Αγαπήστε τον εαυτό σας, είναι θεραπευτικό!

Όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε ότι η διάθεση και ο τρόπος αντιμετώπισης των καταστάσεων, ευχάριστων και μη, στη καθημερινή μας ζωή είναι επιλογή μας. Δηλαδή, μπορούμε να ελέγξουμε όχι το πώς νιώθουμε, αλλά το πώς θα το εκφράσουμε, γεγονός που μπορεί περαιτέρω να καθορίσει τη λεγόμενη στάση ζωής μας.

Υπάρχουν, λοιπόν, άνθρωποι που έχουν διαλέξει να ζουν με μια πιο αισιόδοξη αντίληψη απέναντι στον εαυτό τους και τη ζωή, σε αντίθεση με εκείνους που αφήνοντας σε πιο πεσιμιστικές θεωρήσεις των πραγμάτων. Και βέβαια, οι θεωρήσεις αυτές μπορεί να επηρεάσουν όχι μόνο την έκβαση κάποιου θεραπευτικού σχήματος στην αντιμετώπιση μιας ασθένειας, αλλά και τη γενικότερη σωματική και πνευματική μας ισορροπία και ευεξία.

Όπως καταδεικνύουν πολλές επιστημονικές έρευνες σε διάφορους τομείς της υγειάς, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας, αλλά και το περιβάλλον μας είναι δυνατό να βοηθήσει στο να έχουμε ένα καλύτερο επίπεδο υγείας, δηλαδή να προλάβουμε ή ακόμα και να αντιμετωπίσουμε πολλές παθήσεις.

Ο εγκέφαλος παρουσιάζει την ιδιότητα να «προγραμματίζεται» ανάλογα με τις σκέψεις μας. Δηλαδή, κάποιες λέξεις που περικλείουν αρνητικότητα, όπως «δεν μπορώ», «δεν είμαι ικανός» κλπ. ανατροφοδοτούν ουσιαστικά τον εγκέφαλο μας με αρνητικά μηνύματα. Το αποτέλεσμα συνήθως είναι η γέννηση ή επανεκδήλωση αρνητικών συναισθημάτων, δημιουργώντας έναν κύκλο, γεγονός που μπορεί να βασιστεί στην απλή αρχή αιτίου-αιτιατού.

Η θετικότητα των σκέψεων μας, σε οποιοδήποτε επίπεδο, μπορεί να μας κάνει όχι μόνο πιο ήρεμους και ισορροπημένους, αλλά και περισσότερο υγιείς. Είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένο το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παθήσεων έχουν ψυχοσωματική βάση. Φαίνεται ότι ο ανθρώπινος οργανισμός έχει εξαρχής ανεπτυγμένους αμυντικούς μηχανισμούς, που ελέγχονται από τον εγκέφαλο, οι οποίοι προσπαθούν να επαναφέρουν την ισορροπία όταν αυτή για κάποιο λόγο φορτίζει αρνητικά.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι οι λέξεις λειτουργούν ως σύμβολα τόσο για εμάς όσο και για τον εγκέφαλο μας. Κάθε λέξη είναι σε θέση να υπενθυμίσει, όχι πάντα σε εκούσιο επίπεδο, κάποια δυσάρεστη ή ευχάριστη κατάσταση, γεγονός που στην συνέχεια πυροδοτεί μια σειρά από αντιδράσεις του οργανισμού προκειμένου αυτός να ανταπεξέλθει στο βιολογικό status που τα γεννηθέντα συναισθήματα έχουν διαμορφώσει. Δηλαδή, αν η λέξη που χρησιμοποιήσαμε προκάλεσε τη δημιουργία άγχους ή στενοχώριας, τότε σαν απόκριση, ο οργανισμός παράγει κάποιες ορμόνες, οι οποίες μπορούν να έχουν ιδιαίτερα βλαπτικές επιδράσεις. Παράδειγμα αποτελεί η ορμόνη κορτιζόλη, η οποία έχει σαν φυσιολογικό ρόλο την προσαρμογή του οργανισμού σε περιόδους παρατεταμένης νηστείας.

Η υπερέκκριση κορτιζόλης για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως επέρχεται ως αποτέλεσμα ιδιαίτερα αγχωτικών καταστάσεων, προκαλεί πολλές «φθορές» στον οργανισμό μας με συνολικό αποτέλεσμα την εξασθένηση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Το αντίθετο προκαλεί μια ευχάριστη σκέψη. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε αύξηση της συγκέντρωσης κάποιων βιογενών αμινών και πεπτιδίων, όπως η σεροτονίνη, που ενισχύουν τα συναισθήματα της ικανοποίησης και της ευχαρίστησης, βελτιώνουν τη διάθεση, καταπραΰνουν το άγχος και εξασφαλίζουν έναν ήσυχο ύπνο.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφερόμαστε ότι η επίδραση των ορμονών στην άμυνα του οργανισμού μας και στη γενικότερη σωματική μας υγεία οφείλεται στο ότι οι ορμόνες δεν εντοπίζονται μόνο στο νευρικό μας σύστημα, αλλά και σε άλλα σημεία του σώματος μας, όπου κατέχουν διαφορετικούς ρόλους. Για παράδειγμα, η σεροτονίνη βρίσκεται επίσης στα αιμοπετάλια, σε ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού και του πεπτικού μας συστήματος, ενώ η κορτιζόλη έχει πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού.

Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι η αυξημένη ένταση και στενοχώρια, είναι σε θέση όχι μόνο να επηρεάσουν αρνητικά την αντιμετώπιση των παθήσεων, αλλά μπορούν ακόμα και να προκαλέσουν την πάθηση. Η υπερέκκριση κορτιζόλης προκαλεί εξασθένιση του ανοσοποιητικού, αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης λοιμώξεων, καρκίνου, χειροτερεύει τα συμπτώματα του σακχαρώδους διαβήτη και καταστρέφει τα νευρικά κύτταρα.

Επειδή ο σύγχρονος ρυθμός ζωής επιβάλλει δυσάρεστες και αγχωμένες σκέψεις, είναι δείγμα καλής σχέσης με τον εαυτό μας η προσπάθεια εύρεσης τρόπων χαλάρωσης, καθώς και η παρατεταμένη εσωτερική παρατήρηση. Μην παραδίδεστε αμαχητί στο πνεύμα των ημερών που συνιστά αδιάκοπη και αλόγιστη χρήση σκευασμάτων, όπως είναι τα ηρεμιστικά, που βοηθούν στην επίτευξη μιας πλασματικής μόνο ημέρας, η οποία ουσιαστικά μετατρέπει την υπερευαισθησία ορισμένων ατόμων σε άκαμπτη αναλγησία.

Επιλέξτε πιο φυσικούς και λιγότερο «επικίνδυνους» τρόπους να χαλαρώσετε και προσπαθήστε να είστε πάντα σε επαφή με τον εαυτό σας και τα συναισθήματα σας. Αν και αυτή είναι η δύσκολη οδός, σίγουρα θα σας αποζημιώσει. Άλλωστε, πως θα είσαστε σε θέση να νιώσετε την ευτυχία, αν δε μπορείτε να νιώσετε τίποτα; Κάντε μια καλή αρχή, συμπεριφερθείτε στον εαυτό σας σαν να μιλούσατε σε κάποιον άνθρωπο που αγαπάτε, όπως για παράδειγμα στον καλύτερο σας φίλο. Θα του συνιστούσατε ποτέ να ζει βυθισμένος στο άγχος και τη στενοχώρια; Θα τον παρηγορούσατε;

Χρησιμοποιήστε τις ίδιες λέξεις με τις οποίες θα απευθυνόσασταν στο αγαπημένο σας πρόσωπο, όμως αυτή τη φορά μιλήστε έτσι στον εαυτό σας. Είναι μια τεχνική που μπορεί να προγραμματίσει τον εγκέφαλο με τέτοιο τρόπο, ώστε με την πάροδο του χρόνου να ελαττωθεί το άγχος και να αναπτυχθούν ιδιαίτερα ωφέλιμοι αυτό-προστατευτικοί μηχανισμοί, οι οποίοι βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τόσο σε ψυχικό όσο και σε σωματικό επίπεδο.

Είναι πράγματι ύψιστης σημασίας η επίτευξη και διατήρηση της ψυχικής μας ισορροπίας για να είμαστε υγιείς, αλλά και ευτυχισμένοι.
Άλλωστε, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρώτος ο πατέρας της ιατρικής υποστήριξε ότι
«πρώτα νοσεί η ψυχή και μετά το σώμα».

Αγαπήστε τον εαυτό σας…

Είναι μια αγάπη 
που δεν θα σας προδώσει ποτέ!..
------------------------------------------------------------
Πηγή : [ "Ομοιοπαθητική Ιατρική", Ειρήνης Μωελλά-Καφίρη, 
Φαρμακοποιός, τεύχος 40, σ30 ]

Tο ΔΩΡΟ της Προσφοράς

Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να θέσουμε σε λειτουργία το Νόμο της Προσφοράς, είναι να πάρουμε την απόφαση να προσφέρουμε με Αγάπη κάτι σε οποιονδήποτε με τον οποίο ερχόμαστε σε επαφή. Δεν χρειάζεται να είναι κάτι ακριβό, ούτε καν υλικό.
Μπορεί να είναι ένα λουλούδι, 
μια φιλοφρόνηση 
ή μια θετική σκέψη.
Στην πραγματικότητα, οι πιο ισχυρές μορφές προσφοράς δεν είναι υλικές.
Τα δώρα της φροντίδας, της προσοχής, της τρυφερότητας και της εκτίμησης είναι μερικά από τα πιο πολύτιμα που μπορούμε να προσφέρουμε και που δεν μας κοστίζουν τίποτα.
Όταν συναντάμε κάποιον μπορούμε σιωπηλά να του ευχόμαστε ευτυχία, χαρά και ευημερία. Αυτό το είδος σιωπηλής προσφοράς είναι πολύ δυνατό.

Ένα από τα πράγματα, που αξίζει να διδάξουμε και στα παιδιά μας, είναι να μην επισκεπτόμαστε ποτέ κάποιο σπίτι χωρίς να φέρνουμε μαζί μας ένα δώρο.
Ίσως μου πείτε:
"Μα πώς μπορώ να δώσω στους άλλους, τη στιγμή που δεν έχω αρκετά ούτε για τον εαυτό μου;"
Κι όμως. Μπορούμε να προσφέρουμε μονάχα ένα λουλούδι ή μια κάρτα στην οποία να γράφουμε τα καλά μας αισθήματα για το πρόσωπο που επισκεπτόμαστε. Μπορούμε να χαρίσουμε μια φιλοφρόνηση, έναν καλό λόγο ή απλά μια θετική σκέψη.

Πρέπει να πάρουμε την απόφαση 
να προσφέρουμε, όπου πάμε 
και σε όποιον συναντήσουμε.

Όσο περισσότερο δίνουμε, τόσο μεγαλύτερη πεποίθηση θα αποκτάμε για τα θαυμαστά αποτελέσματα αυτού του νόμου. Καθώς θα δεχόμαστε περισσότερα, θ' αυξάνει και η δυνατότητά μας να προσφέρουμε περισσότερα.
Η αληθινή φύση είναι αυτή της αφθονίας, αφού η φύση υποστηρίζει κάθε ανάγκη και επιθυμία. Στην ουσία δεν μας λείπει τίποτα, μιας και η αληθινή μας φύση είναι αυτή της καθαρής δυνατότητας και των απεριόριστων πιθανοτήτων. Πρέπει λοιπόν να γνωρίσουμε πως κατέχουμε από τη φύση μας το χάρισμα της αφθονίας ανεξάρτητα με το πόσο λίγα ή πολλά χρήματα διαθέτουμε σήμερα -αφού πηγή κάθε πλούτου είναι το πεδίο της καθαρής δυνατότητας.

