντος ποδηλάτου.
(Ανδρέας Εμπειρίκος)

Ω, ποίηση αναμάρτητη
εμπιστευμένη στη δροσιά της θύελλας,
Ω, ποίηση ατελεύτητη
φτεροκόπημα χελιδονιών.
(Τάκης Βαρβιτσιώτης)

Φαίνεται όμως πως θαύματα δεν κάμνουν μόνο
οι διάβολοι κι οι θεοί. Θαύματα κάνει
κι η ποίηση, όταν πράγματι είναι ποίηση.
(Γιώργος Βαφόπουλος)

Η ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της υπερηφάνειας.
(Οδυσσέας Ελύτης)

Η ποίηση πρέπει να ‘ναι
Ένα ζαχαρωμένο βότσαλο
Πάνω που θα ‘χεις γλυκαθεί
Να σπας τα δόντια σου.
(Αργύρης Χιόνης)

Τα φάρμακά σου φέρε τέχνη της ποιήσεως,
που κάμνουνε -για λίγο- να μη νιώθεται η πληγή.
(Κωνσταντίνος Καβάφης)

Η ποίηση έχει σώμα ζεστό κι ολοζώντανο
Και το αίμα της κυκλοφορεί
Όπως το όνειρο στον ύπνο και στις φλέβες.
(Νόρα Αναγνωστάκη)

Το ποίημα θέλω να είναι νύχτα, περιπλάνηση
Σε ξεμοναχιασμένους δρόμους και σε αρτηρίες,
Όπου η ζωή χορεύει.
(Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου)

Η ποίηση δεν είναι
η θέληση ν΄αντισταθείς,
μα ένα ολοσκότεινο δάσος
για να ξεφύγεις.
(Γιώργης Σαραντής)

Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων
Τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό
τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική
ευτυχία, που ποτέ δε θα πυρποληθεί.
(Τάκης Σινόπουλος)

Καμιά φορά στα ποιήματα
Στις λέξεις στα τραγούδια
Ακούω φτεροκοπήματα
Θαρρείς απ’ αγγελούδια.
(Θέτη Χορτιάτη)

Μοναχική κι ανήμπορη διαδικασία
Η ποίηση.
(Μάριος Μαρκίδης)

Τα ποιήματα δεν είναι και τόσο δύσκολα, το ξέρετε.
Και αν σηκώσεις τις λέξεις, είναι τόσο θλιμμένα,
σαν δάχτυλα που πόνεσες μια νύχτα με αγωνίες.
(Γιώργος Μαρκόπουλος)

O,τιδήποτε στον κόσμο μπορεί να είναι η αιτία του κόσμου. H ποίηση όμως είναι το μοναδικό πράγμα στον κόσμο που έχει αιτία γι’ αυτό αφανίζεται από κάτι που δεν έχει αιτία.
(Γ. Χειμώνας, ‘Ο εχθρός του ποιητή’)

Πολλοί στίχοι είναι σαν πόρτες -
πόρτες κλειστές σ’ ερημωμένα σπίτια
και πόρτες ανοιχτές σε ήμερες συγυρισμένες ψυχές.
(Γιάννης Ρίτσος)

Θυμάμαι παιδί που έγραψα κάποτε
τον πρώτο στίχο μου.
Από τότε ξέρω ότι δε θα πεθάνω ποτέ -
αλλά θα πεθαίνω κάθε μέρα.
(Τάσος Λειβαδίτης)

Ο τελευταίος στίχος δε μένει πάντα τελευταίος.
Κάποτε γίνεται ο πρώτος στίχος ενός ποιήματος,
που γράφει κάποιος αναγνώστης.
(Μιχάλης Γκανάς)

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο δρόμος της ευτυχίας

(Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως)

Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά,

γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού.

Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού;

Ασφαλώς τίποτα.

Λέει ο Θεός γι’ αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «Θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου». (Β’ Κορ. 6, 16).

Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ’ αυτούς τους ανθρώπους;

Και από ποιο αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι;

Δεν βρίσκονται όλα τ’ αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους;

Τι περισσότερο χρειάζονται;

Τίποτα, στ’ αλήθεια, τίποτα!

Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο το Θεό!

Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτό τους, στις ξένες χώρες και στα ταξίδια, στον πλούτο και στη δόξα, στις μεγάλες περιουσίες και στις απολαύσεις, στις ηδονές και σ’ όλες τις χλιδές και ματαιότητες, που κατάληξή τους έχουν την πίκρα!

Η ανέγερση του πύργου της ευτυχίας έξω από την καρδιά μας, μοιάζει με οικοδόμηση κτιρίου σε έδαφος που σαλεύεται από συνεχείς σεισμούς.

Σύντομα ένα τέτοιο οικοδόμημα θα σωριαστεί στη γη...

Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό, και μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό.

Εξετάστε την καρδιά σας και δείτε την πνευματική της κατάσταση.

Μήπως έχασε την παρρησία της προς το Θεό;

Μήπως η συνείδηση διαμαρτύρεται για παράβαση των εντολών Του;

Μήπως σας κατηγορεί για αδικίες, για ψέματα, για παραμέληση των καθηκόντων προς το Θεό και τον πλησίον;

Ερευνήστε μήπως κακίες και πάθη γέμισαν την καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αυτή σε δρόμους στραβούς και δύσβατους...

Δυστυχώς, εκείνος που παραμέλησε την καρδιά του, στερήθηκε όλα τ’ αγαθά κι έπεσε σε πλήθος κακών.

Έδιωξε τη χαρά και γέμισε με πίκρα, θλίψη και στενοχώρια.

Έδιωξε την ειρήνη και απόκτησε άγχος, ταραχή και τρόμο.

Έδιωξε την αγάπη και δέχτηκε το μίσος.

Έδιωξε, τέλος, όλα τα χαρίσματα και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που δέχτηκε με το βάπτισμα, και οικειώθηκε όλες τις κακίες εκείνες, που κάνουν τον άνθρωπο ελεεινό και τρισάθλιο.

Ο Πολυέλεος Θεός θέλει την ευτυχία όλων μας και σ’ αυτή και στην άλλη ζωή.

Γι’ αυτό ίδρυσε την αγία Του Εκκλησία. Για να μας καθαρίζει αυτή από την αμαρτία, να μας αγιάζει, να μας συμφιλιώνει μαζί Του, να μας χαρίζει τις ευλογίες του ουρανού.
Η Εκκλησία έχει ανοιχτή την αγκαλιά της, για να μας υποδεχθεί.

Ας τρέξουμε γρήγορα όσοι έχουμε βαριά τη συνείδηση.

Ας τρέξουμε και η Εκκλησία είναι έτοιμη να σηκώσει το βαρύ φορτίο μας, να μας χαρίσει την παρρησία προς το Θεό, να γεμίσει την καρδιά μας με ευτυχία και μακαριότητα...

Πηγή: enoriaka.gr

Η κατάκτηση της Ευτυχίας κατά τον Αριστοτέλη

Ο Αριστοτέλης ασχολήθηκε με την ηθική σε τρία τουλάχιστον έργα του, τα Ηθικά Νικομάχεια, τα Hθικά Ευδήμια και τα Ηθικά Μεγάλα.
Δεν τον ενδιέφερε η θεωρία καθαυτή, η αναποτελεσματική γνώση για την ίδια τη γνώση, αλλά πίστευε ότι εμβαθύνει για να βοηθήσει τον εαυτό του και τους άλλους να γίνουν άνθρωποι καλύτεροι, να κατακτήσουν το Αγαθό.

