Χρώμα στην παλέτα της ψυχής

«Τα χρώματα επιδρούν στην ψυχή,
αφού μπορούν,
όχι μόνο να διεγείρουν τις αισθήσεις,
αλλά και να μας ξυπνήσουν συγκινήσεις
και συναισθήματα»,
υποστήριζε ο Γκαίτε,
ενώ ο δρ S.J. Quesley είχε πει προφητικά ότι
κάποια μέρα η χρήση των χρωμάτων
θα αντικαταστήσει εκείνη των φαρμάκων.

Μια νέα επιστημονική αγωγή, όπως δηλώνουν οι ειδικοί θεραπευτές, είναι ικανή να αποτοξινώσει τον οργανισμό, να αυξήσει την κυκλοφορία του αίματος, να καταπραΰνει τους ερεθισμούς και …άλλα πολλά.

Η χρωματοθεραπεία είναι μία αγωγή που αξιοποιεί την φωτεινή ενέργεια των χρωμάτων για να διεγείρει το δέρμα ή τα όργανα του σώματος με στόχο την ενίσχυση του οργανισμού και τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων.

Αυτό μπορεί να συμβεί για δύο λόγους: Αφενός γιατί η φωτονική ενέργεια είναι φορέας ενός ισχυρού ηλεκτρονικού φορτίου και αφετέρου γιατί όλο το σώμα μας διαθέτει φωτο-υποδοχείς που αντιδρούν στα φωτονικά ηλεκτρομαγνητικά κύματα και ενεργοποιούνται ανάλογα με την έντασή τους.

Η αγωγή είναι απλή, φυσικά ανώδυνη, και κυρίως χωρίς παρενέργειες.
Ο ασθενής ανάλογα με το πρόβλημά του «λούζεται» με την ακτινοβολία μίας ειδικής λάμπας συγκεκριμένου χρώματος και ισχύος (25-60βάτ) επί 30 ή 40 λεπτά την ημέρα ή πίνει βιολογικό νερό που έχει «χρωματοποιηθεί», δηλαδή που έχει τοποθετηθεί σε γυάλινο μπουκάλι, διάφανο και άχρωμο, το οποίο εκτίθεται για μία ώρα σε μία φωτεινή πηγή συγκεκριμένου χρώματος.
Τότε, όπως εξηγούν οι ειδικοί, το δέρμα του σώματος κατορθώνει να «δει» το χρώμα και να απορροφήσει τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα εφοδιάζοντας τα κύτταρα με ενέργεια.

Η ευεργετική επίδραση των χρωμάτων

Η χρωματοθεραπεία χρησιμοποιεί επτά βασικά χρώματα: το κόκκινο, το πορτοκαλί, το κίτρινο, το μπλε, το πράσινο, το ιώδες και μενεξεδί.
Από αυτά το κόκκινο και το μπλε έχουν κυρίαρχο ρόλο.

Γενικότερα θεωρείται ότι οι χρωματιστές ακτίνες φωτός μπορούν να αυξομειώσουν την πίεση του αίματος, να διεγείρουν την παραγωγή των ερυθρών και των λευκών αιμοσφαιρίων, να αυξήσουν την οξείδωση του αίματος, να ρυθμίσουν την παραγωγή κολλαγόνου, να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.

Το κόκκινο είναι το χρώμα της ζωτικής ενέργειας. Σύμβολο του πυρός και της χαράς συνδέεται με την σεξουαλική διέγερση. Θεωρείται ότι συμβάλει στην έκκριση αδρεναλίνης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά με πολλούς τρόπους. Μία κόκκινη λάμπα στο γραφείο, επί παραδείγματι, μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά που έχουν δυσκολία στη μάθηση να έχουν μεγαλύτερη και γρηγορότερη απόδοση.

Το κόκκινο στη χρωματοθεραπεία ενδείκνυται σε περιπτώσεις:
Αναιμίας, ανικανότητας, ανοργασμίας, υποθερμίας, σωματικής αδυναμίας, κακής κυκλοφορίας του αίματος, αργού μεταβολισμού, ξηροδερμίας, υπότασης, κρυολογήματος, πόνου στο λαιμό, άσθματος και χρόνιου βήχα, χρόνιας βρογχίτιδας, φλεμάτων και καταρροής, υπερβολικής εσωστρέφειας, φυματίωσης.

Το μπλε στον αντίποδα του κόκκινου είναι το χρώμα της ηρεμίας, της ευαισθησίας και των ανώτερων ψυχικών και νοητικών λειτουργιών. Εξαγνίζει και βοηθά στην προσευχή ή στον διαλογισμό.

Οι μπλε ακτίνες φωτός, (όπως και οι πράσινες) έχουν καταπραϋντική δράση και θεωρείται ότι είναι πολύ αποτελεσματικές για την αϋπνία, το στρες, την ευερεθιστικότητα και τις φλεγμονές. Το μπλε διαθέτει επίσης αντισηπτικές και αναισθητικές ιδιότητες.
Μπλε ακτίνες σε κάποια συγκεκριμένη συχνότητα χρησιμοποιούνται επίσης για την αντιμετώπιση του ίκτερου στα μωρά.

Γενικότερα το μπλε ενδείκνυται σε περιπτώσεις:
Ευερεθιστικότητας, υπερέντασης και νευρικότητας, ακόμη και υστερίας, οξείας λαρυγγίτιδας, πυρετού, ενδοκρινολογικών προβλημάτων, έντονων πόνων, αποστημάτων, φλεγμονών, ταχυπαλμίας, επιληψίας, σπασμών, κολίτιδας, ρευματισμών, πόνων περιόδου, και διαφόρων κολικών.

Τη σημασία των χρωμάτων τη βρίσκουμε σε πολλούς πολιτισμούς της αρχαιότητας.
Από τον αιγυπτιακό και τον κινεζικό μέχρι τον αραβικό, περσικό και περουβιανό.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι το μπλε, το κίτρινο και το κόκκινο είχαν τη δύναμη να επηρεάσουν το σώμα, το πνεύμα και τον νου του ανθρώπου. Οι Αιγύπτιοι επίσης είχαν τη συνήθεια να δίνουν «χρωματοποιημένο» νερό στους ασθενείς, όπως ακριβώς αυτό που χρησιμοποιεί η σύγχρονη χρωματοθεραπεία σήμερα.