Η συνείδηση γνωρίζει τέλεια πώς να εκπληρώνει κάθε ανάγκη, όπως η χαρά, η αγάπη το γέλιο, η γαλήνη, η αρμονία και η γνώση.

Αν αναζητάμε πρώτα απ' όλα αυτά τα πράγματα -όχι μόνο για μας αλλά και για τους άλλους- όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους και μάλιστα ανέλπιστα γρήγορα.

Για να θέσω λοιπόν σε εφαρμογή το Νόμο της Προσφοράς, πρέπει να αποφασίσω να ακολουθήσω τα παρακάτω βήματα:

• Όπου και να πηγαίνω και σε όποιον κι αν συναντώ, θα προσφέρω ένα δώρο. Το δώρο αυτό μπορεί να είναι ένας καλός λόγος, ένα λουλούδι ή μια θετική σκέψη.  
• Σήμερα θα χαρίσω κάτι σε όποιον συναντήσω και έτσι θα ξεκινήσω τη διαδικασία της κυκλοφορίας χαράς, του πλούτου και της αφθονίας στη ζωή μου και στις ζωές των άλλων.
• Σήμερα θα δεχτώ με ευγνωμοσύνη, όλα τα δώρα που η ζωή έχει να μου προσφέρει. 
• Θα δεχτώ τα δώρα φύσης: το ηλιόφωτο και το κελάηδημα των πουλιών, τις ανοιξιάτικες βροχές ή το πρώτο χιόνι του χειμώνα. 
•  Θα είμαι επίσης ανοιχτός στις προσφορές των άλλων, όποια μορφή κι έχουν, υλικού δώρου, χρημάτων, καλών λόγων ή μιας απλής ευχής. 
•  Θα αποφασίσω να διατηρήσω την κυκλοφορία του πλούτου στη ζωή μου, παίρνοντας και δίνοντας τα πιο πολύτιμα δώρα: τα αγαθά τη τρυφερότητας, της φροντίδας, της εκτίμησης και της αγάπης. 
•  Κάθε φορά που θα συναντώ κάποιο θα του εύχομαι σιωπηλά κάθε ευτυχία, χαρά και ευημερία στη ζωή του.

Κάθε δράση δημιουργεί μια ροή ενέργειας, η οποία επιστρέφει σ' εμάς με παρόμοια μορφή.

Ό,τι σπέρνουμε, εκείνο και θερίζουμε

Όταν επιλέγουμε δραστηριότητες οι οποίες φέρνουν ευτυχία και επιτυχία στους άλλους, τότε καρπός μας θα είναι η ευτυχία και η επιτυχία.
Όλοι έχουμε ακούσει την έκφραση
"'Ο,τι σπείρεις θα θερίσεις".
Είναι φανερό, επομένως, πως: 

Αν θέλουμε να φέρουμε την ευτυχία στη ζωή μας, θα πρέπει να μάθουμε πώς να σπέρνουμε τους σπόρους της. 

Αν αναζητάμε πρώτα απ' όλα αυτά τα πράγματα 
-όχι μόνο για μας αλλά και για τους άλλους- 
όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους 
και μάλιστα ανέλπιστα γρήγορα. 

Εύχομαι μια χαρούμενη 

και δημιουργική εβδομάδα

προσφοράς προς όλους!

----------------------------------------------------------------
Πηγή: (Εμπνευσμένο από το βιβλίο του Ντίπακ Τσόπρα,  
"Οι επτά πνευματικοί νόμοι της επιτυχίας", εκδ. Έσοπτρον)

To πεπρωμένο μας ή οι επιλογές μας;

Πρόσεχε τις σκέψεις σου, γίνονται λόγια. Πρόσεχε τα λόγια σου, γίνονται πράξεις. Πρόσεχε τις πράξεις σου, γίνονται συνήθειες. Πρόσεχε τις συνήθειές σου, γίνονται χαρακτήρας. Πρόσεχε το χαρακτήρα σου, γιατί γίνεται η μοίρα σου (Φρανκ Άουτλω)
Πεπρωμένο, ειμαρμένη, μοίρα, γραφτό…

Η έννοια του πεπρωμένου αποτελεί σταθερή αξία που συναντάται σε όλες τις περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας.
Κατά τον Ιπποκράτη, «Κάθε πράγμα, μικρό ή μεγάλο, εκτελεί το έργο για το οποίο προορίσθηκε».
Με αυτό το θέμα έχουν ασχοληθεί φιλόσοφοι, θεολόγοι, επιστήμονες, κοινωνιολόγοι και μάγοι.
Πρωταγωνιστεί σε αμέτρητα λογοτεχνικά έργα, από την αρχαία ελληνική τραγωδία μέχρι τις σύγχρονες ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Μας συντροφεύει σε κάθε μας στιγμή.
Ποιος από μας δεν έχει πει για κάτι ότι «ήταν γραφτό», παρόλο που εξακολουθούμε να πιστεύουμε στην ελεύθερη βούλησή μας;

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον;

Η λέξη «πεπρωμένο» επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Για τους αρχαίους, οι οποίοι δεν είχαν προσδιορίσει τους μηχανισμούς αιτίου-αιτιατού στα φυσικά φαινόμενα, η μοίρα, με την έννοια του μελλοντικού, βρισκόταν στα χέρια ιδιότροπων και απρόβλεπτων θεοτήτων. Για να της ξεφύγουν έπρεπε να ερμηνεύουν τα θεόσταλτα σημάδια μέσω των θυσιών.
Μολονότι στις μέρες μας οι πρακτικές πρόβλεψης του μέλλοντος, από το ωροσκόπιο μέχρι τη χειρομαντεία, είναι ευρέως διαδεδομένες, οι περισσότεροι από εμάς είμαστε κυρίαρχοι των επιλογών στη ζωή μας. Κι όμως, το πεπρωμένο συνδέεται με τις κοινωνικές δομές που περιορίζουν την ατομική ελευθερία.
Ας μην ξεχνάμε ότι μόλις πρόσφατα καταργήθηκαν οι κάστες στην Ινδία.
Επιπροσθέτως συσχετίζεται και με το DNA, το οποίο καθορίζει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τη ζωή μας.
Σε κάθε περίπτωση, το πεπρωμένο δεν θεωρείται αήττητο.
Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι αξίζει να δώσουμε τη μάχη, όπως έκανε ο ιπποκόμος Ουίλιαμ Θάτσερ, ο οποίος νίκησε τη μοίρα του στους θρύλους του Καντέρμπουρι.

Πιόνια της μοίρας;

Από αγρότης, μεγιστάνας. Η κοινωνία μας δεν είναι πλέον κλειστή, αφού μπορούμε να βελτιώσουμε την αρχική μας κατάσταση.
Ο Χένρι Φορντ, από αγροτική οικογένεια, κατάφερε να ιδρύσει την αυτοκρατορία Ford Motor Company. Είναι ο τέλειος εκφραστής του αμερικανικού ονείρου, του μύθου ότι ο καθένας μπορεί να αλλάξει το πεπρωμένο του αν εργαστεί σκληρά και κινηθεί έξυπνα. Σήμερα είναι ευρέως διαδεδομένη η αντίληψη ότι μπορούμε να επιλέξουμε το μέλλον μας. Είναι πράγματι έτσι; Πόσες πιθανότητες έχουμε να βελτιώσουμε την κοινωνική θέση που κληρονομήσαμε από την οικογένειά μας; Ποιες κοινωνίες παρέχουν δυνατότητες ανέλιξης;

Κινητική δημοκρατία

Στις σύγχρονες κοινωνίες είμαστε ελεύθεροι να επιλέγουμε πού θα εργαστούμε, πού θα διαμείνουμε, ποιόν θα παντρευτούμε. Τις ίδιες επιλογές έκαναν πριν από εμάς και άλλοι. Σύμφωνα με τους κοινωνιολόγους, μια κινητική κοινωνία εξασφαλίζει τα ίδια κοινωνικά, πολιτικά και ατομικά δικαιώματα, σε αντίθεση με τις κλειστές, οι οποίες δομούνται με βάση τις κάστες. Στις τελευταίες η κατανομή των ρόλων είναι άκαμπτη και γίνεται βάσει των θρησκευτικών κριτηρίων. Για παράδειγμα, στην Ινδία οι κάστες καθόριζαν την επιλογή επαγγέλματος και συντρόφου, ρυθμίζοντας δραματικά το μέλλον των ανθρώπων. Από την άλλη, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες των περασμένων αιώνων ήταν τουλάχιστον σκληρές. Το πεπρωμένο ήταν εν πολλοίς καθορισμένο τόσο για τον φτωχό όσο και για τον ευγενή, αφού ο αριστοκράτης κληρονομούσε τα θρησκευτικά ή στρατιωτικά αξιώματα του πατέρα του.
Για τους λιγότερο ευκατάστατους, η μοίρα όριζε να συνεχίσουν τις δραστηριότητες της οικογένειάς τους. Οι πλούσιοι αστοί είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν κάποιον τίτλο και να γίνουν ευγενείς, εκτελώντας δημόσιες υπηρεσίες ή αγοράζοντας εδάφη.
Γενικά η κοινωνία καταδίκαζε κάθε είδους αλλαγές. Οι νέοι αριστοκράτες που είχαν αλλάξει τη μοίρα τους αντιμετωπίζονταν με περιφρόνηση. Πραγματικοί ευγενείς ήταν όσοι είχαν κληρονομικό δικαίωμα, ενώ οι υπόλοιποι θεωρούνταν παρείσακτοι. Ακόμη και σήμερα οι νεόπλουτοι κατηγορούνται για έλλειψη παιδείας και καλών τρόπων…

Το αμερικανικό όνειρο

Στην αστική και βιομηχανική κοινωνία όλα άλλαξαν άρδην. Η κοινωνική σταθερότητα δεν επιτυγχάνεται με τη στεγανότητα των κοινωνικών τάξεων.
Οι άποικοι των ΗΠΑ, που προέρχονταν από την άκαμπτη ευρωπαϊκή κοινωνία, δημιούργησαν έναν νέο κόσμο που στηρίχτηκε στην κινητικότητα. H τόλμη και η επιχειρηματικότητα αποτέλεσαν τη βάση του αμερικανικού ονείρου.
Σταδιακά προέκυψε ο μύθος του «self-made man», του αυτοδημιούργητου ανθρώπου που πετυχαίνει αποκλειστικά με τις δυνάμεις του.
Έτσι οι νέες ιδεολογίες δημιούργησαν νέα πεπρωμένα.
Σύμφωνα με τις φιλελεύθερες ιδέες, η ατομική αξία καθορίζει την αξία στην αγορά. Παράλληλα διαμορφώθηκε και το ταξικό πεπρωμένο.
Για τον Μαρξ, το μέλλον της ανθρωπότητας ταυτίστηκε με τη νίκη του προλεταριάτου.

Πόσο καθοριστικό είναι το σημείο εκκίνησης 
στις μέρες μας;

Παρότι πολλοί Έλληνες ασκούν διαφορετικό επάγγελμα από εκείνο των γονιών τους, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν απομακρύνονται από την αρχική κοινωνική τους θέση. Το σημείο εκκίνησης ασκεί ισχυρή επίδραση στο επαγγελματικό τους μέλλον. Μια ευνοϊκή αρχική κατάσταση εξασφαλίζει καλύτερη μόρφωση είτε επειδή η οικογένεια έχει τη δυνατότητα να προσφέρει είτε επειδή το παιδί δεν είναι υποχρεωμένο να εργαστεί. Παράλληλα εξασφαλίζει ένα σημαντικό δίκτυο γνωριμιών για την είσοδο στην αγορά εργασίας μέσα από την ίδια την οικογένεια ή μέσω γνωστών και φίλων.