Στα Ηθικά Νικομάχεια διαβάζουμε την παρατήρηση πως «κάθε τέχνη και κάθε μέθοδος, όπως και κάθε πράξη, κατόπιν σκέψεως, φαίνεται ότι αποβλέπει σε κάποιο αγαθό». Ωστόσο, κάθε αγαθό που επιδιώκεται στη ζωή κάθε ανθρώπου αποτελεί απλώς ένα ενδιάμεσο στάδιο για την επίτευξη του Ύψιστου Αγαθού, της «Ευδαιμονίας».

O Αριστοτέλης προσδιορίζει την ευδαιμονία σύμφωνα με την Πλατωνική αντίληψη:

Η ανεμπόδιστη επιδίωξη του έργου, για το οποίο ο άνθρωπος προορίζεται.

Ποιο είναι όμως το έργο που προορίζεται ο άνθρωπος;

Μόνο εκείνο που αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ανθρώπου και δεν υπάρχει στα άλλα έμβια όντα.

Πολλοί άνθρωποι συσχετίζουν την ευτυχία με πράγματα που είναι υλικά και απτά. Όπως είναι η ηδονή και ο πλούτος, αλλά και με πράγματα που τους λείπουν.

Αυτή είναι μια σχετική ευτυχία γιατί αυτό που κάνει κάποιον ευτυχισμένο, για κάποιον άλλο δεν έχει καμία αξία. Όπως π.χ. ο διψασμένος στην έρημο θα ήταν ευτυχισμένος με λίγο νερό και όχι με λίγο χρυσάφι.
Ό,τι εξασφαλίζει την υγεία του σώματος, π.χ. η τροφή και τα υλικά αγαθά είναι απαραίτητα βέβαια, αλλά δεν είναι αυτά που οδηγούν σε μια «ανθρώπινη ευτυχία». Είναι απολύτως αναγκαία μα όχι και ικανά για την επίτευξή της. Για τα ζώα ίσως να αρκούσαν, όμως δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να αναζητήσει και να βιώσει κάτι που είναι πέρα από την απλή υλική επιβίωση και την αναπαραγωγή.

Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα άλλα έμβια όντα είναι ο λόγος, η λογική.

Η λογική αποτελεί το ένα μέρος του και το άλλο είναι η δυνατότητα του ανθρώπου να καταλαβαίνει τις προσταγές της λογικής και να διαμορφώνεται σύμφωνα με αυτές.

Επειδή όμως υπάρχουν πράξεις ανώτερες και κατώτερες, ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να ενεργεί μόνο σύμφωνα με τον λόγο, αλλά και σύμφωνα με την αρετή, για να μπορέσει να επιτελέσει το έργο για το οποίο προορίζεται.

Η αρετή διαχωρίζεται από την ευδαιμονία.

Δεν είναι ευδαιμονία η αρετή, αλλά ο σκοπός προς τον οποίο τείνει η αρετή.

Η ευδαιμονία είναι ο τελικός σκοπός και η αρετή είναι το μέσο για να φτάσει ο άνθρωπος σε αυτόν.

Όπως επίσης και ο πλούτος και τα άλλα υλικά αγαθά είναι απλά μέσα για να φτάσει κανείς στην ευδαιμονία.

Επίσης δεν είναι ευδαιμονία η ηδονή, γιατί είναι μια κατώτερη κατάσταση και είναι αποτέλεσμα της ευδαιμονίας.

Ευδαίμων είναι ο άνθρωπος που καταφέρνει κατά την διάρκεια της ζωής του, να εκφράσει με τις πράξεις του και τα έργα του την ανθρώπινη, λογική φύση του και όχι την φύση ενός ζώου ή ενός φυτού.

Σημαντικός είναι και ο ρόλος της τύχης για την επίτευξη της ευδαιμονίας.

Όμως η ευδαιμονία είναι κάτι πολύ περισσότερο από την ευ-τυχία, αφού πραγματοποιείται με συνείδηση από την μία πλευρά, και από την άλλη δεν είναι κάτι παροδικό, αλλά διαρκεί σε όλη την ζωή του ανθρώπου.

Ο Αριστοτέλης πιστεύει ότι ο άνθρωπος μπορεί να μάθει να είναι ευτυχισμένος.

Γιατί την ευδαιμονία δεν την στέλνουν οι θεοί, αλλά αποκτιέται με την συνεχή πρακτική εξάσκηση της Αρετής.

Η ευδαιμονία είναι για τον άνθρωπο αποκλειστικά αυτοσκοπός.

Είναι τέλεια, δεν της λείπει τίποτα. Και, όπως τονίζει ο Σταγειρίτης φιλόσοφος, δεν είναι κατάσταση αλλά ενέργεια.

Δεν αποτελεί μια παθητική στάση, αλλά δυναμική.

Είναι σύνολο πράξεων και όχι μόνο γνώσεων.

Είναι ενεργητικός τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας.

Η ευδαιμονία που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο, είναι η δραστηριότητα της Ψυχής η οποία οδηγείται από την Αρετή.

Επειδή όμως υπάρχουν πολλές αρετές, ο άνθρωπος θα πρέπει να αναζητήσει αυτήν που είναι τελειότερη για να τον οδηγήσει στην ευδαιμονία. Μια τέτοια αρετή πρέπει να είναι αυτοσκοπός και όχι απλά ένα μέσο για να φτάσει σε μια άλλη.

Στην κορυφή της ιεραρχίας των αρετών βρίσκεται η Σοφία.

Η φρόνηση κάνει τον άνθρωπο ικανό να φτάσει στην Σοφία.

Ο Αριστοτέλης προσδιόρίζει τον άνθρωπο ως πολιτικό και κοινωνικό ον.

Και αυτός ο ορισμός φανερώνει την έμφυτη τάση, που έχει ο άνθρωπος, να θέλει να είναι μέρος μιας πολιτικής κοινωνίας και να μην είναι μόνος του.

Έτσι η ευτυχία κρίνεται και στις σχέσεις του ανθρώπου με τους άλλους ανθρώπους και τα πράγματα, με το περιβάλλον και τον εαυτό του.
Για το λόγο αυτό η ανθρώπινη ευτυχία επιτυγχάνεται πιο εύκολα μέσα σε οργανωμένες κοινωνικές δομές, την οικογένεια και την κοινότητα. Και μπορεί να επιτευχθεί πλήρως στην ανώτερη από αυτές, την Πόλη ή την Πολιτεία.

Ούτε ο Αριστοτέλης, ούτε και ο Πλάτωνας θεωρούν τη Πολιτεία απώτερο σκοπό, αλλά ως μέσο που βοηθάει τους ανθρώπους να αποκτήσουν αρετή και σοφία, δηλαδή να έχουν άριστη ζωή.

Αυτό που περιγράφει, τελικά, ο Αριστοτέλης ως ιδανική ή άριστη ζωή δεν είναι άλλο από τον τέλειο φιλοσοφικό βίο.

Στόχος της φιλοσοφίας, είναι η αναζήτηση της αλήθειας , ως θεωρία και ως πράξη, η ηθική ζωή.

Σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, ο τέλειος φιλοσοφικός βίος δεν καθορίζεται από τις ηθικές έξεις, δεν έχει ανάγκη από διαλείμματα, ούτε υπόκειται στην τύχη.

Η θεωρία είναι η συνεχέστερη και πιο ευχάριστη δραστηριότητα που ταιριάζει στο ανθρώπινο ον. Αλλά, σε ελάχιστους και εκλεκτούς δίνεται η δυνατότητα και έχουν την ικανότητα να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο τελειότητας.

Στους υπόλοιπους αρμόζει να θέτουν ως στόχο ζωής την ευπραξία.