H χρωματοθεραπεία, όπως ονομάστηκε η μέθοδος σήμερα, περιλαμβάνεται στον κλάδο της λεγόμενης «χρωματικής ιατρικής» ως συμπληρωματική θεραπευτική αγωγή, που τόσο προληπτικά όσο και στην πρακτική εφαρμογή της βοηθά κάθε άνθρωπο να αναπληρώσει τις ενεργειακές απώλειες που υφίσταται καθημερινά λόγω στρες, κούρασης, εκνευρισμού και άλλων καταστάσεων.

Γι’ αυτό,
ας βάλουμε
λίγο χρώμα στη ζωή μας…

Μπορείτε να το κάνετε;

Εσείς μπορείτε να κάνετε αυτό;

Είναι αρκετά δύσκολο…

Αλλά, μπορεί να γίνει!

ΚΙΤΡΙΝΟ ΜΠΛΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΜΑΥΡΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΡΑΣΙΝΟ

ΜΩΒ ΚΙΤΡΙΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΑΥΡΟ

ΜΠΛΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΩΒ

ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΠΛΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Πρέπει να διαβάσετε κάθε λέξη,

αλλά να λέτε το ΧΡΩΜΑ

που είναι τυπωμένη η κάθε λέξη,

αντί αυτού που γράφει.

Κάντε μια προσπάθεια…

Εάν εγώ μπορώ να το κάνω,

τότε μπορείτε κι εσείς!

Υ.Γ. Έτσι, να παίξουμε και λίγο…

να μας πάει καλά η νέα εβδομάδα

Συμφωνείτε;

Καλή εβδομάδα φίλες, φίλοι

και περαστικοί...

Φίλοι, η μεγάλη μας περιουσία

Ποιος είσαι εσύ ... που ήρθες μέσα στη ζωή μου;
Δείχνοντας καλές προθέσεις
και να με πείσεις τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.
Για να μου δώσεις συμβουλές και πράγματι

να παραμείνεις
και να με ακολουθήσεις μέσα από την δοκιμασία μου.
Για να με παρηγορήσεις όταν ο κόσμος μου καταρρέει.
Ποιος είσαι εσύ; Πρέπει να είσαι φίλος μου!
(Αγνώστου)

Το σημερινό μου θέμα

το αφιερώνω

με αγάπη και ευγνωμοσύνη

σε όλους τους φίλους,
παλιούς και νέους

και τους ευχαριστώ θερμά,
γιατί για μένα,
η μεγαλύτερη περιουσία μου

είναι οι φίλοι μου.

Λέγοντας «φιλία» εννοούμε τον ελεύθερο ψυχικό σύνδεσμο μεταξύ προσώπων, που στηρίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, στην εκτίμηση, στην αφοσίωση, στην κατανόηση και στην εμπιστοσύνη.

Ο Αριστοτέλης ορίζει ως εξής τη φιλία: «Φιλία ἐστίν μία ψυχή ἐν δυσί σώμασιν ἐνοικουμένη».
Στα «Ηθικά Νικομάχειά» του διακρίνει τρία κίνητρα για τη δημιουργία φιλίας:
α) Το «χρήσιμον», δηλαδή το συμφέρον, η ωφέλεια,
β) Το «ἡδύ», δηλαδή η ευχαρίστηση, η ικανοποίηση και
γ) Το «ἀγαθόν», δηλαδή η ηθική ποιότητα.
Ανάλογα με τις προσωπικές τους εκτιμήσεις οι άνθρωποι συνδέονται «διά τό χρήσιμον», «διά τό ἡδύ» ή «διά τό ἀγαθόν».
Τα δυο πρώτα είδη των σχέσεων είναι φιλίες κατά «συμβεβηκός», δηλαδή εφήμερες, συμπτωματικές.
Ο φιλικός δεσμός του τρίτου είδους είναι η τέλεια φιλία.

Η Αμερικανίδα κοινωνιολόγος Παν Γιάγκερ κατατάσσει τους φίλους σε τρεις κατηγορίες:

τους περιστασιακούς, τους στενούς και τους κολλητούς.

Οι πρώτοι είναι οι πιο συχνοί, εντοπίζονται κυρίως στο επαγγελματικό περιβάλλον και η σχέση μαζί τους δεν είναι δεσμευτική. Μ’ αυτούς κουτσομπολεύουμε, πάμε βόλτες, μοιραζόμαστε την αγάπη μας για το ποδόσφαιρο. Δεν πειράζει που δε βρισκόμαστε συχνά, γι’ αυτό και τα μυστικά που αποκαλύπτουμε είναι λίγα και ελάσσονος σημασίας.

Αντίθετα, με τους στενούς μας φίλους βρίσκουμε παρηγοριά, μοιραζόμαστε μαζί τους τις βαθύτερες σκέψεις και τα συναισθήματα μας. Οι δεσμοί μιας τέτοιας φιλίας στηρίζονται στην εντιμότητα και στην αγάπη και μας επιτρέπουν σε κάθε περίσταση να είμαστε ο εαυτός μας. Μας δίνουν έναν ώμο, για να κλάψουμε αλλά και να μοιραστούμε τις χαρές μας.

Όσο για τους κολλητούς, είναι οι πιο στενοί από τους στενούς μας φίλους.

Μαζί τους το συναισθηματικό δέσιμο είναι απόλυτο, το ίδιο και η αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αν χρειαστεί τρέχουμε κοντά τους μέσα στα άγρια μεσάνυχτα ή γυρίζουμε άρον-άρον από τις διακοπές μας.

«Για να θεωρήσουμε κάποιον φίλο μας ως κολλητό, πρέπει να έχει φανεί συνεπής και έντιμος απέναντι μας για πολλά χρόνια» τονίζει ο ψυχολόγος Γιώργος Πιντέρης. Και συνεχίζει: «Η συνέπεια και η εντιμότητα οδηγούν στην εμπιστοσύνη, η οποία αποτελεί κολόνα κάθε υγιούς διαπροσωπικής σχέσης, άρα και της φιλίας».

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι προσωπικές σχέσεις διέρχονται από πέντε φάσεις: τη γνωριμία, τον πειραματισμό, την ενδυνάμωση, την αφομοίωση

και την ένωση.