Με λίγα λόγια, σχέσεις και ευκαιρίες αλληλοεπιδρούν. Πολλά παιδιά της ανώτερης τάξης παραμένουν ψηλά, ενώ άλλα των κατώτερων τάξεων παραμένουν χαμηλά. Στην πραγματικότητα δεν δίνονται ίσες ευκαιρίες, καθώς μόλις ένα μικρό ποσοστό των παιδιών που προέρχονται από την εργατική τάξη ανεβαίνουν στην κλίμακα.

Πόσο βοηθά το σχολείο;

Δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ευκαιρίες ανέλιξης, πάντα όμως μπορούμε να καθορίσουμε τη μοίρα μας. Η εκπαίδευση επηρεάζει σημαντικά την κινητικότητα για την απόκτηση δεξιοτήτων που είναι χρήσιμες σήμερα, όπως οι ξένες γλώσσες και η τεχνολογία. Εκτός από το σχολείο, και άλλες κοινωνικές παροχές θα μπορούσαν να εξασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες σε κάποιο υγιές κοινωνικο-πολιτικό σύστημα.

Νομίζω πως όλοι έχουμε τη δυνατότητα να καθορίζουμε το πεπρωμένο μας μέσα από τη σκληρή δουλειά, τις επιλογές μας και την αναζήτηση των ευκαιριών, αντί να «μοιρολατρούμε»…

Ίσως το πεπρωμένο να προκύπτει όταν η σωστή προετοιμασία μαζί με ανάγκη και τη θέληση συναντήσουν την ευκαιρία…

Ίσως, κατά τον Ηράκλειτο,
«Το ήθος του ανθρώπου χαράζει τη μοίρα του».

Ή, όπως έλεγε ο μεγάλος μας Ν. Καζαντζάκης:
«Το πιο μεγάλο εγώ σε αυτή τη γης του αντρούς λογαριάζω χρέος, τη μοίρα του άσπλαχνα να πολεμάει και το γραφτό να σβήνει».

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Τα 20 επαγγέλματα του μέλλοντος!

Το Βρετανικό Υπουργείο Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων ζήτησε πρόσφατα από μια ομάδα επιστημόνων που ασχολούνται με τις τεχνολογίες του μέλλοντος να περιγράψουν πώς η τεχνολογική και επιστημονική πρόοδος θα επηρεάσει τα σημερινά επαγγέλματα.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν από την ομάδα Fast Future Research στην Έκθεση «Shape of Jobs to Come» και ήταν πραγματικά εκπληκτικά. Η μελέτη παρουσίασε 20 επαγγέλματα, που ενδέχεται να θεωρούνται συνηθισμένα το 2020 ή το 2030 σήμερα όμως ακούγονται σαν... σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Χειρουργοί που θα κάνουν επεμβάσεις για να δίνουν μεγαλύτερη χωρητικότητα μνήμης στους ανθρώπους, ελεγκτές καιρού, κατασκευαστές ζωντανών ανθρώπινων μελών και «κάθετοι» αγρότες είναι μόνο μερικά από τα μελλοντικά επαγγέλματα που παρουσιάστηκαν.

Διαβάστε παρακάτω τη λίστα με τα 20 πιο ενδιαφέροντα επαγγέλματα του μέλλοντος:

1. Κατασκευαστές μελών του ανθρώπινου σώματος: Η τεχνολογία θα προχωρήσει αρκετά ώστε να δημιουργούνται ζωντανά ανθρώπινα μέλη με αποτέλεσμα να υπάρξει ανάγκη κατασκευαστών μελών του σώματος και καταστημάτων που θα τα πωλούν και θα τα επισκευάζουν.

2. Νανο-γιατροί: Πρόοδοι στον τομέα της νανοτεχνολογίας για τη δημιουργία υποατομικών συσκευών και θεραπειών είναι πολύ πιθανόν να φέρουν αλλαγές στην προσωπική περίθαλψη και έτσι θα χρειαστεί μια νέα γενιά νανο-ειδικών ιατρικής που θα διαχειρίζονται τις νέες θεραπείες.

3. Αγρότες γενετικά τροποποιημένων τροφίμων: Οι αγρότες νέας γενιάς θα καλλιεργούν φυτά και θα εκτρέφουν ζώα που θα είναι γενετικά τροποποιημένα έτσι ώστε να παράγουν περισσότερη τροφή και να περιέχουν θρεπτικές πρωτεΐνες.

4. Διαχειριστές/ σύμβουλοι ηλικιωμένων: Θα χρειαζόμαστε ειδικούς οι οποίοι θα διαχειρίζονται την υγεία και τις ανάγκες του πληθυσμού ηλικιωμένων. Θα μπορούν να χρησιμοποιούν μια σειρά από νέες θεραπείες φαρμάκων, ψυχικής υγείας και εκγύμνασης.

5. Χειρούργοι αύξησης της μνήμης: Χειρουργοί θα μπορούν να προσθέσουν επιπλέον μνήμη σε ανθρώπους και να βοηθήσουν αυτούς που είναι υπερβολικά εκτεθειμένοι σε πληροφορίες και χρειάζονται περισσότερη μνήμη για να αποθηκεύουν την ενέργεια.

6. Ηθικιστές της Νέας επιστήμης: Καθώς η επιστημονική πρόοδος επιταχύνεται σε τομείς όπως η κλωνοποίηση, ενδέχεται να χρειαστεί μια νέα γενιά ανθρώπων που θα καταλαβαίνουν την επιστήμη και θα βοηθούν την κοινωνία να κάνει ηθικές επιλογές εξέλιξης. Δεν θα είναι πια ζήτημα το αν μπορούμε να κάνουμε κάτι αλλά το αν πρέπει.

7. Διαστημικοί πιλότοι, τουριστικοί ξεναγοί και αρχιτέκτονες: Με εταιρείες ήδη πολλά υποσχόμενες στον τουριστικό χώρο, θα χρειαστούμε πιλότους και ξεναγούς του διαστήματος καθώς και αρχιτέκτονες που θα σχεδιάζουν που θα ζούμε και θα εργαζόμαστε. Τρέχοντα έργα στο SICSA (Πανεπιστήμιο του Χιούστον) περιλαμβάνουν ένα θερμοκήπιο στον Άρη, σεληνιακά φυλάκια και οχήματα εξερεύνησης του διαστήματος.

8. Κάθετοι αγρότες: Τα κάθετα αγροκτήματα, σε ουρανοξύστες στο κέντρο των πόλεων θα αυξηθούν εντυπωσιακά μέχρι το 2020.

9. Ειδικοί αντιστροφής της κλιματικής αλλαγής: Όσο αυξάνονται οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, θα χρειαστούν μηχανικοί – επιστήμονες για να συμβάλουν στη μείωση ή ανατροπή των αποτελεσμάτων. Το φάσμα των επιστημών και τεχνολογιών που χρησιμοποιούν θα περιλαμβάνει, ενδεχομένως, τη συμπλήρωση των ωκεανών με ρινίσματα σιδήρου και την τοποθέτηση γιγαντιαίων ομπρελών που θα εκτρέπουν τις ακτίνες του ήλιου.

10. Εφαρμοστές καραντίνας: Εάν ένας θανατηφόρος ιός αρχίσει να εξαπλώνεται ταχέως, λίγες χώρες, και λίγοι άνθρωποι, θα είναι έτοιμοι. Οι νοσοκόμες δεν θα επαρκούν. Καθώς τα ποσοστά θνησιμότητας αυξάνονται και οι πόλεις θα κλείνουν, κάποιος θα αναλαμβάνει τη φύλαξη των πυλών.

11. Αστυνομία καιρικών μετατροπών: Η κλοπή σύννεφων για να δημιουργηθεί βροχή, είναι κάτι που ήδη συμβαίνει σε κάποιες γωνιές του πλανήτη και στο μέλλον θα χρειάζονται ειδικά σώματα που θα προστατεύουν τα σύννεφα και θα ελέγχουν ποιος έχει δικαίωμα να ψεκάσει με ιωδίδια (τα ιωδίδια με την πάροδο του χρόνου υφίστανται σε περιορισμένη έκταση διάσπαση, κατά την οποία ελευθερώνεται ιώδιο) αργύρου για να προκαλέσει βροχή από τα περαστικά σύννεφα.

12. Εικονικοί δικηγόροι: Όσο περισσότερο επικοινωνούμε online, τόσο θα αυξάνεται η ανάγκη για ειδικούς δικηγόρους που θα επιλύουν νομικές διαφορές μεταξύ ατόμων που ζουν σε διαφορετικές χώρες με διαφορετικά νομικά συστήματα.

13. Εικονικοί διαχειριστές / ψηφιακοί καθηγητές: Ευφυή είδωλα ή χαρακτήρες υπολογιστών (avatar) ενδέχεται να βοηθούν ή ακόμα και να αντικαταστήσουν τους εκπαιδευτικούς στις τάξεις.

14. Κατασκευαστές εναλλακτικών οχημάτων: Θα χρειαστούμε σχεδιαστές και κατασκευαστές της επόμενης γενιάς μέσων μεταφοράς, χρησιμοποιώντας εναλλακτικά υλικά και καύσιμα...

15. Προσωπικοί παρουσιαστές ειδήσεων: Καθώς το τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό και διαδικτυακό περιεχόμενο γίνεται όλο και περισσότερο εξατομικευμένο, θα υπάρχουν θέσεις εργασίας για ανθρώπους που θα εργάζονται με παραγωγούς και διαφημιστές ώστε να δημιουργούν ειδήσεις και θέματα ανάλογα με τα προσωπικά ενδιαφέροντα του καθενός. Η εξατομίκευση θα γίνεται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές ενώ η παρουσίαση των ειδήσεων θα γίνεται από ανθρώπους.

16. Καθαρίστριες δεδομένων: Καθώς αυξάνονται τα ηλεκτρονικά δεδομένα και οι πληροφορίες για τον καθένα μας, θα χρειαζόμαστε οπωσδήποτε ειδικές καθαρίστριες-ές που θα ξεφορτώνεται με ασφάλεια ό,τι δεν χρειαζόμαστε.

17. Οικιακή ηλεκτρονική βοηθός: Οι ηλεκτρονικές βοηθοί θα μας βοηθούν να οργανώνουμε την ηλεκτρονική ζωή μας, θα οργανώνουν τα email μας, θα εξασφαλίζουν τη σωστή αποθήκευση των προφίλ, των δεδομένων και των passwords μας.

18. Χρηματιστές χρόνου: Ο χρόνος πάντα ήταν χρήμα και υπάρχουν ήδη άνθρωποι που αναλαμβάνουν διαχείριση χρόνου. Στο μέλλον, ενδεχομένως να προκύψουν και αγορές όπου ο χρόνος θα διαπραγματεύεται ως εναλλακτική νομισματική μονάδα.

19. Υπάλληλοι κοινωνικής δικτύωσης: Ενδεχομένως να χρειαστούμε εργαζόμενους που θα αναλάβουν ανθρώπους που έχουν υποστεί τραύματα ή έχουν μπει στο περιθώριο της κοινωνικής δικτύωσης.

20. Προσωπικοί μάνατζερ: Αυτή η δουλειά θα είναι προέκταση του ρόλου που σήμερα παίζουν οι στυλίστες και οι μάνατζερς των διασημοτήτων. Θα είναι ο υπεύθυνος για την δημιουργία της προσωπικής μας «μάρκας» χρησιμοποιώντας κοινωνική δικτύωση και άλλα μέσα.

Όπως όλα δείχνουν φίλες και φίλοι, βρισκόμαστε στο κομβικό σημείο της εποχής των μεγάλων αλλαγών και ανατροπών στην ανθρωπότητα και στη ζωή μας.
Ας είμαστε προετοιμασμένοι και αισιόδοξοι!

"Ξεσηκωμός ή θάνατος!"