Εξάλλου, ακόμα και αυτοί που θα θέσουν ως στόχο ζωής την θεωρία, θα πρέπει να μην παραμελήσουν στη διάρκεια της ζωής τους το ευ πράττειν, ώστε να μπορέσουν να διατηρήσουν την νόησή τους καθαρή για να επιδοθούν ανενόχλητοι στις θεωρητικές επιστήμες όταν θα ολοκληρωθούν ως φιλόσοφοι.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Αριστοτέλης θέτει ως δεύτερο, στην ιεραρχία της ευδαιμονίας, τον ενάρετο βίο στο πλαίσιο της πολιτικής ζωής.

Εξάλλου η νομοθεσία, ως «αρχιτεκτονική φρόνησις» παίζει καθοριστικό ρόλο στην ευδαιμονία της πολιτείας, εφόσον η μεγάλη μάζα του λαού «από τη φύση της δεν πειθαρχεί από σεβασμό, μα από φόβο, και δεν μένει μακριά από το κακό γιατί είναι ατιμωτικό, αλλά επειδή επιβάλλονται τιμωρίες εναντίον της».

Όλα τα αγαθά εκτός από την ευδαιμονία είναι σχετικοί αυτοσκοποί, αφού αποτελούν μόνο μέσα για την απόκτησή της.

Η ευδαιμονία είναι για τον άνθρωπο το Ύψιστο αγαθό, γιατί χωρίς αυτήν η ζωή του ανθρώπου θα ήταν μάταιη.

Βιβλιογραφία
- Αριστοτέλους, Ηθικά Νικομάχεια, τόμος 1, εκδ. Χατζόπουλος Ο.

- Αριστοτέλους, Ηθικά Ευδήμεια, εκδ. Χατζόπουλος Ο.

- Αριστοτέλης, τ. Ι, εκδ. Παπαδήμας.

- Ο χρυσούς αιών της αρετής. Αριστοτελική ηθική, Σκαλτσάς Θ., εκδ. Αλεξάνδρεια.

Τα άνθη …βάλσαμο για την ψυχή

H μεγάλη του ευαισθησία και η αγάπη του για τη φύση τον έκαναν να αντιληφθεί αρχικά και να μελετήσει στη συνέχεια τη συγγένεια που υπάρχει ανάμεσα στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου και τις βαθιές ιδιότητες των φυτών και της ανθοφορίας τους.

Έτσι διαπίστωσε ότι τα άνθη ορισμένων φυτών επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στις διάφορες ψυχικές διαθέσεις και άρχισε να τα χρησιμοποιεί στη θεραπεία των ασθενών του με θαυμάσια αποτελέσματα.

Σήμερα τα ανθοϊάματά του, είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο ενώ αρκετοί επιστήμονες προσπάθησαν να τα εμπλουτίσουν ακόμη περισσότερο.

Ο Dr. Edward Bach, επιφανής ομοιοπαθητικός γιατρός (1886-1936), πίστευε ότι τα διάφορα αρνητικά συναισθήματα όταν φωλιάσουν μέσα στον άνθρωπο για μεγάλο χρονικό διάστημα εξασθενίζουν το ανοσοποιητικό του σύστημα αφήνοντας το δρόμο ελεύθερο για τις ασθένειες.

Στο βιβλίο του "Ήeal Τhyself" "Θεραπεύσου" διατυπώνει τη φιλοσοφία σχετικά με τις βασικές αιτίες της ασθένειας που ξεκινά από κάποια εσωτερική σύγκρουση ψυχής και προσωπικότητας.

Με αγάπη υποδεικνύει τα πιθανά ελαττώματα στο χαρακτήρα του ανθρώπου και τις αντίθετες αρετές που πρέπει να καλλιεργηθούν για να εξαλειφθούν τα ελαττώματα, οπότε επανέρχεται η αρμονία νου, σώματος και ψυχής και η κατάσταση της πλήρους υγείας και ευτυχίας.
Ο ίδιος ήταν επίσης πεπεισμένος ότι η υγεία του κάθε ατόμου βρίσκεται στα ίδια του τα χέρια και ότι τα ανθοϊάματα μπορούν με απλό και ασφαλή τρόπο να χρησιμεύσουν σαν αυτοβοήθεια.

Η δράση των ανθοϊαμάτων

Τα ανθοϊάματα στοχεύουν στην εξισορρόπηση των αρνητικών συναισθημάτων και συμπεριφοράς ενεργοποιώντας τις θεραπευτικές δυνάμεις του ίδιου του σώματος και συμβάλλοντας έτσι στην αποκατάσταση της ψυχικής αρμονίας.

Ο Δρ Μπαχ μέχρι το τέλος της ζωής του ανακάλυψε 38 ανθοϊάματα που πήραν το όνομά του τα οποία παρασκεύασε από τα άνθη διαφόρων φυτών με την ηλιακή μέθοδο που επίσης εισήγαγε ο ίδιος, η οποία συνίστατο στην έκθεση αυτών στον ήλιο μέσα σε φυσικό νερό πηγής.
Τα «μοίρασε» σε 7 βασικές κατηγορίες ψυχικών συναισθημάτων και τις αιτιολογίες τους. Φόβος, μοναχικότητα, ανεπαρκές ενδιαφέρον για το παρόν, απελπισία-αποθάρρυνση, αβεβαιότητα, υπερευαισθησία σε επιρροές και ιδέες, υπερβολική έγνοια για το καλό των άλλων, είναι καταστάσεις που μπορούν να αντιμετωπιστούν με κάποιο λουλούδι ανάλογα με την αιτία που τις προκαλεί.

Αν δούμε, επί παραδείγματι, την κατάσταση της απελπισίας-αποθάρρυνσης αυτή μπορεί να προκαλείται, όπως επισημαίνει ο άγγλος γιατρός, από έλλειψη αυτοπεποίθησης, από ενοχές, υπερβολικό βάρος ευθυνών, νοητική αγωνία, συνέπειες από σοκ, απόρριψη, εξάντληση χωρίς να παραιτείται το άτομο, απόρριψη του εαυτού, ακόμη και αίσθηση βρωμιάς.

Για όλα αυτά λοιπόν συστήνεται και από ένα ανθοΐαμα, ενώ είναι και αρκετά εύκολος ο συνδυασμός ακόμη και πέντε ανθοϊαμάτων όταν οι αιτίες μπορεί να είναι περισσότερες από μία.

Ο ίδιος ο Δρ Μπάχ επίσης προέβλεψε μία ειδική μίξη από πέντε ανθοϊάματα, (Cherry Plum, Clematis, Impatients, Rock Rose, Star of Bethlehem) που ονόμασε Rescue Remedy (Ίαμα Διάσωσης) για την αντιμετώπιση μιας άμεσης έκτακτης ανάγκης της καθημερινότητας.

Εξετάσεις των παιδιών, κάποιο ψυχολογικό σοκ, ένας καυγάς που ξεσήκωσε το νευρικό σύστημα, μια επικείμενη επίσκεψη σε γιατρό που φοβίζει το άτομο, ο φόβος του αεροπλάνου ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να αναστατώσει ξαφνικά και να αποδιοργανώσει τη ζωή μας είναι καταστάσεις που μπορούν να απαλυνθούν με δύο ή το πολύ τέσσερις σταγόνες του Rescue κάτω από τη γλώσσα.

Το ίδιο ίαμα υπάρχει και σε μορφή κρέμας που μπορεί να αποβεί βάλσαμο για το προβληματικό δέρμα.