Γνωριμία είναι η στιγμή κατά την οποία δύο άτομα συναντιούνται και ενστικτωδώς, με την πρώτη ματιά και τις πρώτες κουβέντες, αποφασίζουν αν θα συνεχίσουν μαζί ή όχι.

Η ένωση αυτή είναι η φάση της μεγαλύτερης οικειότητας που, υπό ειδικές συνθήκες, αντιστοιχεί με τον έρωτα.

Μέχρι η απλή γνωριμία φτάσει στην κορυφαία αυτή φάση και να γίνει πιο βαθιά, σε όλο το διάστημα που μεσολαβεί είτε σταθεροποιείται είτε σπάει τους δεσμούς φιλίας, είτε τους ενισχύει είτε τους γυρίζει σε προηγούμενη φάση.

Στην εποχή μας υπάρχει και η φιλία εξ αποστάσεως, όπως για παράδειγμα η φιλία δι’ αλληλογραφίας παλαιότερα και σήμερα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail).

Προϋποθέσεις σωστής φίλιας

• Σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου ατόμου.
• Ειλικρίνεια και τιμιότητα. Η κολακεία και η ψευτιά επιδρούν ανασταλτικά
• Κατανόηση προβλημάτων, αλληλοβοήθεια.
• Συμφωνία χαρακτήρων και κοινά ενδιαφέροντα.
• Ανιδιοτέλεια. Φιλία όχι για το «χρήσιμον και « ἡδύ» αλλά για το «ἀγαθόν».
• Έλλειψη εγωισμού, διαλλακτικότητα, υποχωρητικότητα, κατανόηση.,
• Συνεχής επικοινωνία, γιατί η φιλία είναι σχέση, που εμπεδώνεται καθημερινά.

Η αξία της φιλίας

Όταν η φιλία είναι ουσιαστική:
-Επιλύει την ψυχολογική ανάγκη του ανθρώπου για βαθύτερη επικοινωνία. Το άτομο αισθάνεται την ανάγκη για εκμυστήρευση των μυστικών του, της χαράς και της λύπης του.
-Συντελεί στην καταπολέμηση της εσωστρέφειας και της μοναξιάς.
-Προσφέρει συμπαράσταση και αλληλεγγύη στις δύσκολες στιγμές. Ο πραγματικός φίλος συμπάσχει και μοιράζεται τη χαρά και τη λύπη μας. «Τούς φίλους ἐν ταῖς ἀτυχίαις διαγιγνώσκομεν». (Ισοκράτης.)
-Βγάζει το άτομο από τα αδιέξοδα, εξαιτίας του γνήσιου διαλόγου που αναπτύσσεται μεταξύ των φίλων. Η φιλία ενθαρρύνει για μερικές ενέργειες ή αποθαρρύνει.
-Συμβάλλει στη συνειδητοποίηση των δυνάμεων και αδυναμιών μας και βοηθάει να φτάσουμε στην αυτογνωσία, γιατί μέσω του φίλου γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας.
-Εξευγενίζει και βελτιώνει ηθικά το άτομο, γιατί ο κάθε άνθρωπος επηρεάζεται από το φίλο του και, για να δειχθεί αντάξιος του δεσμού της φιλίας, περιορίζει τα ελαττώματα του και, αναπτύσσει τα προτερήματα του.
-Συμβάλλει στην ομαλή ένταξη του ατόμου στην κοινωνία, γιατί καταπολεμείται ο ατομικισμός και αποβάλλονται τα διάφορα συμπλέγματα..
-Με τη φιλία βιώνει το άτομο πολυποίκιλα συναισθήματα, με αποτέλεσμα να εμπλουτίζεται ο συναισθηματικός του κόσμος.
-Η ύπαρξη φιλικών δεσμών ανάμεσα στα άτομα της κοινωνίας συμβάλλει στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων.
-Γενικότερα, μέσω της φιλίας τα άτομα ολοκληρώνονται ως προσωπικότητες.

Ο J. Morrison τραγουδούσε

«A friend is someone who gives you

the total freedom to be yourself».
Ανεξάρτητα απ’ το αν είναι το ίδιο

ή αντίθετο φύλο με σένα,

αν είναι άντρας ή γυναίκα.
Ποτέ δε ξέρεις πώς θα εξελιχθεί

κάθε ανθρώπινη σχέση, κάθε φιλία…

Όμως, αυτή δεν είναι και η μαγεία της;

Καλό Σαββατοκύριακο φίλοι μου…

Το Μάτι του Θεού

Εκπληκτικό το θέαμα

και εξαιρετική η φωτογράφιση

από το διαστημικό τηλεσκόπιο

Hubble της NASA !

Η παραπάνω (δεύτερη) φωτογραφία κυκλοφόρησε σε email,

με τη μορφή ομαδικής αποστολής, με το παρακάτω κείμενο:

"Τhe eye of God
AWESOME!
Dear All
This photo is a very rare one, taken by NASA. This kind of event occurs once in 3000 years.
This photο has done miracles in many lives.
Make a wish… you have looked at the eye of God.
Surely you will see the changes in your life within a day.
Whether you believe it or not, don’t keep this mail with you.
Pass this at least to 7 persons.
This is a picture NASA took with the Hubble telescope.
Called “The Eye of God”.
Too awesome to delete. It is worth sharing".

Δηλαδή, σε ελεύθερη μετάφραση:

Το Μάτι του Θεού
ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟ!
Αγαπητοί,
Αυτή η φωτογραφία είναι πολύ σπάνια, και η λήψη της έγινε από τη NASA.
Αυτό γεγονός εμφανίζεται μια φορά σε 3000 χρόνια.
Η φωτογραφία αυτή έχει κάνει θαύματα σε πολλές ζωές.
Κάνετε μια ευχή… ενώ παρατηρείτε το μάτι του Θεού.
Σίγουρα θα δείτε τις αλλαγές στη ζωή σας μέσα σε μια ημέρα.
Είτε το πιστεύετε, είτε όχι, μην το κρατήσετε στο email σας..
Στείλτε το τουλάχιστον σε 7 άτομα.
Η φωτογραφία είναι της NASA και λήφθηκε με το τηλεσκόπιο hubble.
Ονομάστηκε «μάτι του Θεού».
Πάρα πολύ εκπληκτική για να την διαγράψετε.
Αξίζει να την μοιραστείτε.