"...Ο καθένας πρέπει να ξέρει ότι σ'αυτόν έλαχε να σώσει το Έθνος του, έτσι θα προσπαθήσουν πολλοί και θα το σώσει όποιος μπορέσει...
...Δε με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το Έθνος, και το ξέρω επειδή γι'αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μού έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό...
...Όταν ένας του Γένους δε θέλει να χαθεί το Γένος, πώς μπορεί το Γένος να χαθεί? Αφού εγώ δεν το θέλω, πώς μπορεί να χαθεί το Έθνος μου? "
ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα)

Γράφει: Ιωάννης (Ίων) Καρακώστας, συγγραφέας, στοχαστής...

Ο «ακήρυκτος» τρίτος παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος, ήδη κηρύχθηκε. Οι καρχαρίες της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας, αποφάσισαν να ρίξουν στο θάνατο, το 1/3 του πληθυσμού της γης, ήτοι περί τα δύο δισεκατομμύρια θα πεθάνουν από την πείνα, μέσα στην προσεχή πενταετία.

Για την Ελλάδα αντιστοιχεί να πεθάνουν τα 3.500.000 των Ελλήνων.

Απέναντι σε αυτές τις αποφάσεις των παγκόσμιων στρατοκρατών επιβάλλεται οι λαοί του κόσμου να ξεσηκωθούν. Ο ξεσηκωμός, ας αρχίσει από την Ελλάδα, που υπήρξε το πρώτο θύμα των σκληρών και απάνθρωπων μέτρων της τρόϊκας και είναι η πρώτη που θα δεχθεί και νέα πιο σκληρά μέτρα.

Καλύτερος ένας περήφανος θάνατος ενός εξεγερμένου λαού, παρά ένας ταπεινωτικός θάνατος ενός πεινασμένου. Αν δεν ξεσηκωθούμε, ως λαοί, οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να μας γλιτώσουν από τον επερχόμενο βέβαιο θάνατό μας. Όλες οι κυβερνήσεις είναι πιόνια των ισχυρών και δεν εισακούονται απ’ αυτούς, οι οποίοι φοβούνται μόνο τους λαούς. Οι λαοί, έχουν χρέος να ξεσηκωθούν και από ρυάκια να γίνουν ορμητικοί χείμαρροι,
που να παρασύρουν όλα τα καθάρματα που, δόλια και σκόπιμα, προκαλούν τη φτώχεια και την πείνα και σπείρουν το θάνατο στους λαούς.

Η εξέγερση των λαών, είναι καθήκον ιερό για να σωθεί η ανθρωπότητα από τους σατανικούς ιμπεριαλιστές της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας. Ο πλούτος των εθνών έχει συγκεντρωθεί στα χέρια των ολίγων, ήτοι στους τραπεζίτες, στις πολυεθνικές εταιρίες, στις βιομηχανίες που παράγουν και πωλούν όπλα και «έξυπνα» σύγχρονα οπλικά συστήματα, καθώς επίσης και σ’ εκείνες τις βιομηχανίες που παράγουν, εμπορεύονται και διακινούν ναρκωτικά και φάρμακα, τα οποία προκαλούν συστηματικά τον αργό θάνατο στην ανθρωπότητα. Δεν κυκλοφορεί ζεστό χρήμα στην αγορά, το έχουν στις τράπεζες οι τραπεζίτες. Οι αγορές έχουν στεγνώσει. Οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας κόβονται στο μισό μέχρι πλήρους κατάργησής τους. Η φτώχεια κτυπά την πόρτα στους λαούς, η παγκόσμια πείνα γίνεται καθημερινό βίωμα και ο θάνατος της ανθρωπότητας είναι αναπόφευκτο γεγονός.

Ας μην περιμένουμε άπραγοι το θάνατό μας, κατά λεγόμενο: «Σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω». Μπορούμε να ζήσουμε, αν θέλουμε.

Χρειάζεται να διώξουμε τα κνώδαλα της παγκόσμιας εξουσίας και να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Όταν ισχυροί παράγοντες της κοινωνίας προβάλλουν προσκόμματα και δημιουργούν αναχώματα, μπροστά στο κοινωνικο- οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι, τότε, οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις είναι ιστορική αναγκαιότητα και κοινωνική νομοτέλεια. Τα πράγματα κινούνται αέναα και νομοτελειακά μπροστά, όπως παρατηρεί ο ογκόλιθος της φιλοσοφίας Ηράκλειτος: «Πάντα ρειν...είναι παγίως ουδέν». Ένας λαός, όταν καταπιέζεται και του αφαιρούνται κεκτημένα δικαιώματα από τις άνομες ολιγαρχίες και τις ανίκανες κυβερνήσεις του, η εξέγερσή του είναι καθήκον, διότι το Δίκαιο του καταπιεσμένου και πεινασμένου λαού είναι πιο ισχυρό από τους νόμους της καθεστηκυίας τάξης. Οι πεινασμένοι και μελλοθάνατοι λαοί, δε έχουν να χάσουν τίποτα.

Αν μεν μείνουν άπραγοι είναι βέβαιο πως θα πεθάνουν όλοι. Αν όμως ξεσηκωθούν είναι βέβαιο πως οι πιο πολλοί θα ζήσουν.
Κάποτε, εμείς οι Έλληνες είπαμε: «Λευτεριά ή θάνατος» και αποκτήσαμε τη Λευτεριά μας.

Τώρα, πρέπει να πούμε: «Ξεσηκωμός ή θάνατος», για να μην πεθάνουμε από την πείνα. Αυτό είναι το σημερινό σύνθημά μας. Άλλη λύση δεν υπάρχει.
Το κομματικό σύστημα δεν έχει το κύρος να αντιταχθεί στο σκληρό και ανάλγητο προσωπείο της τρόϊκας, διότι είναι μέχρι μυελού οστών διεφθαρμένο. Το κομματοκρατικό σύστημα πρέπει να το αλλάξουμε εκ βάθρων και να το μετατρέψουμε σε πολιτικό, άμεσα Δημοκρατικό. Όχι εξουσία στα κόμματα. Η εξουσία ανήκει στο λαό, από το λαό και για το λαό. Έλληνες ξεσηκωθείτε, ν΄ αλλάξουμε το Σύνταγμα της Χώρας, μέσα από μια «Πανελλήνια λαϊκή συντακτική συνέλευση».
Με την αλλαγή του Συντάγματος να ζητούμε:

1. Να παραπεμφθούν στη δικαιοσύνη όλοι οι επίορκοι πολιτικοί, που καταχράστηκαν την εξουσία του λαού, καταλήστευσαν το δημόσιο χρήμα και ξεπούλησαν τη δημόσια περιουσία, έριξαν στη φτώχεια τον ελληνικό λαό και οδήγησαν τη Χώρα στην υπερχρέωση, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό και την ανυποληψία. Τα εγκλήματά τους δεν έχουν παραγραφεί ή και, αν έχουν, κατά τους δικούς τους νόμους, ο λαός, που είναι πάνω από το Σύνταγμα, έχει την εξουσία να ανακαλεί την παραγραφή τους και να τους παραπέμπει σε δίκη.

2. Να επιστραφούν αμέσως τα κλεμμένα και να κατασχεθούν οι περιουσίες απ’ όλους εκείνους που αυτά τα χρόνια, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, παρανόμως και καταχρηστικώς, πλούτισαν σε βάρος του λαού και του τόπου.

3. Να τεθούν σε αχρησία όλα τα πολιτικά κόμματα της μεταπολίτευσης, διότι είναι αναξιόπιστα να διαχειριστούν, στο μέλλον, τη λαϊκή εξουσία και αδυνατούν να στείλουν τους ενόχους στη δικαιοσύνη, αφού αυτά, είτε ενέχονται στα σκάνδαλα και τη διαφθορά, είτε την ανέχθηκαν και, εκ ως τούτου: «Ένοχος, ένοχο ού ποιεί». Αντί των κομμάτων, με τη μεσολάβηση των οποίων, διεξάγονται εκλογές φαρσοκωμωδία, οι βουλευτές, στη Βουλή των Ελλήνων, να αναδεικνύονται, μέσα από την καθιέρωση ενός καθαρά αντικειμενικού συστήματος κλήρωσης, ανάμεσα από όλους τους ενεργούς Έλληνες πολίτες, που είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της Χώρας και έχουν το συνταγματικό δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι». Οι κατ’ αυτόν τον τρόπο αναδεικνυόμενοι δεν θα έχουν το δικαίωμα της κλήρωσης ξανά, αν δεν κληρωθούν όλοι όσοι έχουν το προς κλήρωση δικαίωμα.

4. Να απαγορευθεί η εξαγγελθείσα μείωση και περικοπή των μισθών και συντάξεων, τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα και να εξασφαλιστούν πλήρως τα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Να επανέλθει το κοινωνικό κράτος και να βελτιωθεί στο καλύτερο και όχι στο χειρότερο, που το θέλει η τρόϊκα.

5. Να κηρύξει η Ελλάδα παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους, ως προϊόντος διαφθοράς, με βάση το διεθνές νομικό δόγμα: "Odious Debt" (ειδεχθές χρέος). Η Χώρα τα χρέη της να πληρώσει από εκείνα που θα πάρει από εκείνους που τα έκλεψαν ή παράνομα και καταχρηστικά πλούτισαν όλα αυτά τα χρόνια. Οι άλλοι Έλληνες δεν οφείλουν να πληρώσουν τίποτα, αλλά μόνο όσοι έκλεψαν και πλούτισαν. Ο καθένας απ’ αυτούς να ελεγχθεί:
Τι είχες και τι έχεις; Που τα βρήκες και πως τα απέκτησες; Αν κλεμμένα, παράνομα και αδικαιολόγητα φέρ ‘τα πίσω.

6. Να ζητήσει το Ελληνικό δημόσιο, από την πλούσια σήμερα Γερμανία, να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις για τα θύματα και τις καταστροφές που μας προκάλεσε στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Επίσης, να σταματήσει η Ελλάδα να αγοράζει οπλικά συστήματα από τη Γερμανία και να ασκηθεί δίωξη και αγωγή σε βάρος της simens, για ηθική αυτουργία και συνέργια σε ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Όλα αυτά μπορεί να τα κάνει μόνο μια κυβέρνηση ενός εξεγερμένου λαού και όχι κυβερνήσεις, που προέρχονται από, τα υποταγμένα στο παγκόσμιο κατεστημένο, πολιτικά κόμματα.

7. Να στηριχθεί η Ελλάδα στα δικά της πόδια, αξιοποιώντας όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Χώρας (πετρέλαια, πολύτιμα μέταλλα, αιολική και ηλιακή ενέργεια κ.λ.π). Η Ελλάδα και οι Έλληνες μπορούν. Οι πολιτικοί της Ελλάδας, δεν μπορούν, διότι είναι δούλοι της φιλαρχίας τους, υποτελείς και εξαρτημένοι στους ξένους και είναι μόνιμα ερωτευμένοι με την εξουσία, για την εξουσία, εξαπατώντας, μόνιμα και συνεχώς τον, ευκολόπιστο και πάντα προδομένο, λαό.

8. Ν’ αλλάξει η Ελλάδα πολιτική ρότα στο διεθνές πολιτικο-οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι και να παύσει να είναι η Χώρα του «ανήκομεν εις την Δυσιν», αλλά «Η Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες» και που να τα έχει καλά με όλον τον κόσμο, Δύση και Ανατολή, Βορρά και Νότο.

Αυτά τα λίγα, αφού δεν μπορούν να τα κάνουν οι πολιτικοί, τότε, οφείλουν να παραιτούνται και να αφήνουν άλλους Έλληνες πολίτες, που έχουν τη θέληση να τα κάνουν. Αν δεν παραιτούνται και κολλάνε, σαν στρείδια, στην εξουσία και κατατυραννούν ολόκληρο λαό, τότε, επιβάλλεται το χρέος του λαού να τους ανατρέπει και να καθιερώνει νέους θεσμούς. Διότι, όσο συντηρείται ένας παρακμασμένος θεσμός, όπως είναι τα πολιτικά κόμματα, τότε και το κράτος παρακμάζει και οι λαοί πτωχεύουν και δυστυχούν.