Τα ανθοϊάματα του Μπάχ είναι τελείως ακίνδυνα, χωρίς ίχνος παρενέργειας και μπορούν να ληφθούν ανεπιφύλακτα και από τα παιδιά.

Μπορούν να ληφθούν παράλληλα και με κάθε άλλη θεραπεία, κλασική ή εναλλακτική για να υποστηρίξει και να βελτιώσει την ψυχική κατάσταση του ατόμου και είναι ήδη πολλοί οι γιατροί που την εφαρμόζουν σαν ένα σημαντικό βοήθημα στη δουλειά τους.

Ως βοήθημα κρίνεται επίσης ιδανικός ο συνδυασμός της με τις ψυχοθεραπείες διευκολύνοντας, επιταχύνοντας και βαθαίνοντας τα οφέλη από αυτές.
Τα τελευταία χρόνια τα ανθοϊάματα του Μπάχ εισάγονται και στην Ελλάδα, έτσι είναι αρκετά εύκολο να τα βρει κανείς στα φαρμακεία.

Με τη βοήθεια του φαρμακοποιού αλλά και μέσω ειδικών ενημερωτικών φυλλαδίων για το πρόβλημα που επιλαμβάνεται το κάθε ανθοϊαμα μπορεί ο καθένας να επιλέξει αυτό που του ταιριάζει ή να φτιάξει τη δική του μίξη.

Χωρίς να ξεχνά όμως ότι πρέπει προηγουμένως να κοιτάξει με ειλικρίνεια αρκετά βαθιά μέσα του και να αναζητήσει την αιτία των αρνητικών συναισθημάτων που βιώνει. Η αυτογνωσία και η αυτοανακάλυψη, άλλωστε, είναι ένα προκλητικό ταξίδι στη ζωή.

Τα ιάματα Μπαχ ανήκουν στις ενεργειακές θεραπείες.

Σύμφωνα με τους θεραπευτές και όσους τα χρησιμοποιούν, θεραπεύουν το νοητικό και συναισθηματικό μέρος του ατόμου και γι' αυτό κατόπιν μπορούν να θεραπεύσουν και το φυσικό σώμα, αφού οι αιτίες των περισσότερων ασθενειών βρίσκονται σ' εκείνα τα επίπεδα.
Τα ανθοϊάματα δεν προκαλούν εθισμό, ούτε παρενέργειες, δεν είναι αντίδοτα κανενός φαρμάκου. Τουναντίον ενισχύουν την ίαση, ενεργοποιώντας την ικανότητα του οργανισμού να αυτοθεραπεύεται.

Για όσους επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για τα ανθοϊάματα του Bach, το βιβλίο "Αυτογνωσία και αυτοθεραπεία με τα ιάματα του Bach" (εκδόσεις Πύρινος Κόσμος) απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο που ενδιαφέρεται να μάθει να χρησιμοποιεί τα ιάματα Bach για τον εαυτό του και τους άλλους για να βελτιώσει την υγεία του.

Κατάλογος ιαμάτων
Τα 38 ιάματα και οι ενδείξεις τους είναι τα εξής:
Agrimony - Εσωτερικός βασανισμός που κρύβεται πίσω από εύθυμο προσωπείο
Aspen - Απροσδιόριστες φοβίες και κακά προαισθήματα
Beech - Κριτική διάθεση, αδιαλλαξία
Centaury - Αδύναμη θέληση, δουλικότητα, δεν μπορεί να πει 'όχι'
Cerato - Έλλειψη εμπιστοσύνης στη κρίση/διαίσθηση –ανάγκη για επιβεβαίωση
Cherry Plum - Φόβος ότι θα χάσει τον έλεγχο ή τα λογικά του –υστερία
Chestnut Bud - Έλλειψη παρατηρητικότητας, αδυνατεί να μάθει από τα λάθη του
Chicory - Κτητικότητα, συναισθηματικοί εκβιασμοί
Clematis - Ονειροπόληση, αφηρημάδα, έλλειψη προσοχής, δυσκολία συγκέντρωσης
Crab Apple - Το καθαριστικό ίαμα, αίσθημα ακαθαρσίας, εμμονή στη λεπτομέρεια
Elm - Προσωρινό αίσθημα ανικανότητας μπροστά σε μεγάλες απαιτήσεις
Gentian - Αποθάρρυνση, ηττοπάθεια
Gorse - Απελπισία, απόγνωση
Heather - Μιλά ασταμάτητα για τον εαυτό του, εγωκεντρισμός
Holly - Αρνητικότητα, ζήλια, φθόνος, εκδίκηση, θυμός, υποψίες
Honeysuckle - Νοσταλγία – ζει στο παρελθόν
Hornbeam - Διανοητική εξάντληση, κούραση
Impatiens - Ανυπομονησία, μεγάλη εσωτερική ένταση
Larch - Έλλειψη αυτοπεποίθησης, σύμπλεγμα κατωτερότητας
Mimulus - Φόβος για συγκεκριμένα γνωστά πράγματα - ζώα, ύψος, ασθένεια και άλλα
Mustard - Περιοδική κατάθλιψη χωρίς ιδιαίτερο λόγο
Oak - Για άτομα που ποτέ δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια ξεπερνώντας τα όρια της αντοχής τους
Olive - Ολική διανοητική ή σωματική εξάντληση μετά από έντονη προσπάθεια ή χρόνια προβλήματα
Pine - Αυτοεπίκριση, αίσθημα ενοχής
Red Chestnut - Υπερβολική ανησυχία για αγαπημένα πρόσωπα
Rock Rose - Τρόμος, έντονος φόβος, πανικός
Rock Water - Διανοητική ακαμψία, επιδίωξη τελειότητας
Scleranthus - Αναποφασιστικότητα, κυκλοθυμία
Star of Bethlehem - Για κάθε περίπτωση διανοητικού ή σωματικού σοκ, πρόσφατου ή παλαιού Sweet Chestnut - Βαθύτατος εσωτερικός πόνος – 'η μαύρη νύχτα της ψυχής'
Vervain - Υπερβολικός ενθουσιασμός, ένταση, υπέρμετρος ζήλος για την σωτηρία των άλλων
Vine - Κυριαρχία, αυταρχισμός
Walnut - Θέλει να κάνει αλλαγές αλλά δεν μπορεί. Μεταβατικές περίοδοι
Water Violet - Επιθυμία για μοναξιά, υπερηφάνεια
White Chestnut - Συνεχείς ανεπιθύμητες σκέψεις και νοητικοί διάλογοι
Wild Oat - Έλλειψη στόχων και σκοπού ζωής
Wild Rose - Έλλειψη ενδιαφέροντος, παραίτηση, έλλειψη κινήτρων για αλλαγή της ζωής
Willow - Πικρία, αίσθημα ότι για την αρνητική πραγματικότητα ευθύνονται οι άλλοι
Rescue Remedy - Για κάθε επείγουσα κατάσταση, ατυχήματα, εξετάσεις, άσχημα νέα, κλπ (συνδυασμός 5 ιαμάτων)

Πηγή: ΑΠΕ, el.wikipedia.org.

Γλυκές μυρωδιές για όνειρα... γλυκά

Γεμίστε το υπνοδωμάτιό σας με ευωδιές λουλουδιών και τα όνειρά σας θα είναι γλυκά,

λένε Γερμανοί επιστήμονες που μελέτησαν το ρόλο της οσμής – της μόνης αίσθησης που δεν “κοιμάται”- κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Όταν η ευωδιά τριαντάφυλλων κατάκλυσε το δωμάτιο, στο οποίο κοιμόνταν 15 εθελόντριες, τα όνειρά τους ήταν ευχάριστα και γλυκά.