Κυκλοφόρησε, επίσης και μια πιο «επίσημη» εκδοχή

περί του τι αφορά αυτή η φωτογραφία, και είναι η παρακάτω:

The above-displayed image is a real photograph of the Helix Nebula, although it’s technically not a single photograph but rather a composite image formed from several photographs taken by NASA’s orbiting Hubble Space Telescope and a land-based telescope at the Kitt Peak National Observatory near Tuscon, Arizona. This image was NASA’s Astronomy Picture of the Day” for 10 May 2003.
The Helix Nebula does not naturally appear with the colors shown above, however; the tinting of the image is artificial. The picture’s “Eye of God’ appellation is a title coined by an admirer of the photo due to the nebula’s resemblance to a human eye, not something designated by NASA, and the nebula, is also visible all the time, not merely “once in 3000 years”.

Δηλαδή, σε ελεύθερη μετάφραση:

Η παραπάνω εικόνα είναι μια πραγματική φωτογραφία του νεφελώματος Helix, αν και τεχνικά δεν είναι μια ενιαία φωτογραφία, αλλά μάλλον μια σύνθετη εικόνα που διαμορφώθηκε από διάφορες φωτογραφίες που λήφθηκαν από το νεφέλωμα, βάζοντας σε τροχιά το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και ένα χερσαίο τηλεσκόπιο στο μεγάλο Eθνικό Παρατηρητήριο Kitt Peak, κοντά στην Tuscon, της Αριζόνα. Αυτή η εικόνα ήταν η «Αστρονομική Φωτογραφία της Ημέρας της NASA» στις 10 Μαΐου 2003.
Το νεφέλωμα Helix δεν εμφανίζεται φυσικά με τα χρώματα που παρουσιάζονται παραπάνω, εντούτοις το βάψιμο της εικόνας είναι τεχνητό. Η ονομασία της εικόνας «το μάτι του Θεού» είναι ένας τίτλος που δόθηκε από έναν θαυμαστή της φωτογραφίας, λόγω της ομοιότητας του νεφελώματος σε ένα ανθρώπινο μάτι, όχι κάτι που υποδεικνύεται από τη NASA, και το νεφέλωμα, είναι επίσης ορατό όλη την ώρα, όχι μόνο «μια φορά σε 3000 έτη».

Πάντως, έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στη φωτογραφία.

Την δημοσιεύω να την δείτε όλοι, όσοι, πιθανώς,

δεν την έχετε δει,και για να επισημάνω την υπερβολή

και την εκμετάλλευση ορισμένων θεμάτων από επιτήδειους...
Αν επιθυμείτε περισσότερες πληροφορίες, επί του θέματος, επισκεφτείτε τα παρακάτω sites:

http://www.snopes.com/photos/space/eyeofgod.asp
http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/ap000828.html

http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/ap010806.html

Η μυρωδιά του φόβου

Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου και γίνεται εμπόδιο στην φυσιολογική αντιμετώπιση της καθημερινότητας του ατόμου.

Ο φοβισμένος άνθρωπος μπορεί κυριολεκτικά να μεταμορφωθεί σε αγρίμι και να κατασπαράξει ότι βρεθεί μπροστά του.

Πάνω σ’ αυτό, τη δημιουργία του φόβου και τον εμποτισμό του στους ανθρώπους δηλαδή, γίνονται πολλά πειράματα τελευταία.

Η μυρωδιά του φόβου δεν είναι μια αυταπάτη, αλλά ένα πραγματικό γεγονός.
Οι άνθρωποι μπορούν υποσυνείδητα να ανιχνεύσουν αν κάποιος είναι φοβισμένος ή αγχωμένος, μυρίζοντας μια χημική ουσία (φερομόνη), που εκκρίνεται στον ιδρώτα του, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Η έρευνα, σύμφωνα με δημοσίευμα του «Γκάρντιαν», έγινε από ερευνητική ομάδα του αμερικανικού πανεπιστημίου Στόνι Μπρουκ (Stony Brook), υπό τη δρα Λίλιαν Μουτζίκα-Παρόντι και χρηματοδοτήθηκε από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ, δημιουργώντας υποψίες ότι είναι το πρώτο βήμα για την χημική χρησιμοποίηση του φόβου στο πεδίο της μάχης, πιθανώς προκαλώντας τρόμο στον αντίπαλο στρατό.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η μυρωδιά του φόβου πυροδοτεί μια αυξημένη αντίδραση στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το φόβο και συμπέραναν ότι, όπως και πολλά άλλα ζώα, έτσι και οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν και υποσυνείδητα να αντιδράσουν στις φερομόνες που απελευθερώνουν άλλοι άνθρωποι.

Σύμφωνα με την υπεύθυνη της έρευνας Λίλιαν Μουτζίκα-Παρόντι,

«η έρευνα δείχνει ότι πιθανώς υπάρχει μια κρυφή βιολογική παράμετρος στην ανθρώπινη κοινωνική δυναμική, κατά την οποία το συναισθηματικό στρες στην κυριολεξία γίνεται κολλητικό».

Στην ουσία έχουμε δύο μόνο συναισθήματα: αγάπη και φόβο.
Όλα τα υπόλοιπα είναι, κατά βάση, είτε φόβος είτε αγάπη.
Ο θυμός, το μίσος, η ζήλια, η κατάκριση, ο εγωϊσμός, δεν είναι παρά εκφράσεις του φόβου.

Ενώ, η χαρά, το ενδιαφέρον, η αίσθηση της επιτυχίας, ο σεβασμός, η εκτίμηση είναι εκφράσεις της αγάπης.
Η μεγάλης τους διαφορά είναι ότι η αγάπη είναι πάντα δημιουργική, ενώ ο φόβος πάντα καταστροφικός.

Ο φόβος είναι ένας τρομερός εχθρός μας, που δεν είναι καθόλου εύκολο να τον νικήσουμε, για τον απλούστατο λόγο, ότι έχει παρά πολλές όψεις.

Μόλις νικηθεί η μια του όψη, προβάλλει αμέσως μια άλλη πιο τρομακτική.

Εάν ενδώσουμε οποιαδήποτε στιγμή στον φόβο, έστω και ελάχιστα, θα νικηθούμε αναπόφευκτα από αυτόν και ο πανικός θα τερματίσει αμέσως τον αγώνα.

Φοβόμαστε, γενικά, πολλών ειδών πράγματα.