Μπροστά σε αυτή την κρίση, οικονομική και πολιτική, δεν υπάρχει άλλη λύση. 
Ένα μάς σώζει: «Ξεσηκωμός ή θάνατος»!

Ο Νόμος της Πρόθεσης και της Επιθυμίας

Κάθε πρόθεση και κάθε επιθυμία διαθέτει εγγενείς μηχανισμούς για την πραγματοποίηση της ... 

Η πρόθεση και η επιθυμία στο πεδίο της καθαρής δυνατότητας διαθέτει απεριόριστη οργανωτική δύναμη. Όταν εισαγάγουμε μια πρόθεση στο εύφορο έδαφος της καθαρής δυνατότητας, επιστρατεύουμε αυτήν την απεριόριστη οργανωτική δύναμη ώστε να εργαστεί για µας. 

Στην αρχή υπήρξε η επιθυμία, η οποία ήταν το πρώτο σπέρμα του νου. 

Οι σοφοί, αφού πρώτα διαλογίστηκαν βαθιά, ανακά­λυψαν μέσα στη σοφία τους τη σχέση του υπαρκτού µε το ανύ­παρκτο.  

(Ύμνος της Δημιουργίας, από τη Ριγκ Βέντα)

Ένας από τους βασικούς Πνευματικούς Νόμους για την Επιτυχία του ανθρώπου είναι ο Νόμος της Πρόθεσης και της Επιθυμίας. Αυτός ο νόμος βασίζεται στο γεγονός ότι η ενέργεια και οι πληροφορίες ενυπάρχουν παντού μέσα στη φύση.
Πράγματι, στο κβαντικό πεδίο δεν υπάρχουν παρά µόνο ενέργεια και πληροφορίες. Και φυσικά, το κβαντικό πεδίο της μοντέρνας φυσικής είναι απλά ένα ακόμα όνομα για το πεδίο της καθαρής συνείδησης ή καθαρής δυνατότητας.
Ας εξετάσουμε αυτόν τον ισχυρισμό µε κάποια λεπτομέρεια.

Ένα λουλούδι, ένα ουράνιο τόξο, ένα δέντρο, ένα χορταράκι, ένα ανθρώπινο σώμα, όταν διασπαστούν στα βασικά τους στοιχεία, αποτελούνται από ενέργεια και πληροφορίες. Ολόκληρο το σύμπαν - στην ουσιαστική του μορφή - δεν είναι παρά μια κίνηση της ενέργειας και των πληροφοριών. Η μόνη διαφορά ανάμεσα σ' εσάς και ένα δέντρο είναι οι πληροφορίες και η ενέργεια που περιέχουν τα αντίστοιχα σώματα. 
Στο υλικό επίπεδο, τόσο εσείς όσο και το δέντρο αποτελείστε από τα ίδια ανακυκλώσιμα υλικά: άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο, άζωτο και μερικά άλλα στοιχεία σε απειροελάχιστες ποσότητες. Θα μπορούσατε ν' αγοράσετε αυτά τα υλικά από μια αποθήκη µε μερικά χιλιάρικα ... 
Η διαφορά, λοιπόν, ανάμεσα σ' εσάς και το δέντρο δεν είναι ο άνθρακας, το υδρογόνο και το οξυγόνο. Στην πραγματικότητα, εσείς και το δέντρο ανταλλάσσετε συνεχώς άνθρακα και οξυγόνο μεταξύ σας. Η αληθινή διαφορά ανάμεσά σας βρίσκεται στην ενέργεια και τις πληροφορίες που σας χαρακτηρίζουν.

Μέσα στο σχέδιο της φύσης, εγώ και εσείς αποτελούμε προνομιούχα όντα. Διαθέτουμε ένα νευρικό σύστημα που μπορεί ν' αντιλαμβάνεται το ενεργειακό και πληροφοριακό περιεχόμενο του εντοπισμένου χω­ροχρονικά πεδίου το οποίο δημιουργούν τα φυσικά µας σώματα. Αισθανόμαστε αυτό το πεδίο εμπειρικά, µε τη μορφή σκέψεων, συναισθημάτων, επιθυμιών, αναμνήσεων, ενστίκτων, ορμών και πεποιθήσεων. Το ίδιο επίπεδο αντιλαμβανόμαστε στην ύλη ως φυσικό σώμα - και μέσα από το υλικό µας σώμα αντιλαμβανόμαστε αυτό το πεδίο σαν τον "κόσμο γύρω µας". 

Όλα όμως είναι ένα και το αυτό.

Οι αρχαίοι σοφοί αναφωνούσαν:  

"Είμαι αυτό, είστε αυτό, 

όλα είναι αυτό, 

κι αυτό είναι το µόνο που υπάρχει".

Το σώμα σας δεν είναι κάτι ξεχωριστό από το σώμα του σύμπαντος, αφού σε επίπεδο κβαντομηχανικής δεν υπάρχουν καθορισμένα όρια. Μοιάζετε µ' ένα κύμα, ένα σπασμό, έναν παλμό, μια δίνη, μια εντοπισμένη διαταραχή μέσα στο ευρύτερο κβαντικό πεδίο. Το ευρύτερο κβαντικό πεδίο - το σύμπαν - στην ουσία δεν είναι παρά το εκτεταμένο σώμα σας.
Το ανθρώπινο νευρικό σύστημα, όχι µόνο μπορεί ν' αντιληφθεί την ενέργεια και τις πληροφορίες του δικού του κβαντικού πεδίου, αλλά επειδή η ανθρώπινη συνείδηση είναι εξαιρετικά εύπλαστη, μέσα από αυτό το υπέροχο νευρικό σύστημα μπορείτε ν' αλλάξετε συνειδητά τα πληροφοριακά δεδομένα που αποτελούν το υλικό σας σώμα. Μπορείτε ν' αλλάξετε συνειδητά το ενεργειακό και πληροφοριακό περιεχόμενο του δικού σας κβαντομηχανικού σώματος, επηρεάζοντας µ' αυτό τον τρόπο το ενεργειακό και πληροφοριακό περιεχόμενο του εκτεταμένου σας σώματος ­του περιβάλλοντός σας και ολόκληρου του κόσμου - προκαλώντας την υλοποίηση πραγμάτων και καταστάσεων μέσα του.

Αυτή η συνειδητή αλλαγή επιτυγχάνεται µε τη βοήθεια δυο εγγενών παραμέτρων της συνείδησης: της προσοχής και της πρόθεσης. 
Η προσοχή ενεργοποιεί και η πρόθεση μεταμορφώνει. 
Οτιδήποτε στο οποίο στρέφετε την προσοχή σας θα ισχυροποιηθεί στη ζωή σας. 
Οτιδήποτε απ' το οποίο απομακρύνετε την προσοχή σας, ελαττώνεται, αποσυντίθεται και εξαφανίζεται. 
Η πρόθεση, από την άλλη μεριά, προκαλεί τη μεταμόρφωση της ενέργειας και των πληροφοριών. Η πρόθεση οργανώνει την ίδια της την εκπλήρωση.

Η ποιότητα της πρόθεσης πάνω στο αντικείμενο της προσοχής, θα ενορχηστρώσει μια απειρία χωροχρονικών γεγονότων για να επιφέρει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, µε την προϋπόθεση πως κάποιος θα ακολουθεί και τους υπόλοιπους πνευματικούς νόμους της επιτυχίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόθεση έχει απεριόριστη οργανωτική δύναμη μέσα στο εύφορο έδαφος της προσοχής. Απεριόριστη οργανωτική δύναμη, σημαίνει δύναμη για την οργάνωση μιας απειρίας χωροχρονικών γεγονότων, όλων ταυτόχρονα. 
Βλέπουμε την έκφραση αυτής της δύναμης σε κάθε φύλλο χορταριού, σε κάθε άνθος μηλιάς, σε κάθε κύτταρο του κορμιού µας. Τη διακρίνουμε σ' οτιδήποτε είναι ζωντανό.

Μέσα στο σχέδιο της φύσης, όλα σχετίζονται και συνδυάζονται μεταξύ τους. Η μαρμότα βγαίνει απ' τη φωλιά της μόλις έρθει η άνοιξη. Τα πουλιά μεταναστεύουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, σε μια συγκεκριμένη εποχή του χρόνου. Η φύση είναι μια συμφωνία και αυτή η συμφωνία ενορχηστρώνεται σιωπηλά στο υπέρτατο πεδίο της δημιουργίας.

Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της συμφωνίας. Ένα και µόνο κύτταρο του σώματος κάνει περίπου έξι τρισεκατομμύρια πράγματα το δευτερόλεπτο και πρέπει συγχρόνως να γνωρίζει τι κάνουν όλα τα άλλα κύτταρα την ίδια στιγμή! 
Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να παίζει μουσική, να σκοτώνει μικρόβια, να δημιουργεί ένα μωρό, να απαγγέλλει ποίηση και να παρακολουθεί τις κινήσεις των άστρων ταυτόχρονα, επειδή το πεδίο της απεριόριστης συσχέτισης είναι μέρος του πεδίου των πληροφοριών.

Το αξιοθαύμαστο µε το νευρικό σύστημα του ανθρώπινου είδους, είναι πως μπορεί να ελέγχει αυτή την απεριόριστη οργανωτική δύναμη µέσω της συνειδητής πρόθεσης. Η πρόθεση στο ανθρώπινο είδος δεν περιορίζεται σ' ένα άκαμπτο δίκτυο ενέργειας και πληροφοριών. Έχει απεριόριστη ευκαμψία. Με δυο λόγια, εφ' όσον δεν παραβιάζετε τους άλλους νόμους της φύσης, µέσω της πρόθεσής σας μπορείτε κυριολεκτικά να ελέγχετε τις δυνάμεις της φύσης για να εκπληρώσετε τα όνειρα και τις επιθυμίες σας.

Μπορείτε να βάλετε αυτόν τον κοσμικό υπολογιστή µε την απεριόριστη οργανωτική του δύναμη, να δουλέψει για λογαριασμό σας. Μπορείτε να ταξιδέψετε σ' αυτό το υπέρτατο έδαφος της δημιουργίας και να φυτέψετε εκεί μια πρόθεση, ενεργοποιώντας µ' αυτό τον τρόπο το πεδίο του άπειρου συσχετισμού.

Η πρόθεση βάζει τα θεμέλια για την άκοπη, αυτόματη και ανεμπόδιστη ροή καθαρής δυνατότητας, η οποία αναζητά έκφραση απ' το ανεκδήλωτο στο εκδηλωμένο. Η µόνη προϋπόθεση είναι πως θα πρέπει να χρησιμοποιείτε την πρόθεσή σας για το καλό της ανθρωπότητας.

Η αληθινή δύναμη πίσω από την πρόθεση είναι η επιθυμία. Η πρόθεση από μόνη της είναι πολύ ισχυρή, επειδή ουσιαστικά είναι μια επιθυμία χωρίς προσκόλληση στο αποτέλεσμα. Η επιθυμία από μόνη της είναι αδύναμη, μια και στους περισσότερους ανθρώπους δεν είναι τίποτε άλλο από προσοχή συνδυασμένη με προσκόλληση. Η πρόθεση είναι μια επιθυμία αυστηρά σύμφωνη με όλους τους άλλους νόμους, αλλά ειδικά με το Νόμο της Απόσπασης.
Η πρόθεση σε συνδυασμό με την αποστασιοποίηση οδηγεί σε μια αντίληψη η οποία επικεντρώνεται στη ζωή και στο παρόν, οπότε κάθε πράξη είναι πολύ πιο αποτελεσματική όταν εκτελείται μέσα στην αντίληψη του παρόντος. Η πρόθεσή σας μπορεί να προσβλέπει στο μέλλον, αλλά η προσοχή σας βρίσκεται στο παρόν. Εφ' όσον η προσοχή σας βρίσκεται στραμμένη στο παρόν, η πρόθεσή σας για το μέλλον θα υλοποιηθεί, αφού το μέλλον πλάθεται μέσα στο παρόν. Πρέπει να δεχτείτε το παρόν όπως έχει. Αποδεχτείτε το παρόν και στοχεύστε στο μέλλον. Το μέλλον είναι κάτι που μπορείτε πάντα να διαμορφώσετε μέσω της αποστασιοποιημένης πρόθεσης, αλλά δεν πρέπει ποτέ να αντιπαλεύετε το παρόν.