Αντίθετα όταν οι ερευνητές τοποθέτησαν κλούβια αυγά στο υπνοδωμάτιο, τα όνειρά των εθελοντών ήταν δυσάρεστα και ενοχλητικά.

Τα αποτελέσματα της έρευνας ανακοινώθηκαν στο Συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Ωτορινολαρυγγολογίας στο Σικάγο με τους Γερμανούς ερευνητές να δηλώνουν ότι τώρα προτίθενται να μελετήσουν εθελοντές που βλέπουν εφιάλτες.

“Είναι πιθανό η έκθεση σε ευχάριστες μυρωδιές να παράγει πιο ευχάριστα όνειρα”

δήλωσε ο καθηγητής Μπόρις Στακ και η ομάδα του από το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Μανχάιμ (Mannheim).

Οι ειδικοί περίμεναν μέχρι οι εθελοντές να περάσουν στο στάδιο του ύπνου REM κατά το οποίο παράγονται τα πιο πολλά όνειρα. Τότε άφησαν να αναδυθεί έντονη μυρωδιά για 10 δευτερόλεπτα. Ένα λεπτό αργότερα ξύπνησαν τους εθελοντές και τους ρώτησαν τι όνειρο έβλεπαν και τι αίσθηση τους άφησε.
Οι εθελοντές δεν είχαν την αίσθηση ότι μύρισαν κάτι κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Εντούτοις ο συναισθηματικός τόνος του ονείρου διαφοροποιήθηκε αναλόγως της διέγερσης από τις μυρωδιές.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι διαφορετικοί τύποι διέγερσης, όπως ο ήχος, η πίεση και η δόνηση, επηρεάζουν το περιεχόμενο και τον συναισθηματικό τόνο των ονείρων.

“Η οσμή είναι η μόνη αίσθηση που δεν κοιμάται”

δήλωσε ο Καθηγητής Τιμ Τζάκομπ, ειδικός στην οσμή και τη γεύση του Πανεπιστημίου Κάρντιφ και συνέχισε λέγοντας ότι η πληροφορία από την οσμή εισέρχεται στο επιχείλιο σύστημα του εγκεφάλου που περιλαμβάνει τον ιππόκαμπο που σχετίζεται με τη μνήμη και την αμυγδαλή που αφορά στην αισθηματική αντίδραση.

Οι υπόλοιπες αισθήσεις πρέπει να περάσουν από την “πύλη” του θαλάμου του εγκεφάλου, η οποία είναι “κλειστή” κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Πηγή: BBC

Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ)

Η Συναισθηματική Νοημοσύνη ή EQ, είναι ένα θέμα που έχει αναστατώσει τα τελευταία χρόνια τους κύκλους των ψυχολόγων.

Μέχρι τώρα η νοημοσύνη μετριόταν με έναν συγκεκριμένο τρόπο που στηριζόταν κυρίως στην «Νοημοσύνη του Νου» το γνωστό σε όλους μας IQ.

Πολλά τεστ βγήκαν ικανά να μετρήσουν, άλλα με περισσότερη και άλλα με λιγότερη ακρίβεια, αυτήν την ικανότητα.

Σε πολλές χώρες του κόσμου και ιδιαίτερα στην Αμερική τα τεστ αυτά έπαιζαν και παίζουν καθοριστικό παράγοντα για την επιλογή κάποιου ατόμου σε μια εργασία, σε ένα πανεπιστήμιο και γενικά σε διάφορες δραστηριότητες της ζωής.
Η λογική είναι ότι έχοντας ένα άτομο υψηλό δείκτη νοημοσύνης (IQ) μπορεί να πετύχει σε κάθε τομέα της ζωής του.

Με τα χρόνια όμως αυτή η θεωρία που είχε ήδη εδραιωθεί γερά στο κόσμο άρχισε να φαίνεται ότι δεν ανταποκρινόταν επαρκώς στην πραγματικότητα.

Υπήρχαν άτομα με υψηλό IQ, που μόνο πετυχημένα ή ευτυχισμένα δεν θα μπορούσες να τα χαρακτηρίσεις.

Τι ήταν αυτό που δεν πήγαινε καλά;

Τι ήταν αυτό που το συνηθισμένο Τεστ δεν μπορούσε να προβλέψει;

Έτσι ξεκίνησαν όλα. Έγιναν πολλές κλινικές μελέτες από πλήθος επιστημών και αποδείχθηκε τελικά ότι υπάρχουν κάποιοι επιπλέον παράγοντες, από αυτούς που απαιτούσαν τα συνηθισμένα τεστ, οι οποίοι είναι συνυπαίτιοι για την επιτυχία ή την αποτυχία στην ζωή. Αυτοί οι παράγοντες διαχωρίστηκαν και έτσι έχουμε την γνωστή σε όλους μας «Συναισθηματική Νοημοσύνη» ή EQ, ή Νοημοσύνη της Καρδιάς.

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι το IQ και το EQ δεν είναι δύο αντικρουόμενες, αλλά μάλλον δύο ξεχωριστές ικανότητες.

Ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα εξάγεται από τις έρευνες που έχουν γίνει πάνω στο θέμα, και αυτό είναι ότι είναι σχετικά σπάνιο να βρεθεί άτομο που να έχει πολύ υψηλά τον ένα δείκτη και πολύ χαμηλά τον άλλο.

Συνήθως και οι δύο δείκτες είναι σε παρόμοια επίπεδα.

Είναι σημαντικό επίσης να πούμε ότι είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει ένα Τεστ με μολύβι και χαρτί που να προσδιορίζει με σχετική ακρίβεια τον δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης, όπως υπάρχει για την διανοητική νοημοσύνη.

Τα τεστ αυτά που προσδιορίζουν τη συναισθηματική νοημοσύνη είναι κυρίως πρακτικά ή οπτικά ή τέτοιου τύπου.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ
Είναι ταχύτερος διότι δεν χρειάζεται να συλλογιστεί για το τι θα κάνει.

Οι πράξεις που πηγάζουν από αυτό τον εγκέφαλο διακατέχονται από μια ιδιαίτερα έντονη αίσθηση της σιγουριάς.

Λίγο αργότερα μπορεί να σκεφτούμε, αυτό τώρα γιατί το έκανα, σημάδι ότι ο λογικός νους αφυπνίζεται αλλά αργεί.
Ο γρήγορος αυτός τρόπος αντίληψης θυσιάζει την ακρίβεια για την ταχύτητα, βασιζόμενος στην πρώτη εντύπωση, αντιδρώντας στο σύνολο μιας εικόνας ή στις πιο εντυπωσιακές της πλευρές. Αντιλαμβάνεται τα πράγματα με μιας, σαν σύνολο και αντιδρά προτού αφιερώσει κάποιο χρόνο για διεξοδική σκέψη και ανάλυση.
Ο συγκινησιακός μας νους είναι το ραντάρ μας για τους κινδύνους, επειδή όμως λαμβάνονται γρήγορα μπορεί να είναι παραπλανητικές ή λαθεμένες.

Ο χρόνος κατά τον οποίο το συναίσθημα φτάνει στο απόγειο του είναι πάρα πολύ σύντομος μόλις λίγα δευτερόλεπτα.

Τα συναισθήματα την στιγμή της έξαρσης τους είναι ισχυροί ρυθμιστές της δράσης και της αντίληψης μας.
Παρόλα αυτά θα περιγράψουμε τώρα πως θα ήταν ένας καθαρός τύπος Νοητικής Νοημοσύνης και ένας Συναισθηματικής Νοημοσύνης, για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τη βάση των δύο τύπων.