Δεν είναι πάντα φανεροί οι φόβοι που μας καταλαμβάνουν.

Φυσικά, αυτό ισχύει γιατί ο άνθρωπος, πάνω απ' όλα, φοβάται το άγνωστο και την ύψιστη σύνοψη όλων των φόβων, δηλαδή τον θάνατο.

Ο φόβος καταστρέφει το σώμα, σκοτώνει την έμπνευση, ρίχνει ένα χειμώνα θανάτου πάνω σε οτιδήποτε, σε αντίθεση με την αγάπη που επιμηκύνει τη ζωή, φέρνει την έμπνευση, ανοίγει το δρόμο προς χίλιες κατευθύνσεις, ξεπερνά κάθε εμπόδιο.

Ο μόνος τρόπος να χειριστούμε τον φόβο είναι να προχωρήσουμε μαζί του, αλλά να μη υποταχθούμε σε αυτόν.

Για να το πετύχουμε, πρέπει πρώτα να τον αναγνωρίσουμε και να προχωρήσουμε κανονικά σαν να μη φοβόμασταν.

Αν το κάνουμε αυτό, θα έρθει μια στιγμή που θα αντιληφθούμε ότι τον χειριζόμαστε και δεν μας τρομοκρατεί πια.

Είναι η εξάσκηση της θέλησης να σταθούμε ακλόνητοι, σε ότι και να μας συμβεί.

Το "Πείραμα του Θεού"

Σε μια υπόγεια κυκλική σήραγγα, που βρίσκεται στα Γαλλο-Ελβετικά σύνορα, μήκους 27 χιλιομέτρων , 175 μέτρα κάτω από το έδαφος, σχεδιάζεται το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα που έγινε ποτέ, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε την γέννηση του Σύμπαντος.

Μέσα λοιπόν σε αυτή τη σήραγγα δέσμες πρωτονίων κινούμενες με την ταχύτητα του φωτός θα συγκρούονται μετωπικά αναπαράγοντας στιγμιαία τις επικρατούσες συνθήκες λίγο πριν από το big bang.

Η μεγάλη συχνότητα των συγκρούσεων, υπολογίζονται πάνω από 600 εκατομμύρια συγκρούσεις το δευτερόλεπτο, θα δώσουν τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε και να ανακαλύψουμε και τα πλέον σπάνια σωματίδια που μπορούν να δημιουργηθούν από τη μετατροπή της ενέργειας αυτής σε ύλη.

Το πείραμα αυτό θα διαρκέσει δεκαετίες και θα λάβουν μέρος χιλιάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο και θα συντονίζονται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Ερευνας (CERN), θα κοστίσει περίπου 2 δις. Ευρώ.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μέσω της ερευνητικής ομάδας του Τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, συμμετέχει από το 1995, στο μεγαλύτερο σε όγκο πείραμα ATLAS.
Το πείραμα ATLAS μαζί με το εξίσου πολύπλοκο πείραμα CMS, θα προσπαθήσουν να απαντήσουν σε σημαντικά ερωτήματα όπως:

Γιατί τα σωματίδια έχουν μάζα; Υπάρχει το σωματίδιο Higgs που φέρεται να είναι υπεύθυνο για τις μάζες των σωματιδίων; Τι είναι η σκοτεινή ύλη; Υπάρχουν άλλες δυνάμεις στη φύση; Πως εξαφανίστηκε η αντϋλη μετά τη Μεγάλη Έκρηξη του Σύμπαντος;

Οσον αφορά στον εξοπλισμό, έχει δημιουργηθεί το μεγαλύτερο επιστημονικό όργανο, ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) που αποτελείται από 5.000 μαγνήτες και από έξι ανιχνευτές.

Δύο δε από τους ανιχνευτές αυτούς ο Atlas και ο Cms είναι τεραστίων διαστάσεων. Το συνολικό βάρος αυτών των επιστημονικών οργάνων ανέρχεται στους 9.000 τόνους.

Οι επιστήμονες θα προσπαθήσουν να παράξουν με τον LHC το μυστηριώδες «Μποζόνιο του Χιγκς», γνωστό και ως «Σωματίδιο του Θεού», ένα σωματίδιο που εξηγεί γιατί ορισμένα σωματίδια έχουν μάζα ενώ άλλα όχι.

Λόγω αυτού του σωματιδίου και το όλο εγχείρημα

αποκαλείται και ως «Πείραμα του Θεού».

Επιφυλάξεις...

Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι υπάρχουν και επιφυλάξεις για τα αποτελέσματα του πειράματος.

Ορισμένοι μάλιστα επιστήμονες μιλούν και για καταστρεπτικά αποτελέσματα για τον πλανήτη ακόμα και για ολόκληρο το σύμπαν.

Ωστόσο οι υπεύθυνοι του πειράματος χαρακτηρίσουν αυτές τις «φήμες» ως αποκυήματα φαντασίας.
Σύμφωνα με αυτά τα σενάρια, ίσως λένε, να δημιουργηθεί μια μίνι «μαύρη τρύπα» που θα καταπιεί τη Γη, ή να παραχθούν τα «παραδοξόνια» υποθετικά σωματίδια που καταστρέφουν τα πάντα, ή σύμφωνα με το πιο ακραίο σενάριο να δημιουργηθούν φυσαλίδες κενού που θα καταστρέψουν το Σύμπαν.

Αγωγές για να μην λειτουργήσει

Αγωγή κατά των 20 χωρών που χρηματοδοτούν το πείραμα έχει κατατεθεί από ομάδα σκεπτικιστών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων με σκοπό να εμποδίσουν την λειτουργία του πειράματος.

Το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή σε πρώτη φάση, αλλά θα εξετάσει την υπόθεση ξανά, βάση του ότι το πείραμα παραβιάζει το δικαίωμα στη ζωή κατά την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Αγωγή έχουν καταθέσει και οι περιβαλλοντολόγοι στην Αμερική, οι οποίοι ζητούν από την αμερικανική κυβέρνηση να καθυστερήσει την έναρξη του πειράματος.