Παρελθόν, παρόν και μέλλον, αποτελούν όλα ιδιότητες της συνείδησης. 
Το παρελθόν είναι η μνήμη και η θύμηση, το μέλλον η προσμονή και το παρόν η επίγνωση.
Γι' αυτό το λόγο, ο χρόνος δεν είναι τίποτε άλλο από την κίνηση της σκέψης. Τόσο το παρελθόν όσο και το μέλλον γεννιούνται μέσα στη φαντασία. Μόνο το παρόν, δηλαδή η αντίληψη της στιγμής, είναι αληθινό και αιώνιο. Υπάρχει και αποτελεί το δυναμικό του χωροχρόνου, της ύλης και της ενέργειας. Είναι ένα αιώνιο πεδίο πιθανοτήτων, το οποίο αποκτά την εμπειρία του εαυτού του µε τη μορφή αφηρημένων δυνάμεων όπως το φως, η θερμότητα, ο ηλεκτρισμός, ο μαγνητισμός ή η βαρύτητα. 
Αυτές οι δυνάμεις δεν βρίσκονται ούτε στο παρελθόν, ούτε στο μέλλον. 
Απλώς υπάρχουν.
Ο τρόπος µε τον οποίο αντιλαμβανόμαστε αυτές τις αφηρημένες δυνάμεις, µας προσφέρει την εμπειρία των συγκεκριμένων φαινομένων και μορφών. Οι αναμνήσεις των ερμηνειών αυτών των αφηρημένων δυνάμεων, δημιουργούν την εμπειρία του παρελθόντος και οι προσδοκώμενες ερμηνείες των ίδιων δυνάμεων δημιουργούν το μέλλον. Αυτές είναι οι ιδιότητες της προσοχής μέσα στη συνείδηση. Όταν οι ιδιότητες αυτές απαλλαχθούν από το βάρος του παρελθόντος, τότε η δράση στο παρόν γίνεται το εύφορο έδαφος για τη δημιουργία του μέλλοντος.

Η πρόθεση, αν είναι γειωμένη σ' αυτή την αποστασιοποιημένη ελευθερία του παρόντος, εξυπηρετεί σαν καταλύτης για το σωστό μείγμα ύλης, ενέργειας και χωροχρονικών γεγονότων, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει οτιδήποτε επιθυμήσετε.

Αν έχετε μια αντίληψη επικεντρωμένη στη ζωή και στο παρόν, τότε τα φανταστικά εμπόδια - τα οποία αποτελούν τουλάχιστον το ενενήντα τοις εκατό των θεωρούμενων εμποδίων - διαλύονται και εξαφανίζονται! Το υπόλοιπο πέντε µε δέκα τοις εκατό μπορεί να μετουσιωθεί σε νέες ευκαιρίες µέσω της εστιασμένης πρόθεσης.

Η εστιασμένη πρόθεση είναι η ιδιότητα της προσοχής που παραμένει αμετακίνητη στο στόχο της. Εστιασμένη πρόθεση σημαίνει να κρατάτε την προσοχή σας πάνω στο σκοπούμενο αποτέλεσμα, µε τέτοια αμετακίνητη αποφασιστικότητα, ώστε να µην επιτρέπετε σε κανένα εμπόδιο να την ελαττώσει ή να την καταστρέψει. Μ' αυτό τον τρόπο αποκλείετε ολοκληρωτικά όλα τα εμπόδια απ' τη συνείδησή σας. Μπορείτε να διατηρείτε μια ακλόνητη γαλήνη, ενώ παράλληλα αφιερώνεστε στο στόχο σας µε έντονο πάθος. Αυτή είναι η δύναμη του συνδυασμού αποστασιοποιημένης αντίληψης και εστιασμένης πρόθεσης.

Μάθετε να τιθασεύετε τη δύναμη της πρόθεσης, και θα μπορείτε να δημιουργήσετε οτιδήποτε επιθυμείτε. Μπορείτε ασφαλώς να δείτε αποτελέσματα και μέσα απ' τις σκληρές προσπάθειες, αλλά αυτά θα έχουν το ανάλογο κόστος τους, µε τη μορφή άγχους, καρδιακών προσβολών και της ελαττωμένης λειτουργίας του ανοσοποιητικού σας συστήματος. Είναι πολύ καλύτερο ν' ακολουθήσετε τα παρακάτω πέντε βήματα του Νόμου της Πρόθεσης και της Επιθυμίας.

 
Ακλουθώντας την παρακάτω διαδικασία για την πραγματοποίηση των επιθυμιών, η πρόθεσή απελευθερώνει αβίαστα τη δική της μοναδική δύναμη:

(1) Γλιστρήστε μέσα στο "κενό". Αυτό σημαίνει πως πρέπει να επικεντρωθείτε σ' εκείνο το σιωπηλό διάστημα ανάμεσα στις σκέψεις, δηλαδή να βρεθείτε μέσα στη σιωπή -το επίπεδο της Ύπαρξης που αποτελεί την ουσιαστική σας πρωταρχική κατάσταση.

(2) Μέσα σ' αυτή την κατάσταση, απελευθερώστε τις προθέσεις και τις επιθυμίες σας. Όταν βρισκόσαστε κυριολεκτικά μέσα στο κενό, δεν υπάρχουν σκέψεις ούτε επιθυμίες, αλλά καθώς θα βγαίνετε απ' το κενό - στο όριο ανάμεσα στο κενό και μια σκέψη - μπορείτε να εισαγάγετε την πρόθεση. Αν έχετε μια σειρά από στόχους, μπορείτε να τους γράψετε σ' ένα κομμάτι χαρτί και να εστιάσετε την προσοχή σας επάνω τους πριν περάστε στο κενό. Αν επιθυμείτε επιτυχημένη καριέρα, για παράδειγμα, µπείτε στο κενό µ' αυτή την πρόθεση, και η πρόθεσή σας θα σας συνοδεύει σαν ένα αμυδρό λαμπύρισμα της συνείδησής. Αν εγκαταλείψετε τις προθέσεις και τις επιθυμίες σας μέσα στο κενό, είναι σαν να τις φυτεύετε στο εύφορο έδαφος της καθαρής δυνατότητας και να περιμένετε να βλαστήσουν όταν έρθει η κατάλληλη εποχή. Δεν πρέπει να σκεφτείτε ν' ανασκάψετε τους σπόρους των επιθυμιών σας για να δείτε αν πράγματι μεγαλώνουν, ούτε και να προσκολληθείτε άκαμπτα στον τρόπο µε τον οποίο θα εξελιχθούν. Απλώς θέλετε να τους σπείρετε.

(3) Παραμείνετε στην κατάσταση της έσω-αναφοράς. Αυτό σημαίνει να έχετε αντίληψη του αληθινού Εαυτού σας - του πνεύματός σας, της σύνδεσής σας µε το πεδίο της καθαρής δυνατότητας. Σημαίνει επίσης πως δεν θα κοιτάτε τον εαυτό σας μέσα απ' τα µάτια του κόσμου, ούτε και θα επιτρέψετε να σας επηρεάσουν οι γνώμες και οι κριτικές των άλλων. Ένας καλός τρόπος για να διατηρείτε αυτή την κατάσταση της έσω-αναφοράς, είναι να κρατάτε τις επιθυμίες σας κρυφές. Μην τις μοιράζεστε µε κανέναν άλλο, εκτός κι αν είναι κοινές µε συγκεκριμένους ανθρώπους µε τους οποίους είστε πολύ στενά δεμένοι.

(4) Μην προσκολληθείτε στο αποτέλεσμα. Εγκαταλείψτε την προσμονή μιας συγκεκριμένης εξέλιξης και ζήστε µε τη σοφία της αβεβαιότητας. Απολαύ­στε κάθε στιγμή του ταξιδιού σας στη ζωή, ακόμα κι αν δεν γνωρίζετε τι θα σας συμβεί στη συνέχεια.

(5) Αφήστε το σύμπαν να χειριστεί τις λεπτομέρειες. Οι προθέσεις και οι επιθυμίες σας, όταν απελευθερωθούν μέσ' στο κενό, έχουν απεριόριστη οργανωτική δύναμη. Πιστέψτε πως αυτή η οργανωτική δύναμη της πρόθεσης θα ενορχηστρώσει όλες τις λεπτομέρειες για λογαριασμό σας.

Να θυμάστε πως στην πραγματική σας φύση είστε καθαρό πνεύμα. 
Μεταφέρετε τη συνείδηση του πνεύματος σας όπου κι αν βρίσκεστε, απελευθερώνοντας αβίαστα τις επιθυμίες σας, και το σύμπαν θα αναλάβει τα υπόλοιπα.

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ 
ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ

Θα θέσω σ' εφαρμογή το Νόμο της Πρόθεσης και της Επιθυμίας αποφασίζοντας να ακολουθήσω τα παρακάτω βήματα:

(1) Θα κάνω έναν κατάλογο όλων των επιθυμιών µου και θα τον έχω μαζί µου όπου κι αν βρεθώ. Θα τον διαβάζω πριν περάσω στη σιωπή και το διαλογισμό, πριν πέσω για ύπνο και μόλις ξυπνήσω το πρωί.

(2) Θ' απελευθερώσω αυτόν τον κατάλογο των επιθυμιών µου και θα τον παραδώσω στη μήτρα της δημιουργίας, πιστεύοντας πως όταν τα πράγματα δείχνουν να µην έρχονται όπως τα θέλω, υπάρχει κάποιος λόγος και πως το σύμπαν έχει για µένα πολύ μεγαλύτερα σχέδια απ' ό,τι έχω φανταστεί.

(3) Θα υπενθυμίζω στον εαυτό µου να εξασκώ πάντα την αντίληψη του παρόντος σ' όλες µου τις ενέργειες. Θ' αρνηθώ να επιτρέψω στα όποια εμπόδια συναντήσω, να καταστρέψουν την ποιότητα της προσοχής µου στην παρούσα στιγμή. Θα αποδέχομαι το παρόν όπως είναι και θα υλοποιώ το μέλλον μέσα απ' τις πιο βαθιές και ειλικρινείς προθέσεις και επιθυμίες µου.
-------------------------------------------------
 Πηγή : [“Οι επτά πνευματικοί νόμοι της επιτυχίας” Deepak Chopra, Εκδ. Έσοπτρον, 1996]

Ας υποδεχτούμε το «Νέο Μεσαίωνα»

Ζούμε τα συμπτώματα της αρχής ενός «Νέου Μεσαίωνα», αφού τα «σημεία των καιρών» είναι εμφανή και ορατά, ανησυχούμε για το μέλλον μας και το μέλλον της Ανθρωπότητας κάπως γενικά και αόριστα, ενώ κρατάμε μία χλιαρή στάση μέχρι τα συμπτώματα αυτά να χτυπήσουν άμεσα εμάς τους ίδιους.

  Ο «Νέος Μεσαίωνας» είναι εδώ!

“Εδώ και αρκετό καιρό η γενική αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο, βασισμένη στην ιδέα της εξέλιξης και της διηνεκούς προόδου της επιστήμης, έχει εξαντληθεί.