Ο καθαρός τύπος με υψηλό Δείκτη Διανοητικής Νοημοσύνης IQ (δηλαδή αυτός που παραμερίζει την νοημοσύνη της καρδιάς) είναι σχεδόν μια καρικατούρα του διανοούμενου, διανοητικά ικανότατου ατόμου , αλλά ανεπίδεκτου ως προς τον εσωτερικό του κόσμο. Τα χαρακτηριστικά διαφέρουν ελαφρά από άνδρες σε γυναίκες, για αυτό θα εξετάζουμε και τους δύο ξεχωριστά.

ΑΝΔΡΕΣ: Δεν είναι άξιο απορίας ότι ένας άνδρας με υψηλό IQ, μπορεί να προσδιοριστεί τυπικά από ένα ευρύ φάσμα πνευματικών διαφερόντων και ικανοτήτων, Είναι φιλόδοξος και παραγωγικός, προβλέψιμος και πεισματάρης, και δεν απασχολείται με ζητήματα που αφορούν τον εσωτερικό του κόσμο. Τείνει επίσης να είναι κριτικός και καταδεκτικός, λεπτολόγος και συνεσταλμένος, άβολος με τη σεξουαλικότητα και την εμπειρία των αισθήσεων, ανέκφραστος, απόμακρος και συγκινησιακά μονότονος και ψυχρός.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ: Οι γυναίκες με υψηλό IQ έχουν την αναμενόμενη πνευματική αυτοπεποίθηση, εύκολα εκφράζουν τις σκέψεις τους, αξιολογούν πνευματικά ζητήματα κι έχουν ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων του πνεύματος και της αισθητικής. Τείνουν επίσης να είναι ενδοσκοπικές , επιρρεπείς στο άγχος, τους στοχασμούς και τις ενοχές και διστάζουν να εκδηλώσουν ανοιχτά το θυμό τους (παρόλο που το κάνουν έμμεσα).

Ο καθαρός τύπος με υψηλό Δείκτη Συναισθηματικής Νοημοσύνης EQ

ΑΝΔΡΕΣ: με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης είναι κοινωνικά ισορροπημένοι, εκδηλωτικοί και πρόσχαροι, ελεύθεροι από φοβίες και σκέψεις άγχους. Έχουν μια αξιοσημείωτη ικανότητα να αφοσιώνονται σε ανθρώπους και σκοπούς, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να τηρούν μια ηθική στάση. Είναι πονετικοί και τρυφεροί στις σχέσεις τους. Η συναισθηματική ζωή τους είναι πλούσια, αλλά και ενδεδειγμένη. Νοιώθουν άνετα με τον εαυτό τους με τους άλλους και το κοινωνικό σύμπαν μέσα στο οποίο ζουν.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ: με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης, τείνουν να είναι θετικές, να εκφράζουν ευθέως τα συναισθήματα τους, και να νοιώθουν θετικά απέναντι στον εαυτό τους. Η ζωή γι αυτές έχει νόημα. Είναι εκδηλωτικές και κοινωνικές και εκφράζουν τα συναισθήματα τους κατάλληλα (όχι με ξεσπάσματα). Προσαρμόζονται καλά στο στρες. Η κοινωνική τους ισορροπία τις κάνει να κάνουν εύκολα γνωριμίες. Νοιώθουν άνετα με τον εαυτό τους και είναι ευδιάθετες αυθόρμητες και ανοιχτές στην εμπειρία των αισθήσεων. Σπάνια νοιώθουν άγχος ή ενοχή, Σπάνια επίσης βυθίζονται σε περισυλλογή.

Όπως βλέπουμε και παραπάνω η Συναισθηματική Νοημοσύνη περιλαμβάνει χαρακτηριστικά μιας εντελώς διαφορετικής ευφυίας.

Η Συναισθηματική Νοημοσύνη περιλαμβάνει αυτεπίγνωση και έλεγχο των παρορμήσεων, επιμονή, ζήλο και αυτοενεργοποίηση, ενσυναίσθηση και κοινωνική προσαρμοστικότητα.
Αυτές είναι απαραίτητες δεξιότητες που πρέπει να έχουν οι άνθρωποι για να διαπρέψουν στη ζωή, να οικοδομήσουν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, να διακριθούν στο χώρο εργασίας τους κλπ.

Αυτές είναι επίσης η σφραγίδα ποιότητας του χαρακτήρα και της αυτοπειθαρχίας, του αλτρουισμού και της συμπόνιας, που με τη σειρά τους είναι θεμελιώδεις δεξιότητες απαραίτητες για την πρόοδο του ανθρώπινου είδους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Η ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ του ROBERT J. STERNBERG.
Εκδ. Ελληνικά Γράμματα
2. ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
Άρθρο www. ecoterika.gr
3. Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, του JOHN GOTTMAN
Εκδ. Ελληνικά Γράμματα

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Στις 25 Μαρτίου γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που είναι μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Χριστιανοσύνης. Είναι μέρα αργίας, χαράς και αγαλίασης.

Στο πρόσωπό της ο Θεός τίμησε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος και ιδιαίτερα τη γυναίκα.
Γιορτάζουμε την αναγγελία της χαρμόσυνης είδησης, που έφερε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παναγία, ότι μέσω αυτής θα ενσαρκωθεί ο Υιός του Θεού: «Ιδού νυν ευαγγελίζομαι χαράν μεγάλην» της είπε ο Αρχάγγελος.

Από αυτό το σημείο ξεκίνησε η σωτηρία της ανθρωπότητας.

Το απολυτίκιο της γιορτής μας λέει:
«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον
Και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις.
Ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται
Και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται.
Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν,
Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου».

Περιγράφεται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 1:26-38.
Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, το γεγονός του Ευαγγελισμού έλαβε χώρα στη Ναζαρέτ, ένα ασήμαντο και περιφρονημένο χωριό, για το οποίο οι άνθρωποι της εποχής εκείνης έλεγαν «αν δύναται τι αγαθόν είναι;» (Ιωάν. 1:46). Όμως, η Ναζαρέτ τιμήθηκε ιστορικά ως η ιδιαίτερη πατρίδα του Ιησού Χριστού, που επονομάστηκε και «Ναζωραίος».
Τον έκτο μήνα από τη σύλληψη του Προδρόμου, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, σταλμένος από τον Θεό, συναντά την Μαρία στο μέρος όπου διέμενε και της απευθύνει τον χαιρετισμό: «Χαίρε κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου».
Το «χαίρε» του αγγέλου δεν είναι απλός χαιρετισμός, αλλά θυμίζει τις επαγγελίες για την έλευση του Κυρίου στην αγία πόλη, όπως «Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, θύγατερ Ιερουσαλήμ, ιδού ο βασιλεύς σου έρχεταί σοι…» (Ζαχ. 9:9).
Στον χαιρετισμό αυτό, η Μαρία αντιδρά φυσιολογικά για τη νεαρή ηλικία της. Διερωτάται «ποταπός είη ο ασπασμός ούτος», δηλαδή ποιάς προέλευσης (Θείας ή μη) ήταν αυτός ο χαιρετισμός; Τότε ο άγγελος, βλέποντας τον δισταγμό της, την καθησυχάζει με τη φράση «Μη φοβού» και αμέσως της δηλώνει ότι βρήκε χάρη από το Θεό.