Πλεονεκτήματα για

την καθημερινότητα

Αρκετός κόσμος αναρωτιέται τι χρησιμεύει το συγκεκριμένο πείραμα.
Επιστήμονες του CERN χρησιμοποιούν τις εφευρέσεις του Ίντερνετ και τις δορυφορικές επικοινωνίες ως επιτυχή παραδείγματα προηγούμενων πειραμάτων τους και αναφέρουν τρεις περιπτώσεις όπου μπορεί να επωφεληθεί ο κόσμος από το LHC.

Θεραπεία Καρκίνου
Χρησιμοποιώντας στοχευμένες ακτίνες από πρωτόνια, οι επιστήμονες θα μπορούν να στοχεύουν καρκινογόνους όγκους καλύτερα από την υπάρχουσα ραδιοθεραπεία, χωρίς να δημιουργούνται ζημιές σε υγιή κύτταρα.

Διαχείριση Πυρηνικών Απόβλητων
Οι ακτίνες σωματιδίων μπορούν να δημιουργήσουν υπο-ατομικά σωματίδια και αυτά θα μπορούσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για να σπάσουν τα ραδιενεργά απόβλητα σε αβλαβή σταθερά στοιχεία.

Μελέτη Αλλαγής του Κλίματος
Επίσης, το πείραμα θα μπορέσει να αποδείξει εάν πέρα από τα αέρια του θερμοκηπίου, ευθύνονται και οι κοσμικές ακτίνες για την αλλαγή του κλίματος. Συγκεκριμένα, θα ερευνήσει την θεωρία ότι οι κοσμικές ακτίνες δημιουργούν παραπάνω σύννεφα, τα οποία έχουν επιπτώσεις στις αλλαγές κλίματος.

Ποια είναι η γνώμη σας για το πείραμα αυτό;

Αξίζουν τον κόπο τα αποτελέσματα

ή ακόμη

και τα πλεονεκτήματα των αποτελεσμάτων,

για να ρισκάρουμε τη ζωή του πλανήτη μας

ή και αυτήν του σύμπαντος;

Πηγή: http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/science/article4692222.ece

Όταν η νοσταλγία διώχνει τη μοναξιά

Την εξισορρόπηση και το μετριασμό της μοναξιάς, εξυπηρετεί η νοσταλγία, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, η οποία έγινε από Κινέζους ερευνητές, αλλά και από τον ελληνικής καταγωγής καθηγητή του βρετανικού πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, Κωνσταντίνο Σεντικίδη.

Είναι η πρώτη έρευνα, η οποία μελέτησε εξονυχιστικά τη σχέση νοσταλγίας και μοναξιάς με τη βοήθεια πειραμάτων σε εθελοντές, που περιλάμβαναν εργάτες εργοστασίων, φοιτητές και παιδιά.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, που δημοσιοποιήθηκαν από την «Association for Psychological Science», τα άτομα που ένιωθαν πιο μοναχικά, ανέφεραν ότι έπαιρναν τη μικρότερη κοινωνική υποστήριξη από τον περίγυρό .

Όταν οι ερευνητές υποκινούσαν τη νοσταλγία σε ορισμένους εθελοντές, εκείνοι ένιωθαν πλέον ότι απολαμβάνουν τη μεγαλύτερη κοινωνική υποστήριξη από τους γύρω τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νοσταλγία ενδυναμώνει την αντίληψη του ατόμου για το βαθμό κοινωνικής υποστήριξης που έχει και, με αυτό τον τρόπο, αντισταθμίζει τα αισθήματα μοναξιάς.

Επίσης διαπιστώθηκε ότι τα πιο ανθεκτικά άτομα, με τη μεγαλύτερη ικανότητα να ορθοποδούν γρήγορα μετά από τραυματικά συμβάντα και αναποδιές της ζωής, είναι αυτά που χρησιμοποιούν τη νοσταλγία για να ξεπεράσουν τα αισθήματα μοναξιάς τους.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτά τα ευρήματα έχουν πολύ σημαντικές επιπτώσεις στην κλινική ψυχολογία και δείχνουν ότι η «τεχνητή» νοσταλγία μπορεί να αξιοποιηθεί σε θεραπευτικό πλαίσιο, ώστε τα μοναχικά άτομα να αντιμετωπίζουν καλύτερα τον κοινωνικό αποκλεισμό που βιώνουν.

Με άλλα λόγια, όπως αναφέρουν,

«τα άτομα θα μπορούσαν να εκπαιδευθούν να επωφελούνται από την αναζωογονητική λειτουργία της νοσταλγίας, όταν είτε απουσιάζει η πραγματική κοινωνική στήριξη, είτε το άτομο νομίζει ότι απουσιάζει».

Επειδή,

Το παρελθόν υπάρχει στ' αλήθεια

μόνο όσο το θυμόμαστε.

Γι' αυτό κι εγώ,

στο ταξίδι αυτό της ζωής,

πάντα θέλω να θυμάμαι τους ανθρώπους

που με δένουν με το παρελθόν,

τα πρόσωπα που αγάπησα,

τα πρόσωπα που με πλήγωσαν,

τα πρόσωπα που μοιραστήκαμε

φωτεινές στιγμές μαζί.
Χωρίς να αισθάνομαι καμία λύπη,

καμία κακία ή στενοχώρια,

παρά μόνο ατέλειωτη νοσταλγία

για όλα αυτά

και απέραντη ευγνωμοσύνη

που φώτισαν -έστω και για λίγο-

με την παρουσία τους

τούτο το ταξίδι της ζωής μου.

Αυτό είναι το ταξίδι της ζωής.

Ένα σύνολο συγκινήσεων

και κάθε είδους συναισθημάτων.
Και αν δούμε για μια στιγμή την ζωή μας

σαν βιβλίο,

σαν ιστορία που ξετυλίγεται

μέρα με τη μέρα,

όλα μπλέκονται μαζί

και δεν υπάρχει πια καλό ή κακό,

ευχάριστο ή δυσάρεστο.
Είναι όλα μέρος της προσωπικότητάς μας

και της προσωπικής μας ιστορίας.

Αν καταφέραμε να έχουμε

όμορφες αναμνήσεις

και να τις διατηρούμε,

χωρίς να έχουν χάσει τη μαγεία τους

από το πέρασμα του χρόνου,

τότε είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι.

Γι’ αυτό, ας κλείσουμε το μάτι στη νοσταλγία,

για να ξεκινήσουμε νέες περιπέτειες

και περιηγήσεις

σε μέρη που θα κάνουν την ψυχή μας

να χαμογελάσει.