Ζούμε στην κατάρρευση των πολιτικών μορφωμάτων που αποτελούν απόρροια  της αισιόδοξης αυτής φιλοσοφίας”, γράφει ο ΑLΑΙΝ ΤΟURAINE σχολιάζοντας το τελευταίο βιβλίο του Ε. MOREN, “TERRE-PATRIE”.

Ο συγγραφέας επισημαίνει πως “δεν ακολουθούμε πλέον μια ευθεία οδό που να οδηγεί προς την πρόοδο, δεν έχουμε ούτε Μεσσία, ούτε σωτηρία. Πορευόμαστε πλήττοντας μέσα στην ομίχλη”. 

 “Αν δεν το έχετε ήδη αντιληφθεί ...” γράφει ο NORMAN STONE “...μπαίνουμε ταχύτατα σε ένα καινούριο Μεσαίωνα... επιστρέφουμε πίσω σε ένα μεσαιωνικό κόσμο γεμάτο ζητιάνους, μεταδοτικές ασθένειες, μισαλλοδοξία και προκαταλήψεις”.

Όμως μια φιλοσοφική θεώρηση του παρελθόντος και του παρόντος βοηθάει στην κατανόηση της θέσης μας, όχι κοντόφθαλμη, μα ρεαλιστική.

Μερικά παραδείγματα: Σχετικά με το φαινόμενο της φτώχειας ο Z. NTIBI αναφέρει πως στο Μεσαίωνα οι απλοί άνθρωποι είχαν το βιοτικό επίπεδο της νεολιθικής εποχής, ζώντας “υπό το βάρος μιας θρησκευτικής και στρατιωτικής τάξης Ευγενών που άρπαζαν όλα τα πλεονάσματα”.
Η αλληλεγγύη των ανθρώπων όμως μπορούσε να αμβλύνει την κατάσταση. Γιατί “δεν υπήρχε η σύγχρονη μοναξιά του φτωχού που συναντάμε σήμερα στις μητροπόλεις”.

 

Ο PHILLIPE VIDELLIERE εστιάζοντας το φαινόμενο στην Γαλλία, εξηγεί πως: «Το τέλος του 20ου αιώνα μας δείχνει κάτι ανησυχητικό. Η βαρβαρότητα επιζητά να ξανάρθει στο προσκήνιο και είναι εύκολο να γίνει. Αρκεί να φυσήξουμε τις στάχτες της».

Μια άλλη σύγχρονη μορφή βίας πραγματεύεται ο Z. DERIDA.

Ονομάζει τις επεμβάσεις της Δύσης (πολιτικο-θρησκευτικό πρότυπο), θρησκευτικούς πολέμους, στο όνομα της “Δημοκρατίας” των “ανθρώπινων δικαιωμάτων” κ.λ.π.

Εξηγεί ότι “τα φαινόμενα άγνοιας, ανορθολογισμού ή σκοταδισμού που συνδέονται με την αναβίωση των θρησκευτικών φανατισμών οφείλονται στην επιβολή αυτού του ορθολογικού προτύπου μέσω της τηλε -τεχνοεπιστήμης”. Κι ενώ η πολιτική και η θρησκεία χρησιμοποιούν τα MEDIA και τον κυβερνοχώρο για να επιβάλουν τα πρότυπά τους, αυτά τα μέσα συχνά σκηνοθετούν το πολιτικό δράμα και γίνονται αντικείμενα λατρείας και επιβολής.

Η διαφήμιση “επιβάλλεται ως κινητήρια δύναμη των Μ.Μ.Ε. ... δίχως να γίνεται αντιληπτή υπαγορεύει τον κανόνα, καθορίζει τον νόμο, εδραιώνεται παντού με αυτό τον τρόπο ως νέα θρησκεία της νέας εποχής του φιλελευθερισμού”.

Ενώ στον Ιστορικό Μεσαίωνα η αποβλάκωση των ανθρώπων ήταν αποτέλεσμα της άγνοιας, σήμερα οφείλεται στην ασταμάτητη πληροφόρηση.

Τότε ο αφελής χωριάτης κουβαλούσε δεμάτια ξύλων για τις πυρές των “αιρετικών”.

Σήμερα το πιστό αντίγραφο της μηχανής προτύπων χειροκροτεί την περιθωριοποίηση όσων τα αμφισβητούν.

Μια φωνή διαμαρτυρίας ενάντια σε αυτόν τον έμμεσο αλλά βάναυσο ολοκληρωτισμό είναι του NOAM TSOMSKI που καταγγέλλει την εκπαίδευση και τα MEDIA σαν όργανα στα χέρια των εξουσιαστών, ώστε “να γίνει η κοινωνία όσο ηλίθια και αδαής μπορεί να είναι η ανθρώπινη φύση”.

Καταγγέλλει τις “σύγχρονες πυρές” των “αιρετικών” σε μια κοινωνία όπου “εφημερίδες, τηλεόραση, μουσική, ταινίες, μιλούν μια ενιαία γλώσσα τύπου Όργουελ”.

Σύμφωνα με τον Κ. ΦΡΑΓΚΙΑ, η Ελληνική κοινωνία δεν απέχει από τη είσοδο στο Μεσαίωνα.

Ο συγγραφέας διακρίνει μια διαλυμένη κοινωνία ανθρώπων που διακατέχονται από τον “ευκαιριακό πανικό” και κατατάσσει τους πνευματικούς ανθρώπους σε ένα είδος ανώφελης και ακίνδυνης αίρεσης.

“Και το χειρότερο είναι πως μέσα σε αυτή την απαξίωση την περιφρόνηση, την ισοπέδωση, ακόμα και οι σημαντικές δυνάμεις που πιθανώς υπάρχουν δεν βρίσκουν ευμενές κλίμα να εκδηλωθούν”.

Ακόμη έχουν δημιουργηθεί ομαδικές προκαταλήψεις και φόβοι για τη “συντέλεια” και το “τέλος των καιρών”.

Οι προφήτες γύρισαν πάλι στη μόδα. Γιατί η άγνοια προκαλεί μεν απάθεια ή αδιαφορία, αλλά και φόβο-πανικό μπροστά στην εμφάνιση του “κακού”, όταν οι αιτίες του άρα και οι λύσεις είναι άγνωστες.

 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ;

Ο ίδιος συγγραφέας συνεχίζει:

“Όπως και στον Ιστορικό Μεσαίωνα η εξουσία της Εκκλησίας και της Ιεράς Εξέτασης φαινόταν αμετακίνητη. Κι αυτό λοιπόν το σύστημα θα είχε το αδύνατο σημείο του.

Ο ιστορικός Μεσαίωνας τελείωσε όταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν τη χαρά της ζωής ..

Ίσως ο καινούργιος Μεσαίωνας κλονιστεί καθώς θα αυξάνεται η ‘συνείδηση της αξίας της ζωής’ και ο φορέας της Αναγέννησης θα είναι ‘ό,τι τροφοδοτεί την συνείδηση’ και όποιοι άνθρωποι αποδέχονται και συνειδητοποιούν αυτή την διαδικασία”.

Η διαφορά του νέου Μεσαίωνα είναι πως δεν αφορά μια επιμέρους περιοχή του κόσμου (π.χ. Ευρώπη) αλλά το σύνολό του.

Ήδη η διαβρωτική ολοκληρωτική κουλτούρα έχει αρχίσει να “αγνοεί” τα σύνορα.

“Πολύ σύντομα σύμφωνα με τον Α. TOFLER κάθε εθνική κουλτούρα θα καταστραφεί, θα ομοιογενοποιηθεί, από τον τεράστιο όγκο των παγκόσμιων πληροφοριών”.

Έτσι η προσπάθεια για ανάκαμψη αφορά τον πλανήτη στο σύνολό του και την κατάκτηση από τους κατοίκους του της συνείδησης του Πολίτη του Κόσμου.

“Όπως η εθνική κοινότητα έτσι και η πλανητική κοινότητα έχει τον δικό της εχθρό, αλλά η βασική διαφορά είναι ότι ο εχθρός βρίσκεται σε εμάς τους ίδιους και είναι δύσκολο να τον αναγνωρίσουμε και να τον αντιμετωπίσουμε. Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα να βρισκόμαστε μόλις στις απαρχές αυτής της συνειδητοποίησης και αυτής της νέας αλληλεγγύης. Η διαδικασία θα μπορούσε να επιταχυνθεί και να διευρυνθεί ή και να διαλυθεί, όσο περισσότερο μπαίνουμε στις κρίσεις που προαναγγέλλονται. Άλλη μια φορά θα είμαστε υποχρεωμένοι να θεμελιώσουμε τους λόγους της ελπίδας μας στους λόγους της απελπισίας μας”. E. MOREN.

Είναι ανάγκη να βγάλουμε το κεφάλι από το χώμα 

και να αντικρίσουμε κατάματα το πρόβλημα.

Η νέα αλληλεγγύη είναι η ανεκτικότητα, ο σεβασμός στο διαφορετικό, να μη βλέπουμε γύρω μας αντίπαλες θρησκείες, φυλές, έθνη, πολιτικά και επιστημονικά ρεύματα, αλλά τον Άνθρωπο με τις ικανότητες και το ύψος που του αρμόζει.

Να νιώσουμε ο καθένας συμμέτοχος και συνυπεύθυνος της ομαδικής μοίρας.

Έτσι μπορούμε να ξαναγεννήσουμε την Επιστήμη, την Τέχνη, τη Θρησκεία, την Πολιτική και την Φιλοσοφία σαν πηγές Πολιτισμού.

Ο Μεσαίωνας σίγουρα θα κάνει τον κύκλο του, όμως στο χέρι μας είναι είτε να πνιγούμε στα ταραγμένα νερά του είτε να κρατήσουμε γερά το τιμόνι, καλλιεργώντας και διατηρώντας τους σπόρους της Αναγέννησης.

Ας αναγνωρίσουμε το πρόβλημα της εποχής μας και ας ψάξουμε να βρούμε τις αιτίες του.
Ας δώσουμε ένα τέλος στην εποχή των παραπόνων, της καταστροφολογίας και της προφητολογίας.

Αν θυμόμαστε ότι δεν φταίει το πλοίο για τη λάθος πορεία, αλλά αυτός που κάθεται στο τιμόνι του, θα καταφέρουμε να δεχτούμε ότι όλα είναι επακόλουθα του χαρακτήρα μας και των επιλογών μας. 

Τότε θα αντιληφθούμε ότι ο λόγος που όλα φαίνεται να προχωρούν προς τη φθορά είναι επειδή εμείς οι ίδιοι έχουμε φθαρεί εσωτερικά και αφήσαμε τη ματαιοδοξία και την απληστία να οδηγούν τις επιλογές και τη συμπεριφορά μας, σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο.

Η λύση δεν θα έρθει μέσα από την καταθλιπτική μοιρολατρία μας, παρακολουθώντας και περιμένοντας παθητικά «όσα ο καιρός θα φέρει»…

Ας αντιδράσουμε όλοι μαζί, ενωμένοι σαν μια γροθιά -και όχι πίσω από πολιτικές και άλλες σκοπιμότητες- στα ψέματα, στην παραπλάνηση, στις εύνοιες, στις εξαιρέσεις, στη διαφθορά, στην απάτη, στην εκμετάλλευση, στις σκόπιμες αποσιωπήσεις που προκαλούν το κοινό αίσθημα και μας αποπροσανατολίζουν.

Όταν συνειδητοποιήσουμε, με καθαρή σκέψη και αληθινή ειλικρίνεια, αυτή τη δύσκολη κατάσταση και τις αιτίες που την προκάλεσαν, θα μπορέσουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας με θάρρος και αποφασιστικότητα και θα αντιληφθούμε το νέο ρόλο μας στην αντιμετώπισή της, διεκδικώντας για μας και τα παιδιά μας μια ζωή που αξίζει να τη ζήσουμε.