Ακολούθως, ο Γαβριήλ φανερώνει το περιεχόμενο της ευαγγελίας του. Η Μαρία πρόκειται να φέρει στον κόσμο ένα γιο τον οποίο θα ονομάσει Ιησού και ο οποίος «έσται μέγας» και θα αναγνωριστεί από όλους ως «Υιός Υψίστου», του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος.
Η Μαρία εκφράζει μια εύλογη απορία, που δείχνει ότι ο Λουκάς αποδίδει μεγάλη σημασία στην παρθενία της Μαρίας, και αυτό φαίνεται από την αντίρρηση που απευθύνει στον άγγελο, όταν της αναγγέλλει ότι θα γίνει η μητέρα του Μεσσία: «Πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω;» (πώς θα γίνει αυτό, αφού δεν έχω σχέσεις με άνδρα;).

Το ερώτημα αυτό, οδηγεί τον Γαβριήλ να της αναγγείλει την παρθενική σύλληψη του Ιησού με υπερφυσικό τρόπο «Πνεύμα άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι διό και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού».
Στο τέλος του Ευαγγελίου αυτού περιέχεται ένα σημαντικό θεολογικό μήνυμα.
Ο Γαβριήλ τελείωσε μεν την ευαγγελία του προς την Παρθένο, όχι όμως και την αποστολή του.
Περιμένει την συγκατάθεση της Μαρίας.
Αφού του είπε «ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου», μόνο τότε «απήλθεν απ’ αυτής ο άγγελος».
Για τον Λουκά, ούτε μία τέτοια σπουδαία ενέργεια του Θεού δεν αφαιρεί από τον άνθρωπο το χάρισμα της συνδημιουργίας. «Ευτυχισμένη Μαρία, ο κόσμος όλος περιμένει τα συγκατάθεσή σου», αναφέρει ο ιερός Αυγουστίνος.
Πραγματικά, η μητρότητα αυτή είναι θεληματική.

Η Μαρία ενδιαφέρεται να καταλάβει το κάλεσμα του Θεού με την απροσδόκητη κλήση που της αναγγέλλει ο Γαβριήλ.

Όταν διαφωτίζεται πλήρως, δέχεται, ενώ η διακονία της αυτή είναι προπάντων ελευθερία.

Η 25η Μαρτίου είναι επίσης και Εθνική Γιορτή για την Ελλάδα, η οποία καθιερώθηκε με το διάταγμα 980, στις 15 Μαρτίου 1938.
Τιμούμε τους ήρωες της Επανάστασης του 1821. Αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους ώστε η Ελλάδα να είναι μία ελεύθερη χώρα.
Από τις 29 Μαΐου του 1453, μετά την άλωση της Πόλης, για 400 χρόνια οι Έλληνες ζούσαν κάτω από την τουρκική κατοχή.
Στις 25 Μαρτίου του 1821 στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας στα Καλάβρυτα, ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, σήκωσε το Λάβαρο της Επανάστασης.
Τότε άρχισε και επίσημα η Ελληνική Επανάσταση που οδήγησε μετά από πολλούς αγώνες και θυσίες στην απελευθέρωση και αναγνώριση του Ελληνικού κράτους το 1830 με τη συνθήκη του Λονδίνου.
Τη Συνθήκη αυτή υπέγραψαν στις 22 Ιανουαρίου του 1830 η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία.
Το 1832, αφού ορίστηκαν τα σύνορα της Ελλάδας, αποδέχτηκε και η Οθωμανική αυτοκρατορία την απόφαση αυτή.
Από τότε αρχίζει η πορεία του Νέου Ελληνικού Κράτους.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

Δημιουργία... οστών κατά παραγγελία

Ελπίδα για χιλιάδες συνανθρώπους μας
θύματα τροχαίων ατυχημάτων και όχι μόνο…

Τα ιαπωνικά νοσοκομεία άρχισαν τις κλινικές δοκιμές των πρώτων στον κόσμο οστών κατά παραγγελία που θα σχεδιάζονται σε κομπιούτερ, θα ταιριάζουν απόλυτα στα κρανία των ασθενών και σταδιακά θα αντικαταστήσουν τα πραγματικά οστά, όπως μετέδωσε το Γαλλικό Πρακτορείο από το Τόκιο.

Αν αποδειχτεί επιτυχής, η ιαπωνική μέθοδος θα ανοίξει το δρόμο, ώστε οι γιατροί να δημιουργούν νέα οστά μέσα σε λίγες μόνο ώρες από τη στιγμή ενός ατυχήματος, εφόσον ο ασθενής έχει αποθηκευμένα ηλεκτρονικά στοιχεία σε ένα ιατρικό αρχείο.

Σήμερα οι γιατροί συνήθως επιδιορθώνουν τα οστά εμφυτεύοντας τμήματα πραγματικών οστών ή κεραμικών υποκατάστατων.
Τα ιαπωνικά εμφυτεύματα χρησιμοποιούν σκόνη φωσφορικού ασβεστίου, της ουσίας που δημιουργεί τα ανθρώπινα οστά, και ένα στερεοποιητικό υγρό, που κατά 80% είναι διυλισμένο νερό.

Με τον ίδιο τρόπο που ένας εκτυπωτής ψεκασμού μελάνης (inkjet) ψεκάζει σταγόνες πάνω σε ένα χαρτί, έτσι και μια ειδική συσκευή ψεκάζει το υγρό πάνω σε ένα λεπτό στρώμα της σκόνης φωσφορικού ασβεστίου για να δημιουργήσει τα επιθυμητά σχήματα των οστών. Η συσκευή επαναλαμβάνει συνεχώς την ίδια διαδικασία μέχρι να προστεθούν στρώματα του υλικού και να επιτευχθεί το επιθυμητό πάχος.
Για παράδειγμα, εκατό στρώματα δημιουργούν ένα εμφύτευμα πάχους ενός εκατοστού. Είναι αξιοσημείωτο ότι μια ανάλογη τεχνική χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για τη δημιουργία καλουπιών και προτύπων νέων προϊόντων.

Τα νέα εμφυτεύματα, δημιουργήματα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Τόκιο, σε συνεργασία με την ιαπωνική εταιρία Next 21, ονομάζονται «οστά υπολογιστικής τομογραφίας» (Computer Tomography Bones ή CT Bones) γιατί δημιουργούνται με ακρίβεια χάρη στη χρήση εικόνων τομογραφίας, που μπορούν να απεικονίσουν τις πολύπλοκες δομές του σαγονιού, των μάγουλων και άλλων μερών του κρανίου σε κλίμακα μέχρι ενός χιλιοστού.
Η τεχνική επιτρέπει επίσης τη δημιουργία μικρών τρυπών στα νέα οστά, που διευκολύνουν τις αρτηρίες του αίματος και τα κύτταρα να διαπερνούν το τεχνητό οστό και να αναδημιουργούν ένα νέο πραγματικό οστό.

Οι Ιάπωνες επιστήμονες εργάζονται ήδη πάνω στη δεύτερη γενιά των CT Bones, τα οποία θα περιέχουν νέα υλικά, που θα διευκολύνουν την «επικοινωνία» του τεχνητού με το πραγματικό οστό.

Τα νέα οστά, προς το παρόν, περιορίζονται στο κρανίο, γιατί, αντίθετα με τα άκρα, δεν χρειάζεται να σηκώνουν το βάρος του σώματος.

Οι δοκιμαστικοί έλεγχοι σε δέκα ιαπωνικά νοσοκομεία θα διαρκέσουν περίπου δύο χρόνια.
Ήδη το πανεπιστήμιο του Τόκιο έχει εμφυτεύσει τέτοια οστά σε δέκα ασθενείς, που έδειξαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Η κανονική εφαρμογή στην πράξη της νέας τεχνικής αναμένεται σε τρία έως τέσσερα χρόνια.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Ειρήνη υμίν»

«Ο ζητών ειρήνην, Χριστόν εκζητεί, ότι αυτός εστίν η ειρήνη, ο ειρηνοποιήσας δια του αίματος του Σταυρού αυτού, είτε τα εν ουρανοίς είτε τα επί της γης», γράφει ο Mέγας Bασίλειος.