Πως η αγάπη συνδέεται με όλα…

Ζωή είναι η ύπαρξη της Αγάπης.

Λογική είναι η Αγάπη που υπολογίζει.

Μελέτη είναι η Αγάπη που αναλύει.

Επιστήμη είναι η Αγάπη που ερευνά.

Φιλοσοφία είναι η Αγάπη που σκέφτεται.

Θρησκεία είναι η Αγάπη που αναζητάει το Θεό.

Αλήθεια είναι η παντοτινή Αγάπη.

Ιδανικό είναι η Αγάπη που ανεβάζει.

Πίστη είναι η Αγάπη που μεταδίδεται.

Ελπίδα είναι η Αγάπη που ονειρεύεται.

Καλοσύνη είναι η Αγάπη που βοηθάει.

Αδελφικότητα είναι η Αγάπη που αγκαλιάζει.

Θυσία είναι η υπέρτατη Αγάπη.

Απάρνηση είναι η Αγάπη που εγκαταλείφθηκε.

Δουλειά είναι η Αγάπη που χτίζει.

Αδιαφορία είναι η Αγάπη που κρύβεται.

Απελπισία είναι η Αγάπη που χάνει τον έλεγχο.

Πάθος είναι η Αγάπη που χάνει την ισορροπία.

Ζήλεια είναι η Αγάπη που πληγώθηκε.

Υπερηφάνεια είναι η Αγάπη που τραυματίστηκε.

Πρόκληση είναι η Αγάπη που υποβαθμίστηκε.

Τέλος το Μίσος, που σίγουρα πιστεύεις

ότι είναι το αντίθετο της Αγάπης,

δεν είναι τίποτε άλλο

από την Αγάπη που αρρώστησε βαριά!

Να έχεις

την καλύτερη ημέρα
την καλύτερη ώρα,
το καλύτερο λεπτό,
και όλα στη ζωή σου

να είναι τα καλύτερα,
σήμερα και πάντα.

Η Ειρήνη, η Χαρά,

η Απλότητα και η Ελπίδα
να μείνουν στην ψυχή σου
για όλη σου τη ζωή…

ΑΓΑΠΑ τον εαυτό σου
Και όσους είναι γύρω σου.

Και να θυμάσαι ότι:

Αγαπώ σημαίνει ζω.
Αγαπιέμαι σημαίνει αξίζω.
Αγαπιέμαι και Αγαπώ
Σημαίνει ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΖΩ!

(Μου το έστειλαν στο email μου και το βρήκα πολύ αισιόδοξο και διδακτικό, γι’ αυτό και το δημοσιεύω. Όποιος φίλος συν-ταξιδιώτης επιθυμεί, μπορεί να το αναρτήσει στο blog του, ελεύθερα!)

«Η ΨΥΧΗ»

Ποιὸς σὲ φοβᾶται, Χρόνε;

Πέρνα, πέρνα!

Σβῆνε τὴ νιότη,

τρῶε τὴν ὠμορφιά,

γέρνα τὴ σάρκα καὶ μαζί της γέρνα!
Τὴν ἄϋλη τὴν Ψυχὴ

δὲ θὰ τὴ σβήσης,

γιατ' εἶναι αὐτὴ τοῦ Ἀπείρου

ἡ ζωγραφιά.

Τὸ Πνεῦμα,

ἐσὺ ἡ πνοή, δὲ θὰ νικήσης!
Κι' ὅσο θὰ ζοῦνε

τὰ ἔπη ἑνὸς Ὁμήρου,

κι' ὅσο ψηλὰ πυργώνει ὁ Παρθενών,

εἶσαι στιγμὴ στὴ Δόξα,

ἐσύ, τοῦ Ἀπείρου!
Δὲ σὲ λογάει ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου·

πέρνα·

σώριαζε σκότη

ἤ φῶς στὸν οὐρανόν!−

Αὐτὴ θὰ μένη αἰώνια·

κ' ἐσὺ γέρνα!…

Πηγή: Μ. Αργυρόπουλος, "Περασμένα και Τωρινά",

Αθήνα, Α. Γεράρδου, 1932, σ. σ. 96−97

Όχι, δεν είναι παραμύθι...

(Antanas Mockus)

Το παρακάτω κείμενο

αφορά πραγματικότητες

και όχι παραμύθια.

Μια φορά κι έναν καιρό,

υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη.

Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό,

ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι εκατομμύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα.

Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση.

Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους...

Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του.

Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του.

Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει τον σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.

Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος.

Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο, αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους.

Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης.

Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.

Σιγά, θα μου πείτε.

Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα.

Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό.

Και βουαλά!

Η κατανάλωση vερού αμέσως έπεσε.

Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη.

Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και ο αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδυ.

Το καλύτερο;

Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους.

Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά.

Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τι που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή.

Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζήδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας και είχαν την προσωπική του υποστήριξη.

Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο.

Φυσικά και μάζεψε χρήματα.

Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο, γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο, αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.

Όχι, δεν είναι παραμύθι...

Πρόκειται για τον Κολομβιανό

Antanas Mockus,

τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993.

Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα.

Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως:

η γνώση δίνει δύναμη

αρκεί να καταφέρεις

να τη μεταδώσεις

μέσω της τέχνης,

του χιούμορ

και της δημιουργικότητας.

Μόνο έτσι οι άνθρωποι

αποδέχονται τις αλλαγές.

Σημείωση: (Μου το έστειλε ένας καλός φίλος με email,

μου άρεσε και το δημοσιεύω,

δεν γνωρίζω την προέλευσή του)

Η απάτη του πλούτου

Την ευτυχία πρακτικά αναζητούμε όλοι, γιατί για την ευτυχία είμαστε πλασμένοι και αυτήν αποζητούμε σε κάθε μας βήμα, με κάθε μας επιλογή.
Κάποια στιγμή στη ζωή μας καθώς μεγαλώνουμε, συναντάμε κάποιον που μας λέει ότι αν έχουμε πολλά χρήματα και πλούτο θα νιώθουμε ασφάλεια, θα έχουμε δύναμη, θα γίνουμε ευτυχισμένοι.
Το πιστεύουμε και παίρνουμε αυτό το δρόμο.
Όμως ευτυχισμένοι μέσα από το μονοπάτι του πλουτισμού δεν γινόμαστε ποτέ.