Θα χρειαστεί μάλλον να χτίσουμε, σαν ένας σύγχρονος Νώε, μια «Κιβωτό Επιβίωσης» που θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες στα ανεπιθύμητα χρόνια που έρχονται για να καταφέρουμε να κρατήσουμε ζωντανές τις αξίες, μαζί με τα υπόλοιπα θετικά στοιχεία που έχουμε, για να γίνουν τα θεμέλια της «Νέας Αναγέννησης», στην οποία οφείλουμε να στοχεύουμε και να προσδοκούμε.

Ας το κάνουμε.  Όσο έχουμε ακόμα αυτή τη δυνατότητα…

Mία φίλη blogger έφυγε από κοντά μας...

Ουκ εν τω πολλώ το ευ!

Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην υπερκατανάλωση 

αλλά κρύβεται σε ένα μικρό νησάκι 

του Νότιου Ειρηνικού. 

Στη λίστα με τις πιο ευτυχισμένες χώρες που κατάρτισε ο βρετανικός ανεξάρτητος οργανισμός New Economics Foundation (Nef), με τον εύλογο τίτλο «Κατάλογος Ευτυχισμένος Πλανήτης» (Happy Planet Index), την πρώτη θέση καταλαμβάνει το Vanuatu, ένα μικρό νησί που βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό.
Η Ελλάδα βρίσκεται μόλις στην 133η θέση από τα συνολικά 178 έθνη που περιλαμβάνονται στη λίστα.

Η ιδιαιτερότητα του καταλόγου έγκειται στο ότι εστιάζει σε κριτήρια όπως επίπεδα κατανάλωσης, προσδοκώμενη διάρκεια ζωής και ευτυχία, και όχι σε οικονομικά μεγέθη όπως το εθνικό ακαθάριστο εισόδημα.

Σύμφωνα με τον Nic Marks, εκ των συντακτών της λίστας, σκοπός του καταλόγου ήταν να καταδειχτεί ότι το ευ ζην δεν συνδέεται με υψηλά επίπεδα κατανάλωσης. «Είναι ξεκάθαρο ότι κανένα κράτος που βρίσκεται στη λίστα δεν σημειώνει επιτυχία σε όλους τους τομείς, αλλά αποκαλύπτει πρότυπα που δείχνουν πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε μακρόβιες και ευτυχισμένες ζωές για όλους, ενώ ζούμε μέσα σε συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς περιορισμούς».

Το μικρό νησί του Vanuatu βρίσκεται στη μέση του Νότιου Ειρηνικού Ωκεανού και ο πληθυσμός του δεν ξεπερνά τους 209.000 κατοίκους. Η οικονομία του στηρίζεται κυρίως στη γεωργία και τον τουρισμό. Και παρόλο που βρίσκεται στην πρώτη θέση του Happy Planet Index, κατατάσσεται 207ο από τις 233 οικονομίες, με βάση το Εθνικό Ακαθάριστο Εισόδημα.

Τις πρώτες δέκα θέσεις της λίστας καταλαμβάνουν τα κράτη της Κεντρικής Αμερικής, ενώ τα αφρικανικά έθνη και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης κυριαρχούν στις 10 τελευταίες. Μεταξύ των προηγμένων κρατών, η Γερμανία κατατάσσεται 81η, η Ιαπωνία 95η, ενώ οι ΗΠΑ έρχονται στην 150η θέση.

Όπως τονίζει ο Simon Bullock, οικονομικός συντονιστής στην οργάνωση Friends of the Earth, ο οποίος βοήθησε στη συγκέντρωση των δεδομένων, τα ευρήματα δείχνουν ότι η ευτυχία δεν είναι κοστοβόρος για τον πλανήτη μας. «Η βρετανική οικονομία απορροφά τεράστιες ποσότητες από τις παγκόσμιες ανεπαρκείς πηγές, ωστόσο οι Βρετανοί πολίτες δεν είναι πιο ευτυχισμένοι από τους Κολομβιανούς που καταναλώνουν πολύ λιγότερα [...] Η τωρινή ανώριμη εστίαση στο εθνικό ακαθάριστο εισόδημα είναι παρωχημένη, καταστροφική και δεν επιφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής».

Το Nef καλεί τα κράτη να υιοθετήσουν ένα «παγκόσμιο μανιφέστο για ένα ευτυχέστερο πλανήτη» που θα καταγράφει τους τρόπους με τους οποίους τα έθνη μπορούν να ζήσουν μέσα στα περιβαλλοντικά τους όρια και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Οι προτάσεις του περιλαμβάνουν:

* Εξάλειψη της φτώχειας και της πείνας

* Αναγνώριση της συνεισφοράς των ατόμων 
και της εθελοντικής εργασίας

* Εξασφάλιση ότι οι οικονομικές πολιτικές 
παραμένουν εντός των περιβαλλοντικών περιορισμών.

Ας το έχουμε υπόψη μας

και ίσως προβληματιστούμε θετικά...

Καλή εβδομάδα φίλες και φίλοι συν-ταξιδιώτες!

----------------------------------------
Πηγή: Focus

Στο συνάνθρωπό μου, που έτσι απλά μιλήσαμε για λίγο

Ανέβα σου λέω. Ανέβα. Ακούς; Ανέβα. 
Να, σπίτια βλέπω να καίγονται, ανθρώπους στην ομίχλη να χάνονται. 
Ανέβα. Ανέβα σου λέω. 
Βλέπω τα σπίτια να μικραίνουν κι ανθρώπους σα τα σκυλιά, για μια μπουκιά να πολεμάνε. 
Ανέβα σου λέω. Ανέβα. 
Βλέπω τα πουλιά κοπάδια μαζί να φεύγουν. Μα πού και γιατί; Ανέβα σου λέω. Ανέβα.

Βλέπω τ' αστέρια. Πώς φαίνονται από μακριά. Όμορφα και λαμπερά σαν την ελπίδα. Μα τώρα σκόνη είναι. 
Ανέβα. Ανέβα σου λέω. Ανέβα.
Μόνος είμαι και κρυώνω. Μόνος λευκός, χωρίς πια γιατί. Σώθηκε το καντήλι μου. 
Ανέβα σου λέω. Ανέβα. 
Ακούω έναν χτύπο συνεχώς κι ένα φως να με τυλίγει από παντού.
 
Ανέβα. Ανέβα φίλε μου. Σιγά-σιγά. 
Βλέπω ένα χέρι, μικρό, τοσοδούλικο. Βλέπω ένα φίδι να φεύγει απ' το κεφάλι μου και να εξαφανίζεται.
Βλέπω τους φθόγγους κρύσταλλα να γίνονται, βροχή να γίνονται... Ο καθρέφτης, πού 'ναι ο καθρέφτης, κι εγώ βροχή και ήχος γίνομαι, χάνομαι, πού μ' έβαλες, χάνομαι, δεν είμαι, γύρνα με πίσω, δεν ήθελα εγώ, εσύ μ' έβαλες, γύρνα με πίσω, δεν είμαι, δεν ξέρω, δεν θέλω να ξέρω, τ' ακούς; Δεν θέλω. 
Ανέβα. Ανέβα σου λέω. Τώρα δεν έχει πίσω. Ανέβα. Στράτευσε και το έσχατο μόριο της ύπαρξής σου. Κλέψε. Σκότωσε. Άλλαξε. Ανέβα. Δεν έχει πίσω. Ανέβα, φίλε μου. Πίστεψέ με γίνεται. 

Κρυώνω, δε μπορώ. Σκόνη έγινα κι εγώ. Δεν ξέρω. Δεν είμαι. Σκόνη. Σκόνη. Σκόνη. 
Ανέβα. Σε ικετεύω. Δε βλέπεις; Ακόμα μιλάμε. Ακόμα υπάρχεις. Με καθρέφτη το πρόσωπό μου. Σε ικετεύω ανέβα.
Δεν έχω πια χέρια να κινήσω. Δεν έχω πια νου να ταξιδέψω.
Ανέβα. Ανέβα. Σε παρακαλώ, ανέβα. Έχεις. Έχεις το βουητό αυτών που έφυγαν. Έχεις το νερό που άχρονο κυλά, χωρίς σκοπό. Ανέβα. Ανέβα.
 
Βλέπω ένα κόκκινο. Μονάχα κόκκινο. Με λάμψεις βροντερές. Κόκκινο. Κόκκινο. Κόκκινο.
Στάσου, τί βλέπεις; 
Κόκκινο, μονάχα κόκκινο.
Κατέβα. Κατέβα τώρα. Γρήγορα, να προλάβεις. Κατέβα. Άσε να κυλήσει το κόκκινο. Κατέβα. 
ΠΕΣ ΜΟΥ, ΤΩΡΑ ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ; 
Βλέπω δυο ανθρώπους γύρω απ' τη φωτιά, να ζεσταίνονται, να συνομιλούν.

ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΩΡΑ, ΤΙ ΑΛΛΟ ΒΛΕΠΕΙΣ; 
Βλέπω δυο δέντρα, ρυάκια να κυλούν στο πλάι των ανθρώπων, βλέπω ανθρώπους μικρούς, ίσαμε ένα θαμνάκι, να τρέχουν με χέρια ανοιχτά πίσω από ένα σπουργίτι.
ΠΕΣ ΤΩΡΑ, ΑΛΛΟ ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ;
Βλέπω το πρόσωπό μου πια να σχηματίζεται.
Βλέπω το ένα να ζει μέσα απ' το καθένα.

(Αντρέι Ταρκόφσκι 1932-1986
Ρώσος σκηνοθέτης και σεναριογράφος)

Το έργο του Ταρκόφσκι χαρακτηρίζεται από τα χριστιανικά και μεταφυσικά θέματα, τους αργούς ρυθμούς, τα εξαιρετικής αισθητικής και μακράς διάρκειας μακρινά πλάνα. Επαναλαμβανόμενα μοτίβα στα έργα του είναι τα όνειρα, η μνήμη, η παιδική ηλικία, το τρεχούμενο νερό, η φωτιά, η βροχή, οι αναμνήσεις. Σταδιακά, ανέπτυξε μια προσωπική θεωρία γύρω από τον κινηματογράφο, την οποία ονόμασε «γλυπτική του χρόνου». Πίστευε ότι το κύριο χαρακτηριστικό του κινηματογράφου είναι ο μετασχηματισμός της ανθρώπινης εμπειρίας του χρόνου. Το αμοντάριστο υλικό, έλεγε, καταγράφει τον πραγματικό χρόνο. Γι' αυτό χρησιμοποιούσε τον αργό ρυθμό και τα μεγάλα πλάνα, για να δώσει στον θεατή την αίσθηση του χρόνου που περνά και χάνεται, αλλά και να αναδείξει την ιδιαιτερότητα της κάθε στιγμής. Τη θεωρία του για τη «γλυπτική του χρόνου» ανέπτυξε στις ταινίες του «Ο Καθρέπτης» (1975) και «Στάλκερ» (1979)
"Ο άνθρωπος είναι απασχολημένος να κυνηγά φαντάσματα και να προσκυνά είδωλα.  Στο τέλος όλα καταλήγουν σ’ ένα, και μάλιστα απλό στοιχείο, το μόνο στο οποίο μπορεί να υπολογίζει στη ζωή του: την ικανότητα να αγαπάει. Το στοιχείο αυτό μπορεί να αναπτυχθεί μες στη ψυχή και να γίνει ο υπέρτατος παράγοντας που καθορίζει το νόημα της ζωής ενός ανθρώπου. 
Έργο μου είναι να κάνω το θεατή που βλέπει τις ταινίες μου να συνειδητοποιήσει την ανάγκη του να αγαπάει και να τον αγαπούν, να καταλάβει ότι τον καλεί η ομορφιά κοντά της".
(Από το βιβλίο "Σμιλεύοντας τον χρόνο" του Αντρέι Ταρκόφσκι, Εκδόσεις Νεφέλη)