Η ειρήνη της ψυχής μας
Όταν η ψυχή μας ειρηνεύει, ειρηνεύουν και οι σκέψεις μας, με αποτέλεσμα η ειρήνη να σφραγίζει και την εξωτερική μας συμπεριφορά.

Διαποτίζει και επηρεάζει τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Ενώ, αντίθετα, όταν δίνουμε τροφή στα πάθη μας, όταν επιτρέπουμε τις άσχημες ή αρνητικές σκέψεις να αναστατώνουν τον νου μας, τότε μέσα μας δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη και επομένως ούτε εξωτερική ειρηνική κατάσταση.
Δεν έχει ειρήνη μέσα του αυτός που μισεί.
Δεν έχει ειρήνη στην ψυχή του αυτός που θυμώνει ή κατακρίνει τους συνανθρώπους του.
Η ΕΙΡΗΝΗ προϋποθέτει «την κατά των παθών δεσποτείαν», δηλαδή την υπερνίκηση των διαφόρων παθών.

Ο τελικός προορισμός του ανθρώπου, κτισμένου κατ’ εικόνα του Θεού, δεν είναι άλλος παρά το ν’ αποτελεί το «σύνδεσμο» ενότητας ολόκληρης της Δημιουργίας, συντελώντας στην τελική ένωση της κτιστής ανθρωπότητας με την άκτιστη Θεότητα του Λόγου.
Αυτή είναι η αιώνια και ακατάλυτη Ειρήνη, που επιτρέπει στον άνθρωπο να γίνει ό,τι ακριβώς είναι ο Θεός, χωρίς να ταυτιστεί με την ουσία Του.

Η ΕΙΡΗΝΗ εμβαθύνεται στην ανθρώπινη φύση τόσο περισσότερο όσο αυτή η φύση προσανατολίζεται προς την ένωσή της με τη Θεία φύση του Δημιουργού της.

Όσοι εργάζονται γι’ αυτήν την ένωση, είναι οι μόνοι πραγματικοί ειρηνοποιοί και γι’ αυτό ακριβώς «υιοί Θεού κληθήσονται...».

Την ΕΙΡΗΝΗ ως πνευματική Tου κληρονομιά μας άφησε ο Ιησούς Χριστός κατά την τελευταία ομιλία Του την ώρα του Μυστικού Δείπνου:
«Ειρήνην αφήνω εις εσάς, ειρήνην την εμήν δίδω εις εσάς, ουχί καθώς ο κόσμος δίδει, σας δίδω εγώ. Ας μη ταράττηται η καρδία σας, μηδέ ας δειλιά». Ιωάν. ιδ΄27.

Με αυτά τα λόγια, λίγο πριν πάρει το δρόμο για τον Γολγοθά, ο Ιησούς Χριστός, αποχαιρέτισε τους μαθητές του και τους άφησε παρακαταθήκη την ΕΙΡΗΝΗ την δική Του, την πραγματική ειρήνη, την ειρήνη του Θεού την υπερέχουσαν πάντα νουν… Φιλιπ. δ΄7.

Και μετά την ανάστασή Του στην πρώτη συνάντηση με τους μαθητές Του, ο χαιρετισμός Του ήταν, ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΙΝ.

Μας άφησε την ΕΙΡΗΝΗ, κάνοντας μάλιστα διάκριση μεταξύ της υποκριτικής ή έστω πρόσκαιρης ειρήνης του κόσμου και της δικής Του ειρήνης, της πραγματικής ειρήνης, η οποία δεν γνωρίζει δόλο και υστεροβουλία.

Τι σημαίνει ειρήνη; Τι είναι ειρήνη;
Ειρήνη, κατά μία έννοια, είναι η κατάσταση ησυχίας χωρίς ταραχές, διαμάχες, πολέμους μεταξύ ατόμων, κοινωνικών ομάδων, κρατών, κ.λ.π.
Οι άνθρωποι δεν έχουν σταματήσει να αγωνίζονται για την ειρήνη, αλλά ποτέ δεν υπάρχει ειρήνη. Απεναντίας, όταν λέγουσιν ειρήνη και ασφάλεια, τότε έρχεται αιφνίδιος όλεθρος… Α΄ Θεσσαλ. ε΄ 3.

Εκείνο όμως που μας ενδιαφέρει και μας χρειάζεται πραγματικά είναι η κατάσταση εσωτερικής γαλήνης και ψυχικής ηρεμίας, δηλαδή είναι η ΕΙΡΗΝΗ της ψυχής.

Ο Απ. Παύλος κήρυττε «Χριστός εστίν η ειρήνη ημών» και συνιστούσε και προέτρεπε τους ανθρώπους λέγοντας «ει δυνατόν μετά πάντων ανθρώπων ειρηνεύετε».
Σήμερα, σε κάθε Θεία Λειτουργία παρακαλούμε τον Θεό «υπέρ της άνωθεν ειρήνης» και «υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου».

Πού είναι η ειρήνη; Υπάρχει ειρήνη;
Ναι, υπάρχει ειρήνη όχι όμως εκεί που την ψάχνουμε, ούτε αποκτάτε με τα μέσα που προσπαθούμε.
Η ειρήνη προσφέρεται πλούσια και δωρεάν από τον Άρχοντα της ειρήνης , τον Ιησού Χριστό. Η ειρήνη ξεκινάει από την ψυχή μας.
Αν η ψυχή μας είναι ταραγμένη και δεν μπορεί να ησυχάσει όση ηρεμία , ειρήνη, ησυχία και αν υπάρχει γύρω μας δεν νιώθουμε καλά.
Αν όμως η ψυχή έχει ειρήνη, τότε η εξωτερική ακαταστασία δεν μπορεί να την προσβάλει, δεν μπορεί να αφαιρέσει μέσα από την ψυχή την ειρήνη.

Όπως όλα στηρίζονται στο νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, έτσι και η ειρήνη εξαρτάται από το πώς στεκόμαστε απέναντι σ’ αυτόν που μπορεί να μας δώσει ειρήνη.

Όταν κλειδώνουμε την πόρτα της καρδιάς μας και δεν αφήνουμε τον Θεό της ειρήνης να μπει μέσα, τότε δεν θα μπορέσουμε να νιώσουμε την αληθινή ειρήνη.

«Eίθε να ήκουες τα προστάγματά μου! Τότε η ΕΙΡΗΝΗ σου ήθελεν είσθε ως ποταμός, και η δικαιοσύνη σου ως κύματα θαλάσσης». Ησα. μη΄ 18.

Αν αφήσουμε τον Άρχοντα της ειρήνης, τον Ιησού Χριστό, να φέρει την ειρήνη μέσα μας και να αποκαταστήσει τις σχέσεις μας με τον Δημιουργό, τότε θα μπορούμε να λέμε σαν τον Δαβίδ, «Εν ειρήνη θέλω και πλαγιάσει και κοιμηθεί, διότι Συ μόνος Κύριε με κατοικίζεις εν ασφαλεία». Ψαλ. δ΄ 8.

Παραιτήσου από το δικό σου θέλημα,
Για να βρεις ειρήνη ψυχής,
Γιατί το θέλημα του ανθρώπου
Έχει γίνει χάλκινο τείχος
Και εμποδίζει το φωτισμό και την Ειρήνη…
(Γέροντος ΙΩΣΗΦ Ησυχαστού)