Απλά χάνουμε τη ζωή μας καθημερινά και την ξοδεύουμε άδικα και εξαπατημένοι.

Αυτή η σχέση χρημάτων και ευτυχίας είναι ίσως

η μεγαλύτερη απάτη όλων των αιώνων,

όλης της ανθρωπότητας

και με τα περισσότερα θύματα.
Είναι μια συσχέτιση πλασματική.
Δίνει την εντύπωση σ' αυτόν που την ακούει ότι λέει την αλήθεια, αλλά στην ουσία πρόκειται για ένα καλά στημένο ψέμα, που εξαπατά και υποδουλώνει την ψυχή του ανθρώπου.
Γι' αυτό το Άγιο Πνεύμα του Θεού την αποκαλεί "η απάτη του πλούτου" (Ματθαίος ιγ΄ 22, Μάρκος δ΄ 19).

Τα πολλά και τα λίγα χρήματα είναι εντελώς σχετικές έννοιες.

Εξαρτώνται απόλυτα

από το τι έχουμε στην καρδιά μας

και πώς βλέπουμε τα χρήματα.
Για να μας φτάνουν τα χρήματα που έχουμε, πρέπει να αλλάξει το πνεύμα μας και ο τρόπος που τα χειριζόμαστε και όχι να αυξήσουμε την ποσότητά τους.

Κάποιος ρώτησε τον πολυ-δισεκατομμυριούχο John D. Rockfeller: "Πόσα χρήματα είναι αρκετά για εσάς;" Και εκείνος απάντησε αυθόρμητα. "Ακόμα και ένα δολάριο παραπάνω θα το ήθελα".

Ένα δολάριο με τόσες πετρελαιοπηγές, αεροπλάνα, ουρανοξύστες, επιχειρήσεις;
Και όμως.

Ούτε λιγότερα προβλήματα έχουν οι πλούσιοι,

ούτε πιο ασφαλείς είναι, ούτε πιο ευτυχισμένοι.
Αντίθετα μπορεί να έχουν περισσότερα και δυσκολότερα προβλήματα στη ζωή τους, να έχουν πίσω τους ένα δυστυχισμένο σπίτι, έναν πληγωμένο γάμο, μια κλονισμένη υγεία. Και δίπλα τους ακριβώς να υπάρχουν πολλά και καλά λεφτά... που όμως δεν είναι συγκοινωνούντα δοχεία τα χρήματα με την ευτυχία, ώστε το ένα να συνεισφέρει στο άλλο.

Δυστυχισμένοι άνθρωποι δεν υπάρχουν μόνο με λίγα χρήματα, αλλά και με πολλά, πάρα πολλά.
Φώναζε ο γνωστός ζάπλουτος του περασμένου αιώνα, "το μισό μου βασίλειο δίνω σε όποιον μου σώσει το παιδί μου", ο Αριστοτέλης Ωνάσης.

Ο γιος του Αλέξανδρος είχε ένα θανατηφόρο αεροπορικό δυστύχημα. Και ποιος δεν έτρεξε και ποιος δεν προσπάθησε. Ο Αλέξανδρος πέθανε αβοήθητος. Και το βασίλειο; Βασίλειο με πετρέλαια, ουρανοξύστες, αεροπλάνα; Βοήθεια μηδέν.

Συχνά η διαφορά ανάμεσα σε έναν πλούσιο και ένα φτωχό είναι περισσότερο στον τρόπο σκέψης και χρησιμοποίησης των χρημάτων και όχι στα ποσά.
Γι' αυτό λέει ο Απ. Παύλος ότι «όποιος έχει τροφή και κάτι να σκεπάζεται, ας είναι ικανοποιημένος».

Έτσι, οτιδήποτε ξεπερνά την επάρκεια

είναι ανούσιο,

άχρηστο και βλαβερό,

επειδή αυτά που έχουμε

είναι πιο πολύτιμα

απ' αυτά που δεν έχουμε.

Tο συμπέρασμα είναι:

Πλούσιος είναι όποιος έχει αυτά

που του χρειάζονται.
Πραγματικά πλούσιος είναι αυτός

που είναι ευτυχισμένος με όσα έχει

και τα απολαμβάνει.
Αυτός είναι και ευλογημένος άνθρωπος

από το Θεό.

Ο Νόμος της Χαλάρωσης

Ένας άλλος σπουδαίος νοητικός νόμος

είναι ο Νόμος της Χαλάρωσης.

Σε όλα τα νοητικά εγχειρήματα,

η προσπάθεια νικά τον εαυτό της.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεις,

τόσο μικρότερο θα είναι το αποτέλεσμα.

Αυτό βέβαια είναι ακριβώς αντίθετο με αυτό που συμβαίνει στο φυσικό πεδίο, αλλά δεν θα μας εκπλήξει επειδή γνωρίζουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι νόμοι του νου είναι το αντίθετο από τους νόμους της ύλης.
Στο φυσικό πεδίο, όσο μεγαλύτερη προσπάθεια κάνουμε, τόσο μεγαλύτερα συνήθως, αποτελέσματα έχουμε.
Όσο πιο δυνατά πιέζεις ένα τρυπάνι, τόσο γρηγορότερα ανοίγει την τρύπα. Όσο πιο δυνατά χτυπάς με το σφυρί ένα καρφί, τόσο γρηγορότερα θα το καρφώσεις.

Με τη σκέψη όμως συμβαίνει το αντίθετο.
Κάθε προσπάθεια νοητικής πίεσης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία γιατί τη στιγμή που θ’ αρχίσει η ένταση, ο νους παύει να εργάζεται δημιουργικά και κινείται στα πλαίσια των παλιών συνηθειών.
Όταν προσπαθείς να εξαναγκάσεις νοητικά κάτι, διακόπτεις τη δημιουργική δύναμη.
Για να γίνει και πάλι δημιουργικός ο νους σου, πρέπει να τον αποφορτίσεις με μια συνειδητή χαλάρωση.
Σε κάθε νοητική προσπάθεια να είσαι χαλαρωμένος, ευγενικός και να μη βιάζεσαι, γιατί η προσπάθεια νικά τον εαυτό της.

«Εν τη επιστροφή και αναπαύσει θέλετε σωθή» (Ησαϊας Λ’, 15)

Βιβλιογραφία: Emmet Fox, «Make your life Worthwhile».